شفقنا- آنچه در شرایط فعلی بیش از هر موضوع و اقدامیقابل تأمل و مورد مداقه است، طرز تلقی جامعه و به ویژه صاحبان اندیشه و مسئولان نسبت به پدیده جوانی در کشور است. تمرکز بر حوزه جوانان توسط دولتها، سازمانهای مردم نهاد و نهادهای بینالمللی بازتاب این شناخت است که جوانان نه تنها به طور محسوسی به عنوان منبع توسعه محسوب میشوند، بلکه منبع مهمیاز مسائل و چالشهای جمعیتی، اقتصادی و اجتماعی هستند. این وضعیت پارادوکس فرصت و تهدید، ضرورت شناخت دقیق علمی و همهجانبه ابعاد مختلف زندگی جوانان را مشخص مینماید.
داوود نوری در روزنامه مردم سالاری نوشت: اینکه جوانان فرصت باشند یا بدل به یک تهدید شوند به نوع نگاه مدیران و نیز به نوع سیاستگذاری و برنامه ریزی در امور جوانان مربوط است. در صورتی که یک حوزه عمومیقوی و پویا باعث جلب مشارکت جوانان شود و حضور سازمان یافته جوانان در سطح ملّی و به ویژه در قالبهای غیردولتی و خودجوش به رسمیت شناخته شود و نتایج مشارکت اجتماعی و دریافتهای جوانان در جامعه موثر و نافذ گردد میتوان امیدوار بود جوانان ضمن هویتیابی موثر در دوران جوانی، نقش موثر خود را در توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی به اجرا در آورند.
از اینرو، دوره جوانی دوره تحول اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است. این دوره نه تنها از نظر جمعیت شناختی، بلکه به لحاظ اجتماعی و سیاسی نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. به طوری که میزان پیشرفت جوامع به عوامل متعددی از جمله ظرفیت این جوامع برای جذب مشارکت جوانان و روحیه مسوولیت پذیری آنان در ساخت و پیریزی آینده بستگی دارد، جوانان علاوه بر مساعدت فکری و قدرت بسیج نیروها دارای پایگاههای بینظیری میباشند که میبایست مورد توجه قرار گیرند.
اگر دولتها میخواهند موفق باشند باید به نیازها، خواستها و آرزوهای نسلهایی که برای رشد و تعالی آنها برنامهریزی میکنند توجه کنند. جوانان شهروندان و شرکای توسعه جامعه امروز و شهروندان و مدیران جامعه فردا هستند. جوانی دورانی بینظیر برای رشد و تعالی است. جوانان نیز منبع انسانی عمدهای برای توسعه و ساختن کشور و هم عامل تحول، پیشرفت و نوآوری در تمامیعرصههای حیات میباشند. بنابراین هرتلاش و کوششی که توسط هریک از بخشهای جامعه جهت رشد و تعالی جوانان صورت پذیرد باید به صورت هماهنگ، یکپارچه، جامع، متوازن، متناسب، موثر، کارآمد و مستمر برنامهریزی و به مورد اجرا گذاشته
شود.
با وجود گسترش و امتداد دوره جوانی همراه با افزایش قابل توجه نسبت جمعیت جوان در جامعه ایران یا به تعبیر جمعیت شناسان در دوره پنجره طلایی جمعیت، ابعاد اثر پدیده جوانی و دخالت جوانان در سرنوشت جامعه ایران را مضاعف ساخته است. اگر امکان مشارکت جوانان در جامعه ایران فراهم شود و آنها بتوانند در مقام سازندگان آینده، دخالت موثر در تعریف آینده داشته باشند، جوانان فرصت بینظیری برای ساخت آینده ایران و ارتقای آن به جایگاهی که در عرصه جهانی شایسته آن است در اختیار خواهند گذارد.
برای ایجاد بسترها و زمینههای گسترش مشارکت جوانان در توسعه و پیشرفت کشور و به فعلیت درآوردن تواناییهای آنها در ساختن آینده ضروری است برنامههای مشخصی در جهت توجه به مسائل واقعی جوانان و پیگیری و به رسمیت شناختن حقوق آنها تدوین شود تا آنچه به عنوان موانع و مشکلات پیش روی جوانان، آنها را وارد چالش با جامعه کل میسازد، مرتفع گردد. مسائل جوانان نیاز به بازشناسی مستمر، شناخت دقیق نیازها و مسائل و شناساندن آن به جامعه و دست اندرکاران و از همه مهمتر تنظیم برنامه برای عمل، براساس مطالعات و تحقیقات دارد.