شفقنا – بدون شک کاروان وزنهبرداری ایران در بازیهای المپیک ۲۰۱۲ یکی از پاکترین رشتهها در این تورنمنت بود.
به گزارش شفقنا ورزشی ؛ ساعت ۴ صبح بود که خبر مثل بمب ترکید.حتی خود نواب نصیر شلال هم خواب بود.رفقایش تلفن او را از جا کنده بودند تا خبر طلایی شدنش را به او بدهند.شاید غیر قابل باور بود اما ۶ سال پس از مدال نقره ای که نواب نصیر شلال در المپیک لندن بر گردن آویخت مشخص شد که تروختی،مرد طلایی این رقابت ها دوپینگی بوده و به احتمال فراوان نامه این دوپینگ تا چند روز آینده روی خروجی سایت فدراسیون جهانی قرار خواهد گرفت.
در ایران کمتر کسی از این اتفاق خبر داشت،حتی به خود نواب هم که زنگ زدیم گفت:«یکی از بهترین خبرهایی که می شد شنید،شاید باور نکردنی،اما برای “تروختی” ناراحتم.او از طریق وزنه برداری کسب و کاری برای زندگی اش به راه انداخته است و امیدوارم این اتفاق لطمه ای به زندگی اش نزند.»
نواب پهلوانانه رفتار می کند.البته پس از گذشت ۶ سال کسب این مدال طلا برایش چندان اهمیتی ندارد،چرا که آن شوق و ذوق روی سکو را ندارد و به قول خودش:«هر اتفاقی سر جای خودش قشنگ است.»اما هرچقدر که نواب این طور بگوید ماجرا برای ایران و جایگاهش در المپیک متفاوت خواهد بود.با مدالی که چند ماه پیش سعید محمد پور گرفت و البته با مدالی که احتمالا به نواب نصیر شلال می رسد رتبه ایران در رنکینگ رقابت های المپیک به عدد ۱۳ می رسد.تا پیش از این مدال ایران با ۵ طلا،۶ نقره و ۲ برنز در رده پانزدهم جدول قرار داشت اما به زودی و با اعلام رسمی سایت فدراسیون جهانی وزنه برداری ایران به رده سیزدهم صعود می کند.در حال حاضر و در جدول رده بندی نیوزلند و اوکراین قرار دارند که اگر طلای نواب هم قطعی شود هر سه کشور در مدال طلا با هم برابر می شوند اما مدال نقره ایران از این دو کشور بیشتر است و به این ترتیب صعود ۲ پله ای ایران قطعی خواهد بود.
خبرآنلاین نوشت: این در حالی است که کوروش باقری که سرمربی ایران در آن المپیک بود یک بار دیگر به پاک بودن وزنه برداران اشاره می کند و می گوید:« در آن مقطع،تمرکز ما روی مسائل دارویی نبود و با یک برنامه تمرینی سخت و فشرده تیم را برای حضور در لندن آماده کردیم. خود من در طول این ۲۰ سال اخیر هرگز یاد ندارم در دوره ای ملی پوشان با آن فشار تمرینی بالا تمرین کرده باشند. ما در برهه ای تمرینات ۴ جلسه ای داشتیم. توناژ تمرین، طول تمرین و تعداد حرکات تمرینی که در آن زمان ملی پوشان ما تحمل کردند، حتی با زمان ایوانف هم قابل مقایسه نبود. این در حالی بود که به لحاظ استفاده از مکمل ها بسیار محدودتر از گذشته بودیم. من به جرات می گویم آن تیم وزنه برداری، نه فقط در وزنه برداری که بین تمامی رشته های جز پاک ترین تیم ها بود.اینها باعث خوشحالی من است و باعث می شود بیشتر از قبل مطمئن شوم که در آن مقطع کارم را درست انجام داده ام.»
