شفقنا- دانشیار اقتصاد دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) استان قزوین با اشاره به اینکه از چند سال گذشته انباشت نقدینگی را در کشور شاهد بودیم، اظهار کرد: بخشی مشکلات اقتصادی موجود به ساختار اقتصادی ایران بازمیگردد که به عدم بازگشت نقدینگی در بخش تولید منجر شده است.
«روحالله بیات» دانشیار اقتصاد دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) استان قزوین با اشاره به اینکه ثبات اقتصادی مکانیسمهایی در جامعه نیاز دارد که یکی از آنها بازار است، اظهار کرد: در حال حاضر عدم ثبات اقتصادی مهمترین مشکل موجود در کشور است و قیمت ارز و دلار و اجناس هرروز نسبت بهروز گذشته تغییر اساسی میکند و بهراحتی میتوان گفت که عدم ثبات اقتصادی، تصمیمگیریهای اقتصادی و دیگر متغیرهای این بخش را تحت تأثیر خود قرار میدهد.
وی ادامه داد: زمانی که آمریکا از برجام خارج شد مشکلات اقتصادی شدت بیشتری پیدا کرد و هماکنون به نقطه پیش از برجام بازگشتهایم که باوجود تحریمها ایران شاید بتواند نفت خود را به فروش برساند ولی مسلماً این میزان کاهش پیدا خواهد کرد.
دانشیار اقتصاد دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) استان قزوین افزود: مشکل دیگر ارتباط ناکارآمد مدیران در سیستم اقتصادی کشور است و شاهد سوء مدیریتها هستیم که قابلتوجه نیز هست.
وی با اشاره به اینکه از چند سال گذشته انباشت نقدینگی را در کشور شاهد بودیم، خاطرنشان کرد: ضلع سوم مشکلات اقتصادی موجود به ساختار اقتصادی ایران بازمیگردد که منجر به عدم بازگشت نقدینگی در بخش تولید میشده است.
بیات گفت: نقدینگی یکی از عوامل اصلی نوسانات است و اگر به سمت جریانات مولد حرکت نکند مشکلات اقتصادی موجود را ایجاد خواهد کرد و یک روز به سمت سکه، یک روز به سمت ارز و روز دیگر نیز به سمت مسکن سوق پیدا میکند که دراینبین حرکت نقدینگی به سمت مسکن، کارآمدتر از ارز و سکه بوده و منجر به خروج این بخش از رکود خواهد شد.
انباشت سکه در خانهها باعث فقیر شدن فقیران و افزایش دارایی ثروتمندان میشود
وی یادآور شد: انباشت سکه در خانهها باعث فقیر شدن فقیران و افزایش دارایی ثروتمندان خواهد شد که این امر منجر به تفاوت طبقاتی خواهد شد و طبقه متوسط جامعه که تا پیشازاین توانسته بود خود را حفظ کند تضعیف میشود و این امر بحرانهای شدید اقتصادی و اجتماعی را به وجود خواهد آورد.
به گزارش ایسنا، دانشیار اقتصاد دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) استان قزوین خاطرنشان کرد: در سیستم مدیریتی اگر فاصله بین مردم و تصمیمگیران افزایش پیدا کند مردم مشارکت نخواهند داشت و درنتیجه اقتصاد روزبهروز تضعیف میشود و بحرانهای شدید اجتماعی و اقتصادی را شاهد خواهیم بود.
