شفقنا- حدس و گمان ها در مورد انتخابات ریاست جمهوری 2020 آمریکا متفاوت است. به نظر میرسد که حزب دموکرات بسیار شلوغ و بهم ریخته است و در میان چشم اندازهای جدیدی که مطبوعات به آنها میپردازند، افراد مختلفی حضور دارند، از «اوپرا وینفری» گرفته تا «بتو اورورک». البته دو سال تا انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده و نباید از این حدس گمان ها ترسید. البته افرادی که در حزب دموکرات میخواهند دونالد ترامپ را شکست دهند، و ارزش های سیاسی را گسترش دهند، باید از همین الان به فکر رقابت در انتخابات باشند. برای افرادی که معتقدند به تغییرات اساسی سیاسی نیازمندیم، انتخاب، در حال حاضر مشخص است: برنی سندرز تنها گزینه قابل قبول است.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، ناتان رابینسون در گاردین نوشت:بر اساس تجارب و سابقه سندرز، او بهترین و مترقی ترین گزینه است. در سال 2016، او در مبارزات بسیار خوب ظاهر شد و چیزی نمانده بود که نامزد مورد حمایت نخبگان دموکرات ها را شکست دهد. دموکرات های دانا و باهوش از قبل متوجه شده اند که سندرز بهترین گزینه برای رای دهندگان است.
ایده های او برای دو سال است که در دستور کار حزب دموکرات قرار دارد و مقامات منتخب سعی میکنند که با استفاده از اعمال سیاست های برنی سندرز، برای خود اعتبار کسب کنند. بسیاری از نظرسنجی ها نشان میدهند که او محبوب ترین سیاستمدار کشور است و بهترین گزینه برای مقابله با ترامپ.
برخی تلاش میکنند که سندرز را چهره محبوب سفیدپوستان نشان دهند، اما حقیقت این است که سندرز در میان رنگین پوستان بیش از هر نامزد دموکرات دیگری، محبوبیت دارد. کاملا واضح است که او بهترین گزینه انتخابی حزب دموکرات است. او تیم توانمندی از افراد با تجربه دارد، در سراسر کشور و در میان همه طبقات و زنان و مردان و همه نژادها، محبوب است.
در مورد سایر نامزدان احتمالی چه میتوان گفت؟ برخی از نظرسنجی ها میگویند که جو بایدن از برنی سندرز پیشتر است. اما به نظر نمیرسد که ترقیخواهان از بایدن حمایت کنند. بایدن همچنین در یک مورد خود را بی تفاوت نشان داد و نگرانی هایی را برای رای دهندگان ایجاد کرد. او گفت که هیچ همدلی ای با جوانانی که به خاطر بدهی های دانشگاهی، یا وضعیت اشتغال و اجاره بالا شکایت میکنند، ندارد. من دیگران را نمیدانم، اما خودم شخصا کسی را ترجیح میدهم که با من احساس همدلی داشته باشد.
بایدن گذشته خیلی خوبی ندارد. او رفتارهایی داشته به سهوا به نژادپرستی تعبیر شده است. همچنین او چندین بار در مورد نقض فضای شخصی زنان، کارهایی کرده که به ضررش تمام میشود.
وضعیت سایر نامزدهای احتمالی هم در مقابل سندرز، قابل دفاع نیست.
در واقع، هیچ کاندیدای دیگری جز سندرز قدرت این را ندارد که بتواند برای جمهوری خواهان مشکل ساز شود.
یک کاندیدا را باید از روی گذشته اش قضاوت کرد. در حالی که بسیاری از فرصت طلبان سعی میکنند تا برای انتخابات سال 2020 نامزد شوند، سندرز، گذشته بسیار قابل دفاعی دارد. او حتی وقتی یک نوجوان بوده در اعتراضات حقوق شهروندی بازداشت شده است.
او زمانی شهردار بورلینگتون بود و پیشگام رویکرد خانه های ارزان قیمت بود. او یک قانونگذار تاثیرگذار بوده است، تا جایی که لقب «پادشاه اصلاح» را به خاطر مقاومت هایش به او داده اند؛ از جمله مقاومت های اولیه او در مقابل جنگ عراق و موارد دیگر.
تنها چند نقد جدی وجود دارد؛ یکی اینکه سن او زیاد است. خصوصا وقتی این مسئله مهم میشود که رئیس جمهور فعلی، بسیار جوان تر باشد. اما در این مورد، مشکلی وجود ندارد. ترامپ 72 سال و سندرز، 77 سال دارد. برنی سندرز هنوز هم با سخنرانی های خود به جامعه امید میدهد و از بسیاری از سیاستمدارانی که نصف او سن دارند هم پرانرژی تر است.
البته نقدهای غیرمنصفانه ای هم به سندرز وجود دارد از جمله اینکه او طرفدار مرزهای باز است. من گمان نمیکنم که سندرز کاندیدای ایدهآل است؛ کاندیدای ایدهآل را باید در آزمایشگاه ساخت. به نظرم گزینه ایده آل یک فرد بسیار جوان تر است که اگر زن و سیاهپوست باشد، بهتر است. اما سوال این نیست که آیا «سندرز بی عیب و نقص است؟» بلکه سوال این است که «آیا سندرز بهترین گزینه قابل دسترسی نیست؟» پاسخ این سوال روشن است.