شفقنا(پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه)- حضرت آیت الله العظمی سبحانی می گوید: فرد شهيد با شهادت خود مى خواهد چراغ آزادى در جامعه پرفروغ باشد و ريشه هاى گنديده ظلم و استبداد از ميان برود، و انسان ها در كمال آزادى بينديشند و راه و رسم زندگى خود را ترسيم كنند.
به گزارش شفقنا، متن پیام این مرجع تقلید به همايش بزرگداشت شهيـــدان مــدافعـان حـــرم و ايثار و شهادت در فرهنگ قرآن بدین شرح است:
ايثار و شهادت، دو واژه زيبايى است كه همه انسان ها از شنيدن آن لذت مى برند، و هركدام براى خود انگيزه جداگانه اى دارد. ايثار از شهادت و بلندى نظرى فرد ايثارگر، و شهادت از روح فداكارى وجانبازى شهيد، سرچشمه مى گيرند.
فرد ايثارگر به اندك زندگى بسنده كرده و آنچه در اختيار دارد در طَبَق اخلاص نهاده آن را تقديم فرد و يا جامعه مى نمايد و قرآن كريم در مورد اين گروه مى فرمايد:
(وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ).( )
«و آنها را بر خود مقدم مى دارند هر چند خودشان بسيار نيازمند باشند».
فرد شهيد با شهادت خود مى خواهد چراغ آزادى در جامعه پرفروع باشد و ريشه هاى گنديده ظلم و استبداد از ميان برود، و انسان ها در كمال آزادى بينديشند و راه و رسم زندگى خود را ترسيم كنند.
شهيد بسان شمع است كه مى سوزد تا پيرامون خود را روشن سازد و ديگران از وجود نور وجود او بهره گيرند.
شهيد هر چند به ظاهر زندگانى مادى خود را از دست مى دهد، اما ازاين طريق دوزندگى ديگر را به دست مى آورد، بهترين آنها حيات برزخى اوست تا روز قيامت كه به بهترين وضع زندگى مى كند.
قرآن كريم مى فرمايد:
(وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ).( )
«(اى پيامبر) هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند، مردگانند! بلكه آنان زنده اند، و نزد پروردگاشان روزى داده مى شوند».
از اين مرحله كه بگذريم، شهيد در ميان جامعه از عزّت و برترى خاصى برخوردار است.
انديشمندان در مقاله ها ونوشته هاى خود، سرايندگان در لابلاى سروده هاى خود، مورخان در صفحات تاريخ از او به نيكى نام مى برند وبراى او درود مى فرستند. چه بزرگوارى بالاتر از اين كه جان خود را فداى عزت جامعه مى سازد.
به خاطر عظمت و بزرگى مقام شهادت در تمام جامعه ها شهيدان بعداً هم ايثارگران مقام عظيم و رفيعى دارند. و همگان چنين زمزمه مى كنند.
پايان زندگانى هر كس به مرگ اوست *** جز مرد حق كه مرگ وى آغاز دفتر است
اگر از اين دو نوع زندگى بگذريم، پرونده زندگى افراد عادى بسته مى شود و فقط زندگى اخروى دارند، آن هم «إن خيراً فخير وإن شرّاً فشرّ»، اما مرگ شهيد به معنى مختومه بودن زندگى او نيست بلكه حيات ديگرى به روى او باز است.
سالار شهيدان حسين بن على(عليهما السلام) به جانبازان سرزمين كربلا چنين خطاب كرد:
«صبراً بني الكرام، فما الموت إلاّ قنطرة تعبر بكم عن البؤس والضرّاء، إلى الجنان الواسعة، والنعيم الدائمة، فأيّكم يكره أن ينتقل من سجن إلى قصر، وما هو لأعدائكم إلاّ كمن ينتقل من قصر إلى سجن وعذاب، انّ أبي حدّثني عن رسول الله(صلى الله عليه وآله وسلم): انّ الدنيا سجن المؤمن، وجنّة الكافر، والموت جسر هؤلاء إلى جنانهم وجسر هؤلاء إلى جحيمهم ما كذبت ولا كذبت».( )
«اى فرزندان شهامت و كرامت صبر را پيشه خود سازيد، مرگ بسان پلى است كه به وسيله آن از بدى اوضاع، به باغ هاى وسيع و گسترده و نعمت هاى جاودان عبور مى كنيد، كدام يك از شماها دوست ندارد كه از زندان آزاد شود و به سوى قصر برود، در حالى كه دشمنان شما از اين طريق به سوى زندان و عذاب مى روند. پدرم از جدّم رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) نقل كرد: دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است و مرگ براى مؤمن پلى است به سوى بهشت، و براى كافران پلى است به سوى دوزخ،به من دروغ گفته نشده و دروغ نگفته ام».
نكته مهم ديگر اين است كه در كتاب خدا، صابرين بر مصيبت ها و ابتلائات الهى، مانند نبى مكرم اسلام مشمول درود و رحمت وهدايت پروردگار سبحان قرار مى گيرند، خداوند متعال به آنان اشاره كرده و مى فرمايد:
(أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ)( ).
«اينها، همانها هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده، و آنها هستند هدايت يافتگان!».
در اين ايام كه استكبار جهانى به كمك مالى و لجستيكى حكام مرتجع منطقه به اسلام ستيزى پرداخته و تشيع و حرم هاى مطهر آل الله نشانه گرفته است، مدافعان اين «بيوت» كه در آيه نور وارد شده، مقام رفيعى در پيشگاه خدا دارند و هر نوع تكريم و تجليل از اين ايثارگران، كمترين حقى است كه تقديم آنان مى گردد.
ما در اين جا از همه شخصيت ها ومسئولينى كه اين همايش را پديد آوردند سپاسگزارى نموده و از خداوند منّان براى همگان پاداش بزرگ خواهانيم.