شفقنا – پژوهشگران در یک مطالعه پیشبالینی نشان دادهاند که ترکیب سلولدرمانی CAR-T با یک رادیوداروی هدفمند میتواند اثربخشی درمان تومورهای جامد را بهطور چشمگیری افزایش دهد. نتایج این تحقیق نشان میدهد این روش در مدلهای پیشبالینی نوروبلاستوما ـ یکی از تهاجمیترین سرطانهای دوران کودکی ـ نسبت به هر یک از این درمانها بهتنهایی، موجب کوچکتر شدن بیشتر تومورها شده است.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، سلولدرمانی CAR-T که در آن سلولهای T بیمار پس از مهندسی ژنتیکی برای شناسایی و نابودی سلولهای سرطانی دوباره به بدن بازگردانده میشوند، تاکنون تحول بزرگی در درمان برخی سرطانهای خونی ایجاد کرده است؛ اما موفقیت آن در تومورهای جامد بهدلیل وجود ریزمحیط سرکوبگر تومور محدود بوده است. این ریزمحیط مانع نفوذ و عملکرد سلولهای ایمنی مهندسیشده میشود.
در این مطالعه، پژوهشگران از رادیوداروی [67Cu]Cu-LLP2A استفاده کردند؛ دارویی که پس از تزریق در خون گردش میکند و گیرندهای به نام VLA-۴ را که روی سلولهای توموری و برخی سلولهای ایمنی وجود دارد، هدف قرار میدهد. برخلاف پرتودرمانی خارجی که فقط یک ناحیه مشخص را هدف میگیرد، این دارو میتواند به تومورهایی که در نقاط مختلف بدن گسترش یافتهاند نیز برسد.
راوی پاتل، مدیر درمانهای رادیودارویی در یک مرکز سرطان در آمریکا و نویسنده ارشد مطالعه، گفت: در این پژوهش از سلولهای CAR-T استفاده کردیم که پیشتر در کارآزماییهای بالینی مؤسسه ملی سرطان برای کودکان مبتلا به نوروبلاستومای عودکننده آزمایش شده بودند. با این حال، درمانهای سلولی کنونی در تومورهای جامد کارایی محدودی دارند و یافتههای ما میتواند راهی برای افزایش اثربخشی این درمانها در سرطانهای جامد ارائه کند.
نتایج نشان داد این ترکیب درمانی بسته به میزان حساسیت تومور به پرتو، از دو مسیر متفاوت عمل میکند. در تومورهای حساس به پرتو، رادیودارو مستقیماً سلولهای سرطانی را تخریب و واکنش التهابی ایجاد میکند که زمینه حمله سلولهای CAR-T را فراهم میسازد. اما در تومورهای مقاوم به پرتو، دارو بهجای نابودی مستقیم سلولهای سرطانی، ریزمحیط تومور را بازسازی میکند؛ بهگونهای که سلولهای سرکوبگر ایمنی کاهش یافته و سلولهای CAR-T قادر به نفوذ در بافت تومور میشوند. پژوهشگران این فرایند را تبدیل تومورهای «سرد» و مقاوم به تومورهایی توصیف میکنند که آماده پاسخ ایمنی هستند.
این رویکرد عملکردی بهتر از هر یک از درمانها بهتنهایی داشت و در بخش قابلتوجهی از نمونهها به پسرفت کامل تومور منجر شد. همچنین افزودن CAR-T به رادیودرمانی هدفمند، در مقایسه با استفاده از رادیودارو بهتنهایی، میزان کوچک شدن تومورها و پاسخ کامل درمانی را حدود ۸۰ درصد افزایش داد.
پژوهشگران تأکید کردند این نتایج هنوز در مرحله پیشبالینی قرار دارد و پیش از آغاز آزمایشهای انسانی باید مطالعات بیشتری انجام شود. گام بعدی تیم تحقیقاتی، شناسایی نشانگرهای زیستی برای تعیین بیمارانی است که بیشترین سود را از این روش میبرند، استفاده از تصویربرداری برای تعیین دقیق دوز درمان و همچنین بررسی ایمنی و عوارض احتمالی این ترکیب درمانی.
به گفته محققان، اگر این نتایج در کارآزماییهای بالینی نیز تأیید شود، این روش میتواند راه تازهای برای درمان کودکان مبتلا به تومورهای جامدی باشد که تاکنون نه رادیودرمانی و نه سلولدرمانی CAR-T بهتنهایی نتوانستهاند نتایج مطلوبی برای آنها به همراه داشته باشند.
این خبر را اینجا ببینید.