شفقنا- عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه با بیان اینکه در هر زمانی اختلاس و دزدی وجود داشته است گفت: در زمان حضرت علی(ع) نیز حضرت با اینگونه افراد قاطعانه و با قدرت برخورد می کرد.
به گزارش خبرنگار شفقنا در قم، حجتالاسلام ناصر رفیعی بعد از ظهر دوشنبه در سالروز شهادت حضرت علی(ع) در جمع زائران حرم مطهر حضرت معصومه (س) اظهار کرد: عالم هستی به فقدان آقایی مبتلا شده که به تصریح قرآن همه زندگی اش در راه رضای خداوند بود.
او با بیان اینکه ذکر علی(ع) و یاد او عبادت است چراکه عبد خدا بوده و یاد عبد خدا کردن یاد خدا کردن است گفت: دانشمندان شیعه و سنی و نویسندگان اکثرا این تعبیر را دارند که هیچ یک از صحابه پیغمبر به اندازه امیرالمؤمنین(ع) در زبان پیغمبر مدح و ثنا نشده است.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه شکایت از خدا جایز نیست ولی شکایت به خدا اشکالی ندارد به چند مورد از شکایت های حضرت علی(ع) در نهج البلاغه اشاره کرد و تصریح داشت: بر طبق خطبه 17 نهج البلاغه حضرت علی(ع) شکایت می کند از مردمی که اطرافش را گرفتند و 4 مشکل اساسی دارند که این مشکلات عبارتند از: در جهل زندگی می کنند، به قرآن اهمیت نمی دهند، معروف پیش آن ها منکر و منکر نزد آن ها معروف است.
او ادامه داد: اگر امروز در جامعه ای مردم پیرو منکر را بیشتر تحویل می گیرند، اگر روابط غیر شرعی می شود کلاس و از ازدواج دوری می شود، اگر ربا می شود ارزش و انفاق می شود ضد ارزش و اگر افراد بی حجاب بیشتر تحویل گرفته می شوند و انسان های محجبه و متدین را تحویل نمی گیرند، چنین جامعه ای را که درآن معروف و منکر جابه جا می شود را مولا علی(ع) مرده خوانده است.
رفیعی عنوان کرد: امیرالمؤمنین(ع) نیز در خطبه 41 نهج البلاغه گله مند است از مواردی که اسم نیرنگ و فریب را برنامه ریزی و زرنگی می گذارند و کار ناپسند را رنگ دینی می بخشند.
او ابراز کرد: اینکه به نام دین و در حکومت دینی هرکاری را انجام می دهند درست نیست؛ حضرت علی(ع) خود می نشست و به حرف مردم گوش می داد، مسؤل خاطی را فورا عزل می کرد و اینگونه نبود که او را از سمتی بردارد و به او پست دیگری بدهد همینطور تمام بیت المالی که تصاحب کرده بودند را از آن ها می گرفت.
عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه ادامه داد: اختلاس و دزدی در همه زمان ها حتی در زمان حکومت امیر المؤمنین(ع) بوده است اما مهم برخوردی است که با آن ها می شود، حضرت در این موارد فرد را از سمتش عزل می کرد، اموالی که از این راه به دست آورده بود را می گرفت و او را به زندان می انداخت و به زندان بان توصیه می کرد با چنین فردی مدارا نداشته باشد و حتی دستور می داد تا در نماز جمعه به چنین فردی حد بزنند و این چنین بود قدرت برخورد حضرت با این گونه افراد.
او با بیان اینکه گله دیگر حضرت علی(ع)، پیرو ولایت نبودن عده ای از مردم بود گفت: حضرت در خطبه 27 نهج البلاغه نیز از نادیده گرفته شدن حقش توسط عده ای و از قضاوت های عجولانه گله دارند.
رفیعی توصیه کرد: از قضاوت های بی مورد و ناعادلانه بپرهیزید به خصوص از قضاوت و غیبت علما و شخصیت های دینی پرهیز کنید و به شایعات دامن نزنید و تا چیزی را مطمئن نیستید منتشر نکنید.
او گله دیگر امیر المؤمنین(ع) را از سقیفه و حقی که غصب شد نام برد و در آخر نیز افزود: حضرت در خطبه 202 نهج البلاغه گله ای را در لفافه بیان می کند که در مور جریان حضرت زهرا (س) و در مورد عده ای است که برای خرد کردن این بانوی بزرگ با یکدیگر اجتماع کرده بودند.
