شفقنا – استاد درس خارج حوزه علمیه با تأکید بر اینکه اساتید باید بسیار مطالعه کنند و هر کتابی را نخوانند، گفت: موارد زیادی است که استاد درس می دهد، ولی خودش نفهمیده است، درس باید برای خود استاد هضم شده باشد، در غیر این صورت وقت شاگردان را هدر داده است.
به گزارش خبرنگار شفقنا در قم، حجت الاسلام والمسلمین احمد عابدی، استاد درس خارج حوزه علمیه قم امروز در اختتامیه دومین جشنواره علمی اساتید حوزه علمیه خواهران که در مرکز مدیریت حوزههای علمیه خواهران برگزار شد، ضمن تبریک میلاد حضرت معصومه (س) اظهار کرد: وقتی حضرت معصومه(س) از دنیا رفتند، مردم قم باغ بابلان را به حضرت معصومه وقف کردند؛ قمی ها هیچ مردی را در حرم دفن نمی کردند و فقط خانم های سادات را دفن می کردند؛ در زمان صفویه بنا شد برخی از شاهان و مراجع و وزرا را در حرم دفن کنند ولی حریم حضرت معصومه(س) را حفظ می کردند و با فاصله دفن می کردند.
او به حفظ احترام نسبت بارگاه حضرت معصومه(س) اشاره و تصریح کرد: وقتی سید بحرالعلوم به قم برای زیارت می آمد از چهار راه بازار کفش هایش را در می آورد و بدون کفش به زیارت می رفت و ملا صدرا هم که از کهک به زیارت می آمد از گلزار شهدا پا برهنه به حرم می رفت زیرا می گفتند این جا قبر بزرگان است و با کفش آمدن بی احترامی است.
این استاد حوزه با بیان اینکه بر طبق روایات ارزش هر کسی به مقدار روایاتی است که داشته است، گفت: مجموع احادیثی که حضرت عبد العظیم داشت ۱۰۷ حدیث است ولی اطراف حضرت معصومه(س) دویست هزار آدم دفن هستند که هر کدام دویست هزار حدیث بلد بوند و این مسأله نشان از ارزش این سرزمین است به گونه ای که ملاصدرا حتی برای حل مشکلات فلسفی خود به حرم حضرت معصومه(س) می رفت.
او به حضور شاگردان ارسطو در ۲۵۰۰ سال قبل بر سر مزار او اشاره کرد و افزود: این یک مسأله عقلی است و ما باید قدر حضرت معصومه(س) را بدانیم و به همین خاطر آیت الله مرعشی نجفی ۵۰ سال روزی ۴ بار زیارت حضرت معصومه(س) را داشت.
عابدی گفت: سقراط یک فیلسوف بزرگ بود و به گونه ای در کلاس سؤال مطرح می کرد که شاگردانش گمان می کردند که خودشان جواب سؤال را داده اند و این روش تدریس را روش سقراطی می گویند.
استاد درس خارج حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه چگونه درس بگوییم و چه درسی موفق است و چه درسی ضعیف است گفت: مدرس افغانی می گفت اگر استادی به کلاس آمد و مطلبی را گفت و شما نفهمیدید به او بگویید یک بار دیگر بگوید و اگر تا سه بار استاد مطلبی را گفت و شما نفهمیدید یقین کنید خود استاد هم نفهمیده است.
او اظهار داشت: موارد زیادی است که استاد درس می دهد ولی خودش نفهمیده است، درس باید برای خود استاد هضم شده باشد و بفهمد که هدف از این کلام چه بوده و اگر انسان مطلب برای خودش هضم نشده باشد وقت شاگردان را هدر داده است.
طلاب به ادبیات عرب تسلط داشته باشند
عابدی با بیان این که باید ادبیات طلاب قوی باشد و روی ادبیات عرب خوب تسلط داشته باشند، گفت: اگر می خواهید به دین خدمت کنید اصلش این است که ادبیات قوی بشود واگر ادبیات را سرسری بگیرید حتی درس اخلاق فارسی هم نمی توانید بگویید، اگر نگاه کنید در طول تاریخ تمام اساتید اخلاق از ادیبان بودند. کتاب های ادبیات همان کتاب های اخلاق است مانند کتاب کیمیای سعادت که هم به درد ادبیات می خورد و هم اخلاق است؛ استادان اخلاقی مانند آیت الله مشکینی استاد فصاحت و بلاغت بود پس اگر طلاب و اساتید می خواهند درس شان موفق باشد باید ادبیات کار کنند.
اساتید زیاد مطالعه کنند و به سراغ شرح ها نروند
استاد حوزه علمیه قم خطاب به اساتید اظهار داشت: اساتید باید مطالعه زیاد کنند و به سراغ شرح ها نروند؛ تعبیر آیت الله حائری این است که از وقتی که شرح ها در حوزه ها آمد علم مُرد؛ انسان اگر مطلبی را نفهمید بهتر از این است که بفهمد ولی با شرح یاد بگیرد.
او با تأکید بر اینکه اساتید باید بسیار به کتاب های مختلف مراجعه کنند، اظهار کرد: بنده زمانی قرآن را شروع کردم و کلمه به کلمه قرآن را به ده ها کتاب لغت مراجعه کردم و آن وقت فهمیدم که ما چقدر قرآن را اشتباه معنا می کنیم. من آداب المتعلمین را تدریس می کردم و در این کتاب درس را به عنوان «سبق» آورده است؛ من به آیت الله مرعشی گفتم که در هیچ کجا ندیدم که درس را به معنی سبق بگیرند و ایشان هم گفت من نمی دانم.
عابدی ادامه داد: روزی در حرم نشسته بودم که دیدم دو افغانی می گویند زود باش که سبق دیر شد فهمیدم که افغانی ها به درس می گویند سبق و بعد رفتم تحقیق کردم که این افغانی چه کسی بوده که این کتاب را نوشته فهمیدم شخصی به نام برهان الدین زرنوجی که سنی مذهب هم بوده این کتاب را نوشته و یک شیعه دزد هم این کتاب را برداشته و هرجا قال عمر بوده را تغییر داده و قال علی(ع) نوشته و هرجا هم قال ابوحنیفه بوده به قال الصادق(ع) تغییر داده.
استاد درس خارج حوزه علمیه قم در پایان گفت: باید مراقب باشیم که هر کتابی را نخوانیم، درس خواندن و درس دادن جایگاه بسیار والایی دارد و به همین خاطر مراجع خمس را برای تحصیل و لوازم آن که مدرسه سازی است، مصرف می کنند ولی استفاده خمس در ساخت مسجد را جایز نمی دانند.