عربستان سعودی، بزرگترین کشور نفت خیز خاورمیانه، اکنون که با چالش های اقتصادی و سیاسی زیادی مواجه شده است، می کوشد تا با نفوذ مذهبی و سیاسی در نهادهای سیاسی کشورهای آفریقایی به دنبال راهی برای سرپوش گذاشتن بر مشکلات داخلی و منطقه ای از مسیر نزدیک شدن به این کشورها باشد.
به گزارش شفقنا به نقل از ایرنا، «مداوی بن محمد الرشید» استاد مرکز خاورمیانه مدرسه علوم سیاسی و اقتصادی لندن در حاشیه نشست سلفی گری و تاثیر آن بر جوامع که به تازگی در مالزی برگزار شد، با اشاره به اینکه تجاوز سعودی ها به یمن باعث بی اعتباری آنان در جهان شده، تاکید کرد که چالش های اقتصادی، عربستان را به سمت سیاست خشونت آمیز کشانده است.
سخن این کارشناس منطقه ای درحالی مطرح شده که رژیم سعودی امروز در چارچوب فرقه افراطی وهابیت که پایه و اساس گروه های تروریستی در منطقه خاورمیانه و آفریقاست، به دنبال افزایش نفوذ مذهبی و سیاسی خود در مناطق گوناگون قاره سیاه است.
تلاش های رژیم سعودی در حالی تشدید شده که اندیشه اصیل و مبتنی بر عقلانیت شیعی، اکنون مورد استقبال گسترده طبقات روشنفکر و دانشگاهی قاره آفریقا قرار گرفته و افزون برآن، تقابل آشکار اندیشه های خشن و خشک وهابیگری با آموزه ها و معارف انسان محور و خردگرای دینی و جهانی، موجب شده است، صحنه دیپلماسی شاهد افزایش دشمنی های متخاصمانه با اندیشه بلند تشیع در قاره آفریقا باشد.
در حال حاضر و با توجه به استنکاف عموم مسلمانان از آیین وهابیت، رهبران دگم اندیش وهابی، از روی عجز و ناامیدی، می کوشند تا با توسعه مناسبات اقتصادی و به ظاهر خیریه نظیر ساخت و احداث مساجد و مدارس مذهبی و مراکز آموزشی، ساخت بیمارستان و مراکز درمانی، حفر چاه های آب آشامیدنی در روستاها و مناطق دورافتاده، ترمیم زیرساخت های عمرانی و شهری که، فی الواقع، همه این اقدامات با هزینه انسانی و مادی این خود کشورها صورت می گیرد، وجهه منفور و شکست خورده خود را نزد افکار عمومی منطقه و جهان تغییر داده و راه را برای تداوم حاکمیت رژیم بدوی و خرد گریز سعودی هموار سازند.
اجرایی شدن استراتژی «چهره ی خوشایند» از سوی حاکمان مردم گریز سعودی در قاره آفریقا در حالی است که این سیاست منسوخ، مبتنی بر سوء استفاده از فقر شدید و کمبودهای اقتصادی کشورهای آفریقایی صورت می گیرد و این به معنای شکست محرز عربستان در منطقه و روی آوردن به اقدامات شهری در ژئوپلتیک قاره سیاه است.
براساس گزارشات رسمی و میدانی، رژیم سعودی برای فرار از تنگناهای سیاسی و اقتصادی در منطقه و جهان و جبران شکست های دنباله دار خود و نیز در جهت تقویت اندیشه تروریست پرور وهابیت و تحقق منافع نامشروع رژیم صهیونیستی برنامه وسیعی را برای ورود به قاره آفریقا تدارک دیده است.
اما آنچه امروز توجه بدان دارای اهمیت است، چرایی اجرای این سیاست ها و شناسایی اهداف طراحی شده از سوی اربابان غربی رژیم بدوی سعودی است.
با نگاه به آنچه گفته شد و نیز برآیند مختصات سیاسی و اقتصادی عربستان در منطقه، توجه به نکات ذیل ضروری به نظر می رسد:
** تداوم حمایت عربستان از گروه های تروریستی و معارض در کشورهای آفریقایی
ظهور قارچ گونه گروه های تروریستی و ضد شیعی الشباب در سومالی و کنیا، بوکوحرام در نیجریه و کشورهای همجوار، گروه تروریستی « خالد بن ولید» در مالی که همه آنها ارتباط نزدیکی با گروه تکفیری- تروریستی داعش دارند، با حمایت لجستیکی، مالی و تسلیحاتی مستقیم دولت سعودی امکان پذیر شده است و این گروه ها تحت حمایت مستقیم ریاض و اربابان غربی آنها، به کشتار شهروندان بی گناه و تخریب سرزمین های آفریقایی ادامه می دهند.
این در حالی است افزایش شعاع عملیاتی و نظامی از طریق کنترل کامل تنگه «باب المندب» و شاهراه های منتهی به دریای سرخ و تبدیل آن به منطقه ویژه راهبردی – نظامی، از ابعاد ناشناخته نفوذ رژیم وابسته سعودی در کشورهای آفریقایی است.
گروه تروریستی داعش امروزه با کمک گروه های تروریستی دیگر در آفریقا تنها با حمایت رژیم سعودی و رژیم صهیونیستی هم چنان به کشتار زنان، کودکان و همه شهروندان آفریقایی، (نظامی و غیر نظامی) ادامه می دهد.
براساس شواهد متقن سیاسی، شکست داعش در عراق و سوریه و اکنون در کشورهای آفریقایی به معنای شکست عربستان سعودی در منطقه آفریقا از سوی این گروه ها تلقی می شود و به همین علت است که عناصر وابسته به این تروریست ها در روزهای اخیر بر شدت جنایات خود در قاره سیاه شدت بخشیده اند.
** ارسال مفتی های دگم اندیش وهابی به کشورهای هدف در قاره آفریقا با هدف ترویج وهابیت
وهابیون وابسته به رژیم سعودی با هدف بدنام کردن شیعیان اقدامات مخرب زیادی را علیه شیعیان ساکن در کشورهای آفریقایی صورت داده اند که البته با تلاش های اندیشمندان و روشنگری های مدبرانه عالمان شیعه، به نتیجه محسوسی نرسیده است.
رژیم سعودی با همکاری سازمان خود ساخته «رابطة العالم الاسلامیه» و با اقداماتی نظیر توزیع کتب و مجلات دینی با محوریت وهابی گری، فریب جوانان مسلمان و کشاندن آنان به سوی سیاست های تبلیغی وهابیت را در دستور کار قرار داده و با تاسیس و نوسازی مساجد و ساخت مراکز بهداشتی برای مسلمانان، درصدد مستحکم کردن محور وهابی – سعودی در منطقه آفریقا است.
تاسیس مراکزی چون « بنیاد الحرمین» و « دار الفتوا» و ده ها مرکز وهابیت در کشوهای آفریقایی نیز در همین راستا صورت می گیرد.
اساسا خشونت و بسته ذهنی مضحک نهفته در فرقه وهابیت اکنون و خاصه پس از حوادث پدیدآمده در برخی کشورهای آفریقایی نظیر نیجریه، مالی، ساحل عاج و مغرب، فاقد محبوبیت قابل توجه نزد افکار عمومی و مجامع علمی دانشگاهی آفریقا است.
پیش از انقلاب اسلامی ایران افراد بسیار کمی بودند که با آموزه های انسان ساز تشیع و اهل بیت(ع) آشنا بودند و بیشتر پیرو مذهب تسنن بودند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و رشد اندیشه بلند تشیع در صحنه سیاسی و اجتماعی منطقه و جهان و نیز افزایش آگاهی و بیداری جوامع مذهبی، شهروندان آفریقایی علاقه بسیار زیادی به پذیرش تشیع در قاره آفریقا نشان دادند و اکنون اگرچه به دلیل پراکندگی جغرافیایی و نبود ساختار متقن آمارگیری، نمی توان آمار دقیقی از تعداد دقیق شیعیان ارائه داد، شمار شیعیان در قاره آفریقا قابل توجه است.
** نفوذ در ارکان تصمیم گیری آفریقا
بیش از نیمی از جمعیت قاره آفریقا را مسلمانان تشکیل می دهند. این تعداد حدود 54 میلیون نفر را شامل می شود. شورای عالی مسلمانان در کشورهای آفریقا به عنوان تنها نهاد رسمی مسلمانان در این کشورها فعالیت دارد. رژیم سعودی برای تاثیرگذاری و سوق دادن بدنه مسلمانان قاره آفریقا به سوی سیاست های خود، همواره از گروه های سنی مذهب حمایت مالی و سیاسی می کند. از سوی دیگر فشار بر بدنه سیاسی کشورهای مهم آفریقایی نظیر مغرب، نیجریه و آفریقای جنوبی برای پیشبرد سیاست های خود در مجامع بین الملی از دیگر اقدامات این رژیم در منطقه آفریقا است.
به هر روی، حضور مالی و تسلیحاتی و تبلیغی عربستان در آفریقا ادامه دارد اما گذر زمان و تاریخ نشان داده است راهبرد یک کشور برای فریب مذهبی در قاره ای دیگر، نشان از استیصال رژیم بدوی سعودی در منطقه آفریقا دارد.
همین ویژگی های متناقض گونه سعودی هاست است که باعث شده جایگاه عربستان نزد نخبگان، اندیشمندان و سیاست مداران جهان به کشوری تروریست پرور و بدوی، تقلیل یابد.
این در حالی است که نقض آشکار حقوق بشر، بدرفتاری متعصبانه و بدوی با زنان، حاکمیت خشونت قبیله ای برآمده از وهابیت، رشد فزاینده بیکاری، آسیب های اجتماعی مربوط به کارگران مهاجر ( حدود 10 میلیون تن )، کمبود آب و خشکسالی پیش روی این کشور، افزایش اعتراضات اجتماعی و صنفی، کاهش محبوبیت در میان مردمان منطقه، از مشکلات جدی پیش روی عربستان است.
از دیگر سو، اما، آمارهای منتشر شده از سوی نهادهای منطقه ای و بین المللی حاکیست که شهروندان عربستان در یک سال گذشته شرایط سختی را پشت سر گذاشته و سیاست دولت برای ریاضت اقتصادی، زندگی عادی مردم این کشور را مختل کرده است.
به هر روی، سخن گفتن از بسته ذهنی و دگم اندیشی رژیم سعودی در منطقه و جهان، داستانی کسالت آور و تکراری است که پرداختن به آن امری غیرضرور می نماید. واضح و مبرهن است که این داستان کسالت آور به پایان راه خود رسیده و آفریقا و مسلمانان سیاه پوست این قاره از اندیشه های بدوی و منسوخ سعودی و نیز هر نوع تروریسم و افراطی گرایی، بیزارند و این نشان از شکست اندیشه وهابی- سعودی در قاره آفریقاست؛ شکستی که از خاورمیانه آغاز و اکنون به مرکز آفریقا رسیده و این دور باطل، بدون شک، به پایان خود نزدیک شده است.
