شفقنا رسانه_ صفحه یک روزنامه‌ها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامه‌های امروز، آن‌هایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
«گودهای ناخوانده» تیتر روزنامه اعتماد است که به بررسی ریزش های مجدد زمین در پایتخت در طی ۲۰ سال گذشته پرداخت و نوشت: «روریزش، یکی از نتایج فرونشست تدریجی است. با خالی شدن زیر زمین به دلیل حفاری غیر اصولی برای ساخت تونل‌های مترو، گودبرداری‌های غیر اصولی برای برج‌سازی، انسداد مسیر قنات‌ها و پشته کردن آب در مسیرهای فرعی یا شکستگی لوله‌های آب و فاضلاب و شسته شدن لایه‌های خاک به دنبال نشت جریان آب در لایه‌های زیرزمینی، فروریزش اتفاق می‌افتد که برخلاف فرونشست، یک حادثه ناگهانی است. طبق اعلام سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، مناطق ۶، ۱۲، ۱۱، ۱۰، بخش‌هایی از منطقه ۷ و ۱۴ بیشتر از سایر مناطق با خطر فروریزش مواجهند و در فاصله سال ۱۳۸۳ تا ۱۴۰۳، بیش از ۳۸۰ فروریزش در تهران اتفاق افتاده که دلیل این فروریزش‌ها، آب شستگی ناشی از شبکه‌های فرسوده آب و فاضلاب، ریزش قنات‌های خشک شده و حفاری زیرسطحی مترو است. بررسی‌های «اعتماد» بر ۳۴ ریزش زمین در خیابان‌های پایتخت ظرف ۲۰ سال اخیر، نشان می‌دهد که بعضی حوادث همچون ریزش حوالی میدان منیریه و خیابان مولوی، چند بار در فاصله‌های کوتاه تکرار شده که تکرار ریزش در یک محدوده مشخص ، حاکی از آن است که شدت سستی خاک در برخی مناطق تهران به حدی رسیده که مرمت و ترمیم‌های مقطعی هم جوابگو نیست.»
«تجارت کُند» تیتر روزنامه شرق است که به مختل و پرهزینه شدن روال ترانزیت کالا بین ایران و برخی همسایگان اشاره کرد و نوشت: «آغاز عملیات طرد اقتصادی آمریکا علیه ایران سبب شده است تجارت کالا از مسیرهای جایگزین بنادر جنوبی ایران در مواردی کُند و پرهزینه شود. فعالان تجارت کالا به «شرق» توضیح می‌دهند که برخی همسایگان ایران در پذیرش محموله‌های ترانزیتی ایران اختلال ایجاد کرده و هزینه‌های حمل‌ونقل گاهی تا شش، هفت برابر گذشته رسیده است. محاصره دریایی ایران روال حمل‌ونقل کالا را کند و پرهزینه کرده است. در ۲۴ فروردین امسال آمریکا اعلام کرد که تردد به بنادر ایران ممنوع است، اما با اعلام خبر امضای تفاهم‌نامه ۶۰روزه بین ایران و آمریکا در ۲۸ خرداد ۱۴۰۵، آمریکا محاصره دریایی کشور را لغو کرد. با این حال امضای تفاهم‌نامه نتوانست دو کشور را به یک چارچوب برای امضای توافق‌نامه برساند و در ۲۳ تیر‌ماه سنتکام اعلام کرد محاصره ورود و خروج کشتی‌ها به بنادر و مناطق ساحلی ایران را دوباره از سر گرفته است. محاصره دریایی سبب شد که ایران مسیرهای جایگزین را برای نقل و انتقال کالا راه‌اندازی کند. با این حال تردد کالا از مسیرهای جایگزین به‌سادگی میسر نبوده و حالا گزارش‌های متعددی از اختلال تجارت کالا در مسیرهای جایگزین شنیده می‌شود. مهم‌ترین مسیری که برای جایگزینی بنادر جنوبی کشور اعلام شد، فعال‌سازی بنادر دریای مازندران بوده، اما عملیاتی‌شدن این ماجرا در زمین واقعیت دشوار و حتی ناممکن است. بررسی گزارش‌های آماری وزارت راه و شهرسازی نشان می‌دهد که ظرفیت عملیات تخلیه، بارگیری و انبارش بنادر جنوب کشور بین ۲۴۰ تا ۳۰۰ میلیون تن تخمین زده می‌شود و عملیات تخلیه و بارگیری بنادر جنوب ایران به حدود ۱۳۰ میلیون تن در سال می‌رسد، اما ظرفیت بنادر شمالی فقط حدود ۳۰ میلیون تن است که حدود یک‌دهم ظرفیت بنادر جنوب به شمار می‌آید که البته باید تأکید کرد به دلیل کمبود امکانات و مشکلات زیرساختی، حداکثر میزان عملیات تخلیه و بارگیری در بنادر شمالی کشور فقط به حدود پنج یا شش میلیون تن در سال می‌رسد. گذشته از این، یکی از مهم‌ترین چالش‌های جایگزینی بنادر جنوب با بنادر شمال کشور، محدودیت دسترسی دریای مازندران به آب‌های آزاد است. هرچند دریای مازندران از طریق کانال‌های مصنوعی ولگا-دن و ولگا-بالت به آب‌های آزاد متصل می‌شود، اما تنها کشتی‌های تحت پرچم روسیه امکان عبور از این مسیرها را دارند. گذشته از این، آبخور این کانال‌های مصنوعی ظرفیت عبور کشتی‌های بزرگ تجاری را ندارد و فقط کشتی‌های کوچک رودخانه‌ای با ظرفیت حدود چهار هزار تن و آبخور ۳.۵ متر می‌توانند از این مسیر استفاده کنند. گذشته از عمق و ابعاد کم این کانال‌ها، آبخور اسکله‌های بنادر شمال ایران هم در وضعیت مشابه هستند و مناسب کشتی‌های کوچک ساخته شده‌اند.»
