ضیایی فر: نباید مروج خشونت گری و چرخه انتقام کورکورانه به نام مبارزه با تروریسم باشیم

شفقنا- دکتر ضیایی فر گفت: عریضه های مختلفی دریافت کردیم که برخی شهروندان متهم به اتفاق تروریستی اخیر می گفتند حدود لازم بشری برای برخورد با بچه های ما رعایت نشده است.
به گزارش شفقنا، روز گذشته در چارچوب نشست های علمی ادواری امور پژوهشی کمیسیون حقوق بشر اسلامی، به مناسبت هشتم شهریور ماه روز مبارزه با تروریسم در تقویم ملی ایران، نشست علمی با عنوان« بررسی روندهای جدید حقوقی بین المللی مبارزه با تروریسم در عین رعایت حقوق بشر» در سالن زنده یاد دکتر آخوندی برگزار شد.
در ابتدای این نشست، دکتر ضیایی فر، دبیر کمیسیون حقوق بشر اسلامی، اظهار داشت: شایسته است در چنین مناسبت هایی از اساتید مختلف بهره ببریم و در موضوعاتی که هم اکنون هم مبتلا به جامعه ما است برای ارتقاء وضعیت و دفاع از منافع ملی خودمان و تقویت هم بستگی انسانی، مشارکت های موثری داشته باشیم. در همین چهار چوب کمیسیون معمولا مناسبت های تقویمی را هدف قرار می دهد و از متخصصان دعوت می کند تا مباحثی را مطرح کنند. تا پایان شهریور، چند نشست علمی خواهیم داشت که اولین آن ها روز یکشنبه هفته بعد خواهد بود.
ضیایی فر ادامه داد: موضوع اصلی جلسه امروز ما،« ارتباط تدابیر بین المللی مختلف مبارزه با تروریسم با موازین حقوق بشر» است. مایلیم اساتید برای این جلسه ارایه کنند که اولا موازین بین المللی مبارزه با تروریسم چه روندهای جدیدی را طی کرده تا مخاطب دریابد مبارزه با تروریسم از حیث هنجارسازی مبارزه با تروریسم چه بوده؟ ضلع دیگر دغدغه ما این بوده است که این موازین به چه میزان اهتمام به حقوق بشر نشان داده اند؟ جامعه بین الملل برای اینکه هم حقوق بشر رعایت شود و هم با تروریسم مبارزه شود، چه تدابیری را در تلاش های جدید خودش مورد پیگیری قرار می دهد؟ مستحضرید که سالهاست که از طرف فعالان حقوق بشر مطرح می شود که نباید به نام مبارزه با تروریسم، حقوق متهمان ترور و یا حقوق آحاد جامعه را نقض کرد. مثلا نباید به نام مبارزه با تروریسم حریم خصوی مردم را محدود کرد، آزادی های آن ها محدود کرد، تلفن های آن ها را شنود کرد.
دکتر اسعد اردلان، پژوهشگر حقوق بین‌الملل، به عنوان اولین سخنران این نشست در سخنان خود مقدمه ای شناختی از مساله ارایه داد. او در این باره بیان داشت: خود بحث تروریسم که هسته اصلی مباحث امروز ماست، قدمتی طولانی دارد. اما آن چه از منظر حقوق بین الملل و حقوق بشر به آن توجه می شود، مربوط به قرن بیستم است. بسیاری از علمای حقوق، آغاز جنگ جهانی، یعنی ترور ولیعهد اتریش را به عنوان یک اقدام تروریستی قلمداد می کنند. شاید در ۱۹۱۴ دنیا فکر نمی کرد که ما هر روز خبری یا تحلیلی درباره تروریسم بشنویم و منتظر اتفاقی در این زمینه باشیم. به صورتی که برخورد فیزیکی دو فرد در ترمینال(= پایانه) جنوب تهران بلافاصله شائبه تروریستی روی آن بگذاریم. این نشان می دهد که چقدر ذهن ما پذیرای این ادبیات است و این به نظر من از خود تروریسم، خطرناک تر است که ذهن ها اینقدر آلوده این رفتار شود که هر عملی ساده ای را هم بتوانیم در آن مفهوم جستجو کنیم و تفکیک کنیم و بعد خوشحال شویم که خوشبختانه این اقدام تروریستی نبوده است. یعنی فرض اصلی ما یا به تعبیر قدیمی قاعده را بر تروریستی بودن هر برخوردی بگیریم و استثناء را بر این که این یک دعوای شخصی بوده است. این خیلی بد است.
او ادامه داد: چون هیچ یک از ما که در این جمع هستیم در این رفتارها دست نداریم، طبیعتا نمی توانیم جلوی آن را هم بگیریم، اما هر چه آگاهی ما در این زمینه بالا رود و هر چه اتفاقات را پیگیری کنیم و سعی کنیم با جامعه بین الملل، دولت ها و متفکرین هم فکری کنیم که بشود ساز و کارهایی را انتخاب کرد، اقدام مبارک و خوبی است.
این پژوهشگر حقوق بین الملل بیان داشت: این معنا اهمیت این جلسه را روشن می کند که همه ما کمک بکنیم هم به نهاد های مدنی، چون شاید همه ما دسترسی نداشته باشیم که به دولت ها کمک کنیم، ولی به نهادهای مدنی از طریق رسانه هایی که در اختیارمان است کمک کنیم که اندیشه ها و رفتارهایی که سنجیده و همه جانبه باشد را بتوانیم ارایه دهیم که ضریب نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه را کاهش دهیم. تنها انتقاد کافی نیست که بگوییم فلان کشور در فلان منطقه این تعداد کودک را کشته است.
او اضافه کرد: بنابراین این حوزه خوبی است برای فکر کردن و در دنیای امروز هم دولت ها بیش از گذشته موثر هستند از دانشگاه ها و مراکز علمی و شبکه های اجتماعی و الآن آمارهای مختلفی داریم که در اتفاقات مختلف بین المللی نقش شبکه های مجازی از رسانه های عمومی و رسمی بسیار بیشتر است. بنابراین می شود با این رسانه ها فکر کرد و هر نوع راهکاری را که می شود در این زمینه ارائه داد، ارائه بدهیم. همچنین که دولت ها از سال ۲۰۰۲ تا الآن به دنبال پیدا کردن راه های بیشتری هستند. منتها تا یک اتفاقی نیفتد، معمولا به دنبال پیشگیری و حل آن نیستند.
دکتر ضیایی فر، در بیان تقریری از بیانات دکتر اردلان اظهار داشت: همین معنایی که دکتر اردلان بر روی آن تاکید کردند، نکته مهمی است که به یک جور فراخوان دادند به یکایک شهروندان و مخاطبان که در قبال روندهای مربوط به مبارزه با تروریسم در عین رعایت حقوق بشر، شهروندانی باشند که دایما از حقوق انسانی دفاع کنند. و اینطور نباشد که با توجه به امکاناتی که ما امروزه در فضای مجازی و سایر ابزار ها در اختیار داریم، مروج خشونت گری و چرخه انتقام کورکورانه به نام مبارزه با تروریسم باشیم. در همین حوادث اخیر تروریستی که در کشور ما اتفاق افتاد، متعاقب عریضه های مختلفی را ما در کمیسیون دریافت کردیم که برخی از شهروندانی که متهم این موضوع بودند در برخی مناطق کشور، می گفتند حدود لازم بشری برای برخورد با بچه های ما رعایت نشده. خوب است که جامعه ما این چیزها را یاد بگیرد و ما در نهایت مشوق باشیم. گاهی وقت ها که یک اتفاقی در کشور ما رخ می دهد که بی رحمانه است، بعد شنیده می شود که می گویند که طرف را باید گردن بزنی و تیکه تیکه اش بکنیم. یعنی انگار خود ما می خواهیم این چرخه خشونت را دامن بزنیم تا بجای این که برایش راهکار پیدا کنیم.
دکتر محسن عبداللهی، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و دکتر سید حسین رضوانی، مدیر گروه حقوق و سازمان های بین المللی دفتر مطالعات سیاسی، سخنرانان دوم و سوم این نشست بودند و در سخنان خود سیر تکامل حقوقی و سیاسی نظام بین الملل در مبارزه با تروریسم را بررسی کردند.
همچنین خانم دکتر فتح پور گزارشی از رساله دکتری خود با عنوان مبارزه با تروریسم در پرتو دکترین انسانی ارائه داد و این نظریه را راهکار کامل مبارزه موثر و بلند مدت با تروریسم معرفی کرد.