۱۷ مرداد ۱۴۰۵

آخرین اخبار

دانشمندان با هوش مصنوعی ویروس می‌سازند

شفقنا - دانشمندان آمریکایی برای نخستین بار با استفاده...

نیویورک تایمز: آمریکا به دنبال سناریوی ونزوئلا در کوباست

شفقنا - مقام‌های فعلی و پیشین ایالات متحده به...

آمریکا ادعا کرد؛ از زمان از سرگیری محاصره دریایی ایران، مسیر بیش از ۵۰...

شفقنا -فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) روز جمعه مدعی...

رئیس‌جمهوری راست‌گرای کلمبیا سوگند یاد کرد

شفقنا- رئیس‌جمهوری جدید و راست‌گرای کلمبیا با ادای سوگند...

تحلیلگر پیشین سیا: آمریکا می‌کوشد مانع شکل‌گیری ائتلاف کشورهای منطقه با ایران شود

شفقنا- لری جانسون، تحلیلگر پیشین سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا...

در میان توییت ها/ واکنش ها به «توافق مکه»!

شفقنا– در دنیای امروز، حضور در شبکه های مجازی...

آمریکا ۶ نهاد و یک فرد مرتبط با ایران را تحریم کرد

شفقنا-سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که واشنگتن ۶...

ویدئو/ دلیل امضای تفاهم‌نامه آتش‌بس توسط رئیس‌جمهور از زبان پزشکیان

شفقنا- رئیس‌جمهور در گفت‌وگو با مردم در دومین سالروز...

پیش بینی و آینده- وسوسه مصونیت در میان «پوپولیست‌ها»/ سرمقاله روزنامه لوموند 

شفقنا آینده- روزنامه فرانسوی لوموند در سرمقاله اخیرش تحت عنوان «وسوسه مصونیت در میان پوپولیست‌ها»؛ به بهانه دادگاه اخیر مارین لوپن و نظرسنجی‌های انجام‌شده درباره شانس او برای ریاست‌جمهوری فرانسه به اشتراکات رفتاری سیاستمدارانی پرداخته که در رسانه‌های سیاسی به سیاستمداران پوپولیست معروف شده‌اند. در این مقاله روی این موضوع تاکید شده که مارین لوپن که حالا دیگر به این اطمینان رسیده که هیچ‌چیز نمی‌تواند مانع نامزدی او در انتخابات سال ۲۰۲۷ شود، دارد همان راهبردی را به‌ کار می‌گیرد که پیش‌تر دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و نایجل فاراژ آزموده بودند- و آن چیزی نیست مگر اعمال فشار بر دستگاه قضایی برای دستیابی به خواسته‌های خود.

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا؛ در سرمقاله روزنامه لوموند آمده: مارین لوپن برای رهایی از مخمصه‌ای که حزبش به واسطه سوءاستفاده از بودجه عمومی به وجود آورده، رویکردهای متفاوتی به کار گرفته است: حمله به دستگاه قضایی، ایجاد سروصدا برای القای توهم توطئه– آن هم در حالی که تلاقی تقویم‌های قضایی و سیاسی نتیجه سال‌ها وقت‌کشی و کارشکنی از سوی خود او بوده– و اعمال فشار بر قضات برای صدور حکمی به نفع خود.

راهبرد مارین لوپن از زمان تأیید محکومیتش- در روز سه‌شنبه ۷ ژوئیه (پس از حکم اولیه ۳۱ مارس ۲۰۲۵)- هم‌چنین در راستای بی‌توجهی و نادیده گرفتن حکمی بوده که به هر حال برای یک مقام منتخب مایه شرمساری می‌تواند باشد.

این رفتار البته واقعاً برای هیچ‌کس غافلگیرکننده نمی‌تواند باشد. این رویکردی است که چهره‌های پوپولیست در تمام این سال‌ها به انجام رسانده‌اند- حتی اگر شرایط موارد مختلف انجام‌دهنده این رفتار متفاوت باشد و فساد را به هیچ‌وجه نتوان منحصر به یک جناح خاص دانست. در واقع، لوپن در این زمینه تنها نیست و او را می‌توان با افرادی مانند دونالد ترامپ هم‌مسیر دانست- که در ایالات متحده از ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد نظام قضایی آمریکا– از قبیل شیوه انتصاب قضات– بهره‌برداری کرده است.

[در حقیقت] ترامپ نیز پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ خود را درگیر پرونده‌های متعددی می‌دید که می‌بایست پیش از رای‌گیری حل‌وفصل می‌شدند- تا رأی‌دهندگان بتوانند تصمیمی آگاهانه بگیرند. از جمله موارد مهم و برجسته در مورد ترامپ یکی نقش او در تلاش برای جلوگیری از انتقال مسالمت‌آمیز قدرت [در ۶ ژانویه ۲۰۲۰] بود و دیگری هم نگهداری اسناد محرمانه پس از پایان ریاست‌جمهوری.

سلطه‌پذیریِ سریع

در کشورهایی که گرایش‌های غیرلیبرال در آن‌ها ریشه دوانده، دستگاه قضایی همواره مورد هدف قرار گرفته و به‌سرعت مطیع دولت و حکومت شده است. این اتفاق را در اسرائیل نیز شاهدیم که بنیامین نتانیاهو- که با اتهامات فساد روبروست- پیوسته اصل تفکیک قوا را مورد هجمه قرار داده و همین اواخر، یعنی در روز ۵ ژوئیه نیز اعلام کرد که قصد ندارد از حکم دیوان عالی تمکین کند.

در بریتانیا نیز نایجل فاراژ- رهبر حزب راست افراطی «رفرم بریتانیا»- درست در همان روزی که حکم دادگاه در مورد مارین لوپن صادر شد، دست به اقدامی غیرمعمول و ترفندگونه برای فرار از پرونده‌ای مربوط به کمک‌های مالی کلانِ اعلام‌نشده (برخلاف مقررات پارلمانی) زد. او بعد از استعفا از پارلمان تصمیمش را برای نامزدی مجدد جهت تصدی همان کرسی اعلام کرد تا شاید از پیروزی در انتخابات به عنوان سپری بازدارنده در برابر پیگرد قضایی احتمالی استفاده کند.

ادامه این مطلب و متن کامل آن را می‌توانید اینجا بخوانید

 

اخبار مرتبط

پاسخ دیدگاه

لطفا نظر خود را وارد کنید
نام خود را بنویسید