شفقنا- یک مطالعه گسترده در آمریکا نشان داد میانگین امید به زندگی افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم که تحت پوشش برنامه بیمه درمانی دولتی «مدیکید» قرار دارند، حدود ۱۳.۸ سال کمتر از میانگین جمعیت عمومی این کشور است.
به گزارش شفقنا؛ این پژوهش را محققانی از دانشگاههای کلمبیا و کلرادو انجام دادند و نتایج آن در نشریه «جاما نتورک اوپن» منتشر شد. بر اساس یافتههای این مطالعه، امید به زندگی هنگام تولد در میان افراد مبتلا به اوتیسم تحت پوشش مدیکید ۶۴.۹ سال بود؛ رقمی که ۵.۶ سال کمتر از سایر دریافتکنندگان مدیکید و ۱۳.۸ سال کمتر از جمعیت عمومی آمریکا است.
پژوهشگران در این مطالعه ۲ میلیون و ۴۸ هزار فرد مبتلا به اوتیسم را بررسی کردند که ۷۶ درصد آنها مرد بودند. در طول دوره بررسی نیز ۱۸ هزار و ۲۶۸ مورد مرگ ثبت شد. نتایج نشان داد خطر مرگ در میان افراد مبتلا به اوتیسم ۴۴ درصد بیشتر از سایر دریافتکنندگان مدیکید بوده است.
در این میان، مرگومیر ناشی از بیماریها و حوادث مختلف در میان افراد مبتلا به اوتیسم بیشتر بود. افزایش موارد مرگ ناشی از آنفلوانزا، سوءتغذیه، ذاتالریه، التهاب یا آسیب شیمیایی ریه، غرقشدگی و حوادث غیرمرتبط با وسایل نقلیه از جمله یافتههای مهم این پژوهش بود.
«قوهوا لی»، استاد همهگیرشناسی دانشگاه کلمبیا و از پژوهشگران این مطالعه، گفت افزایش خطر مرگ در میان افراد مبتلا به اوتیسم از دههها قبل شناخته شده است، اما کمبود دادههای تفکیکشده بر اساس سن، برآورد دقیق امید به زندگی این افراد را دشوار کرده بود.
وی افزود بخشی از عوامل مرگومیر اضافی ممکن است با بهبود مراقبتهای اولیه، افزایش حمایت اجتماعی و تقویت خدمات درمانی و مراقبتی در خانه و جوامع محلی کاهش یابد.
این مطالعه همچنین نشان داد امید به زندگی افراد مبتلا به اوتیسم طی سالهای مورد بررسی اندکی افزایش یافته و از ۶۳.۹ سال در فاصله سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ به ۶۵.۶ سال در سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ رسیده است؛ با این حال، شکاف با جمعیت عمومی همچنان باقی مانده است.
پژوهشگران تأکید کردند بخشی از این فاصله ممکن است نه مستقیماً ناشی از اوتیسم، بلکه مرتبط با عواملی مانند دشواری دسترسی به خدمات درمانی، بیماریهای همراه، خطر حوادث و کمبود حمایتهای بلندمدت باشد.
با این حال، آنها هشدار دادند نتایج این مطالعه را نمیتوان به همه افراد مبتلا به اوتیسم در آمریکا تعمیم داد؛ زیرا پژوهش تنها افراد تحت پوشش مدیکید را بررسی کرده و این گروه ممکن است از نظر شرایط سلامت و اجتماعی با سایر مبتلایان تفاوت داشته باشد.











