شفقنا- قائم مقام دانشگاه قرآن و حدیث گفت: ما نمی توانیم برای اینکه کسی را جذب کنیم وارد یک بازی نادرست و حتی کار عبث شویم چه برسد به ائمه(علیهم السلام) که حاشا و کلّا منزه هستند از این اعمال.
حجت الاسلام والمسلمین عبدالهادی مسعودی در گفت وگو با شفقنا پیرامون مبنای قولی که اخیرا از سوی یکی از مداحان در سیما منتشر شده، بیان داشت: در پخش مسائلی که جامعه به طور عمومی آنها را برنمی تابد باید انگیزه شناسی و شناخت محتوای خبر داشته باشیم.
او افزود: در اینکه مداحان ما بسیار دوستدار اهل بیت(علیهم السلام) هستند و قصد آنها علاقمندکردن مردم به ائمه اطهار(علیهم السلام) است، تردیدی نیست، بسیاری از سخنرانان و مداحان به دنبال بازگوکردن فضائل و کرامات و ویژگی های فوق العاده اهل بیت(علیهم السلام) برای مردم هستند تا جوانان و کسانی که کمی دورتر رفته اند به راه اصلی برگردانده و دوستدار اهل بیت(ع) قرار دهند و متوجه قدرت تکوینی و قدرت مافوق بشری ائمه(علیهم السلام) حتی در این زندگی دنیوی کنند.
قائم مقام دانشگاه قرآن و حدیث با بیان اینکه در انگیزه بسیاری از مداحان و خطبای عزیز تردیدی نیست، گفت: در روایات داریم اگر شیء و فضیلتی را مطمئن هستید اما گمان می کنید با انکار وعدم پذیرش روبرو باشید، مجاز به نقل آنها نیستید چون به جای جذب سبب دفع می شود.
قائم مقام دانشگاه قرآن و حدیث تصریح کرد: بسیاری از ویژگی های فوق العاده و کرامات ائمه (علیهم السلام) جزو احادیث صعب و سخت تلقی می شوند و ما نمی توانیم هرمطلبی را به صرف فضیلت بودن برای کسانی که از نظر روحی، عقلی و معنوی، ظرفیت پذیرش تام و کامل آن را ندارند نقل کنیم.
او با ذکر این مطلب که ائمه علیهم السلام هم ما را از بیان این فضائل نهی کرده اند، گفت: ما درباره فضائلی هم که می خواهیم نقل کنیم باید مانند دیگر معارف دینی، مستند شرعی و عقلی داشته باشیم؛ همان چیزی که مراجع عظام تقلید، اساتید فقه و اصول، مفسران بزرگ و عالمان بزرگ ما به عنوان سند و رجال مطرح کردند یعنی عالمان ما وقتی مطلبی را می خواهند چه در فقه پایه عمل و کار خود قرار دهند و چه در تاریخ و سیره می خواهند مبنای انتساب رفتار و کرداری به ائمه(علیهم السلام) قرار دهند و چه در تفسیر می خواهند پایه و اساس تبیین قرآن قرار دهند به سند و محتوا کار دارند.
مسعودی در مورد تعریف «سند» بیان کرد: سند به این معناست که یکایک افرادی که مطلبی را از دیگری نقل می کنند، به نسبت قدمت آن مطلب می بایست، نفرات آن را به صورت طبقه طبقه منتقل کنند مثلا اگر مطلبی 100 سال قبل اتفاق افتاده است باید حداقل از زمان وقوع تا الان سه الی چهار نفر آن را روایت کرده باشند یا اگر واقعه ای 500 سال قبل اتفاق افتاده باید 15-16 نفر آن را به ترتیب ، طبقه به طبقه و یکی یکی روایت کرده باشند و باید مشخص باشد چه کسی از چه کسی نقل کرده و دست آخر آیا فرد اول، شاهد بوده یا خیر؟ منبع یا کتاب معتبری دارد؟ ما باید هنگام نقل، علاوه بر جهت اول که تاب آوری جامعه است باید سلسله سند خود را ارائه دهیم و بگوئیم آیا افراد راستگویی هستند یا صحیح نقل کردند؟
او با بیان اینکه ما باید در محتوا هم منقولات خود را بسنجیم، افزود: آیا واقعا می توانیم به ائمه نسبت دهیم که برای جذب کسی، یک بازی عبث را امضا کرده باشند؟
قائم مقام دانشگاه قرآن و حدیث به سخنی از امام علی(ع) در نهج البلاغه اشاره کرد و افزود: ایشان می فرمایند:« من می دانم که شما را چگونه اصلاح کنم اما نمی خواهم شما را با فساد خود اصلاح کنم». ما نمی توانیم برای اینکه کسی را جذب کنیم وارد یک بازی نادرست و حتی کار عبث شویم چه برسد به ائمه(ع) که حاشا و کلّا منزه هستند از این اعمال.
مسعودی بیان کرد: فضایی که در جامعه ایجاد شده به نظر می رسد جامعه چنین مواردی را نپذیرفته و باید این را به حساب خطای شخص گذاشت نه انگیزه ضد دینی.
نظر اقایان علما قابل دفاع وبا اعتقادات شیعه هماهنگ است