شفقنا- مسئول دفتر اجتماعی سیاسی حوزه های علمیه گفت: اصل مواسات ریشه در دین اسلام دارد و در طول تاریخ همیشه این فرهنگ بوده است اما متأسفانه در طول دهه های اخیر آن را به فراموشی سپرده ایم.
به گزارش خبرنگار شفقناقم، حجت الاسلام و المسلمین محمدحسن زمانی در نشست هم اندیشی بررسی انواع و مدل های گوناگون مواسات مؤمنانه که در ساختمان رسانه حوزه برگزار شد، اظهار کرد: آنچه مشخص است، اصل مواسات مؤمنانه یک دستور دینی ثابت است که قرآن، پیامبر(ص) و ائمه هدی(ع) بر آن تأکید داشته اند بطوریکه امیرالمؤمنین نیز تندیس مواسات بوده اند و این مواسات در طول تاریخ بشر بویژه نزد مسلمانان همیشه بوده است و زمانیکه بحرانی برای جامعه پیش آید، این مهم اولویت بیشتری پیدا می کند.
او افزود: کرونا در تمام جهان شیوع پیدا کرد و همه مردم آسیب اقتصادی دیدند، اما طبقات محروم جامعه آسیب شان بیشتر و جدی تر بود که البته طیفی از آنان طلاب و فضلای حوزه علمیه و طیفی دیگر مردم مستضعف و طبقات محروم بودند، همان هایی که صاحب انقلاب ما هستند، گرچه این فرهنگ نسبت به صدر انقلاب اسلامی فراموش شده است اما من معتقدم هر یک از مجموعه ها می تواند نسبت به سهم خود از این فرهنگ حمایت کرده و آنرا احیا کند.
دبیر ستاد حوزوی مدیریت بحران حوزه های علمیه ادامه داد: با صراحت عرض می کنم مقداری این فرهنگ را به فراموشی سپرده ایم و از آن غفلت کرده ایم. اینکه امام راحل فرمودند؛«یک موی کوخ نشینان به همه کاخ نشینان می ارزد» اینها شعار نبود بلکه تابلوی فکری بود و اگر فرمودند؛ « اینان صاحبان انقلاب ما هستند» یک حقیقت بود. تا الان هم اگر اسلام و انقلاب آسیبی ببیند همین پابرهنه ها، بی سوادان ، کم سوادان، روستائیان، کسانیکه دنبال نمایش اجتماعی و سیاسی و علمی نیستند پا به صحنه می گذارند و همانند این چهار دهه همراه انقلاب، نظام و آموزه های دینی در جامعه هستند.
زمانی تصریح کرد: باید تلاش کنیم دوباره همانند اوایل انقلاب فرهنگ مواسات در جامعه احیا شود، در قرآن کریم داریم که «الجالس الفقرا و المساکین» این دستور قرآن کریم است، که به مجالست و هم نشینی با فقرا و ستمدیدگان سفارش شده است چون هم اندیشی با اغنیا دل را چرکین می کند.
استاد حوزه علمیه قم یادآور شد: زمانیکه مقام معظم رهبری در ایام ماه مبارک رمضان موضوع مواسات را تأکید کردند، طلاب و همه طیف ها آمادگی عملی خود را به اثبات رساندند و همه پای کار بودند و زمانیکه معظم له مجدداً موضوع مواسات را مطرح کردند، ستاد مدیریت بحران حوزه های علمیه همانند گذشته احساس وظیفه کرد تا موج دوم مواسات را به راه بیندازد.
او اظهار کرد: آنچه در گذشته تجربه کرده ایم مواسات دارای سه جلوه و شیوه بود که انجام داده ایم؛ «پخت غذا و ارسال برای طبقات محروم جامعه و طلاب نیازمند»، «ذبح گوسفند و ارسال گوشت قربانی»، «تهیه و توزیع سبد معیشتی و ارزاق»، اما آیا بهترین راه مواسات همین سه شیوه است و آن را مجدد به جامعه، گروههای جهادی، کمیته ها، ستاد بحران بگوئیم؟
عضو هئیت علمی جامعة المصطفی العالمیه افزود: این هم اندیشی بر آن است که بتوانیم راهکارها و قالب های دیگری را از مواسات مؤمنانه برای اقشار بی بضاعت و آسیب دیده رقم بزند، اینکه برای خانواده ای که مدت ها غذای گرم نخورده اند و ما یک وعده به آنها غدا می دهیم، آیا مشکلاتشان با همین یک وعده برطرف می شود؟ یا در نوبت های گذشته ما توانسته ایم حمایت هایی را از گروههای مختلف و خیّرین جمع آوری کنیم و عده ای نیز تا توانسته اند آمدندو خدمت کردند، آیا مجدد امکان مراجعه به این افراد است؟ چیزی که مهم است شناسایی فرصت ها و راهکارهای پایدارتر است تا بتوانیم هر چه بیشتر و بهتر آنرا درجامعه نهادینه سازیم.
