شفقنا-«یسرائیل زیو»، ژنرال بازنشسته اسرائیلی و تحلیلگر نظامی روزنامه «معاریو»، در سایه ارجاع توافق همکاری هستهای صلحآمیز میان آمریکا و عربستان به کنگره، درباره فرصتهای عادیسازی روابط میان تلآویو و ریاض صحبت کرد.
به گزارش شفقنا به نقل از آرتی، زیو در گزارشی با عنوان «عربستان دیگر منتظر اسرائیل نمیماند – هزینه ممکن است گزاف باشد» نوشت: «عربستان در حالی که توافق هستهای غیرنظامی با آمریکا پیش میرود، تشکیل دولت فلسطینی را شرط عادیسازی روابط قرار داده است و اسرائیل ممکن است خود را بدون توافق با ریاض و در مواجهه با یک برنامه هستهای پیشرفته سعودی ببیند».
وی افزود: «ترامپ این هفته توافق هستهای صلحآمیز با عربستان را به کنگره ارسال کرد؛ وی بار دیگر تأکید نمود که این توافق تنها در صورتی اجرایی خواهد شد که عربستان روابط خود را با اسرائیل عادیسازی کند اما پاسخ ریاض سریع و قاطعانه بود: بدون تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی در مرزهای سال ۱۹۶۷ و با قدس شرقی به عنوان پایتخت، خبری از عادیسازی نخواهد بود».
این تحلیلگر نظامی اسرائیلی عنوان کرد: «برنامه هستهای بخشی از مشارکت میان ریاض و واشینگتن است و نباید آن را به اسرائیل گره زد، این موضوع به هیچ عنوان در میز مذاکره با کابینه فعلی نتانیاهو مطرح نیست و عربستانیها اعلام کردهاند که ترجیح میدهند منتظر بمانند تا ببینند چه دولتی در اسرائیل تشکیل خواهد شد و این امر بیانگر دو موضوع اساسی است:
نخست: عربستان تسلیم دیکتهها نمیشود. شرط آمریکا در متن امضا شدهی خودِ توافقنامه وجود نداشت، بلکه بعداً — یک روز پس از امضا — به دنبال اعتراض اسرائیل اضافه شد. ریاض این اقدام را دقیقاً همان چیزی دید که هست: یک ابزار فشارِ خلقالساعه و نه یک سیاست واقعی. آمادگیِ این کشور برای گفتن «نه» به صورت علنی به رئیسجمهور آمریکا، نشاندهنده ارزیابی آنها از جایگاه اوست؛ چرا که درگیری با ایران — که عربستان و دیگران هزینه سنگینی برای آن پرداخته و میپردازند — موضع ترامپ را در منطقه تضعیف کرده است و سعودیها نقشه را بهخوبی میخوانند.
دوم: جنگ موضع ریاض را نرمتر نکرد، بلکه آن را مستحکمتر کرد. در گذشته، عربستان میتوانست به یک بیانیه، یا یک چشمانداز سیاسی، و یا یک “مسیر بازگشتناپذیر” بسنده کند؛ اما امروز، آنها خواستار حداکثر دستاوردها هستند. به عبارت دیگر: آنها در تلاشاند تا دولت نتانیاهو را به دلیل این جنگِ بیپایان، از نظر سیاسی شکست دهند. معنای این گام، تقویت مستقیم تشکیلات خودگردان فلسطین و پیروزی غیرمستقیم حماس است. السنوار از جمله اهداف خود از حمله هفتم اکتبر، ناکام گذاشتن عادیسازی روابط با عربستان بود و اکنون، پس از سه سال، این هدف بهطور کامل محقق شده است.»
به نوشته زیو«خطرناکترین پارادوکس» در اینجا نهفته است؛ چرا که توافق در حال حاضر در کنگره قرار دارد و مگر اینکه مجلس نمایندگان و سنا تصمیم به رد آن بگیرند، ظرف ۹۰ روز پس از آغاز جلسات اجرایی خواهد شد. این توافق، برخلاف «استاندارد طلایی» که امارات متحده عربی در سال ۲۰۰۹ به آن متعهد شد، غنیسازی اورانیوم یا بازفرآوری سوخت هستهای را ممنوع نمیکند. به این معنا که «اسرائیل ممکن است بدترین حالتِ هر دو طرف را تجربه کند: برنامهای هستهای در عربستان که با باز بودن درهای غنیسازی پیش میرود، بدون عادیسازی روابط، بدون ابزار فشاری که قرار بود عربستان را ملزم کند، و با این واقعیت که کنگره دیگر برای اسرائیل وزنه و اهمیتی قائل نیست».
این ژنرال بازنشسته اسرائیلی اظهار داشت:«این حاصل سه سال جنگ است. این نه یک تغییر راهبردی برای جایگاه اسرائیل، بلکه کاملاً برعکس آن است: انزوای سیاسی عمیق، متحدی در کاخ سفید که رو به ضعف است، «حماس» و «حزبالله» که در حال بازسازی قوای خود هستند، و جبههای عربی که حول شرطی بسیار سختتر از آنچه پیش از جنگ بود، متحد شده است. دستاوردهای تاکتیکی خیرهکننده روی هم انباشته شدند تا به یک شکست راهبردی تمامعیار تبدیل شوند.»
وی نوشته خود را اینگونه به پایان رساند: «هر کس تصور میکند که میتواند بدون پرداخت هیچ بهایی در عرصه سیاسی، به پیروزی در میدان نبرد ادامه دهد، همین هفته پاسخ خود را دریافت کرده است؛ نه از سوی یک دشمن، بلکه از جانب یک متحد احتمالی که از ما روی برگردانده است.»
منبع: آرتی