شفقنا- نویسنده و فعال حقوق بشر در نامهای به کمسیر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد با تاکید بر اینکه تشدید تحریمهای آمریکا علیه مردم ایران، از غیرقابلدفاعترین و زشتترین اشکال رفتار سیاسی در نظم بینالمللی کنونی است، تصریح کرد: «با مردم عادی هرگز نباید به عنوان اهرم فشاری برای دستیابی به اهداف ژئوپلیتیک رفتار کرد.»
به گزارش شفقنا، عمادالدین باقی نویسنده و فعال حقوق بشر در نامهای به زبان انگلیسی و فارسی خطاب به فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد با محکومیت اقدام ضدانسانی آمریکا برای تشدید تحریمها علیه مردم ایران نوشت: «کاملاً آگاهم که در فضای سیاسی بهشدت دوقطبی و فزاینده نظامیگری که ناشی از سیاستهای دولت ایالات متحده است، درخواستها برای حمایت از حقوق بشر ممکن است آنگونه که شایسته است مورد توجه قرار نگیرند. با اینحال، انتظار دارم تا آنجاکه در چارچوب اختیارات شماست، برای جامعه جهانی روشن سازید که قربانیان اصلی آنچه ایالات متحده «تحریمهای کوبنده و بیسابقه» مینامد، مردم ایران هستند.»
در ادامه این نامه با تاکید بر فقدان «دسترسی ویژه شهروندان به ذخایر مالی، مجاری اقتصادی جایگزین یا سایر ابزارهایی که بتوانند خود را با آنها از پیامدهای چنین اقداماتی مصون نگه دارند» و یادآوری اعلام صریح مقامات آمریکایی مبنی بر اینکه از اهداف اعمال تحریمها، وارد آوردن فشار و رنج شدید بر مردم ایران برای تحقق هدف سیاسی مورد نظر ایالات متحده است، تصریح شده است: «اگر غیرنظامیان عمداً و به امید آنکه به ابزاری برای تغییر سیاسی بدل شوند، در معرض محرومیت اقتصادی و سختیهای طاقتفرسا قرار گیرند، آنگاه مرز میان فشار سیاسی و مجازات دستهجمعی یک ملت، از منظر حقوق بشر به مسئلهای عمیقاً نگرانکننده تبدیل میشود. با مردم عادی هرگز نباید به عنوان اهرم فشاری برای دستیابی به اهداف ژئوپلیتیک رفتار کرد. هیچ اختلاف سیاسی، هرچقدر هم که جدی باشد، نمیتواند سیاستهایی را توجیه کند که آگاهانه بارِ تقابل را بر دوش کل جمعیت غیرنظامی میاندازند.»
باقی در ادامه نامه به کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد اظهار کرده است: «این یکی از غیرقابلدفاعترین و زشتترین اشکال رفتار سیاسی در نظم بینالمللی کنونی است. از این رو، از دفتر شما میخواهم که به این موضوع نه صرفاً بهعنوان مسئلهای در چارچوب تقابلهای ژئوپلیتیک، بلکه بهعنوان مسئلهای حیاتی در حوزه حقوق بنیادین بشر، کرامت انسانی و حفاظت از غیرنظامیان بپردازد.»
در پایان این نامه با تاکید برضرورت نادیده گرفتهنشدن رنج مردم ایران در میان محاسبات ژئوپلیتیک، تصریح شده است: «حقوق و کرامت مردم ایران باید همچنان در کانون گفتمان بینالمللی حقوق بشر باقی بماند.»