شفقنا- مدیر گروه فرهنگی تبلیغی شیفتگان حضرت رضا (ع) گفت: در قاموس سیاست مداران مادی، شهادت رهبران، نقطه گسیختگی ساختارهای حکمرانی است؛ اما آنچه در تهران رخ داد، پارادوکسیکال ترین رویداد سیاسی قرن بود. عظیم ترین تشییع تاریخ نه یک مراسم بدرقه، که یک مانور اقتدار تمدنی بود که در آن، جغرافیا، جمعیت و ایمان، در هم تنیده شدند تا هندسه جدیدی از قدرت را به رخ جهان بکشند.
حجت الاسلام اشکان صادق نژاد، مدیر گروه کشوری شیفتگان حضرت رضا (ع)، با نگاهی عمیق به لایه های زیرین این رویداد اظهار داشت: دشمن با تکیه بر عقلانیت ابزاری، گمان می کرد حذف یک چهره کاریزماتیک، سیستم را دچار آنتروپی و هرج ومرج سیستماتیک می کند، اما تماشای اقیانوس انسانی تهران، تمام آن نقشه های آکادمیک را در هم شکست. حضور میلیونی مردم، نه یک واکنش احساسی، که یک رفراندوم میلیونی بر سر آرمان ها بود؛ رفراندومی که ثابت کرد پایه های نظام ولایی، نه بر شانه یک فرد، که بر ستون های مستحکم امت استوار است.
وی با تحلیل شکست پروژه های شناختی دشمن تصریح کرد: غرب دهه هاست که با تزریق دلار و تکنیک های رسانه ای، سودای گسست پیوند میان مردم و نهاد روحانیت را در سر دارد. آنها کوشیدند قداست پیشوایان دینی را در ذهن نسل نو مخدوش کنند. اما این تشییع، تیر خلاص این سناریو بود. وقتی مردم ایران این چنین باشکوه در میدان حاضر می شوند، در واقع به جهان پیام می دهند که روحانیت، نه یک نهاد بروکراتیک، که لنگرگاه معنوی و وجدان بیدار جامعه است. این حضور، پاسخی دندان شکن به تمام پروژه های اسلام هراسی بود.
مجری طرح ملی نهج البلاغه خوانی، وحدت سرخ را دکترین دفاعی نوین ایران نامید و گفت: وحدت سرخ، پیوند عاطفه با اراده خون خواه است. این همان دکترین بازدارنده ای است که خواب را از چشمان طواغیت عالم ربوده است. دشمن متوجه نیست که وقتی مردم از خون سخن می گویند، در حال ترسیم خطوط قرمز امنیتی خود هستند. این حضور، یعنی ایران جدید، نه با زبان دیپلماسی التماسی، که با زبان قدرت بازدارنده برخاسته از ایمان، به جهان می نگرد.
وی در پایان با اشاره به ضرورت نگاه راهبردی به این رویداد افزود: ما اکنون در ساعت صفر مطالبه ایستاده ایم. این لحظه، تکرارنشدنی است. دشمن به دلیل محصور بودن در حصار عقلانیت مادی، از فهم پیوند میان خون شهید و اراده ملت ناتوان است. ایران جدید در سایه هدایت های رهبری، به چنان انسجام استراتژیکی رسیده که طعم تلخ ناکامی، سرنوشت محتوم مستکبران خواهد بود. این وحدت سرخ، فصل الخطاب تمام وسوسه های شناختی دشمن است و مسیر نورانی ما، تا محو کامل آثار شوم طاغوت، با صلابتی تمدنی ادامه خواهد داشت.