شفقنا- روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: با کسانی که مخالفان مذاکره را تخطئه میکنند موافق نیستیم زیرا معتقدیم نباید مانع ابراز نظرها شد. کسانی را هم که طرفدار جدی مذاکره هستند، حق مطلق نمیدانیم زیرا اصولاً نفی اشتباه و خطا از افراد، جریانها، جناحها، احزاب و دولتمردان درست نیست. انسان در عین حال که موجودی آزاد است و باید به او میدان داده شود تا نظر و عقیده خود را بگوید، جایزالخطا هم هست و این احتمال وجود دارد که گاهی یک نظر اشتباه را منطبق با حق بپندارد و ترویج و تأیید آن را ضروری و حتی واجب بداند.
تصور نشود اینگونه میدان دادن به طرفداران نظریههای متضاد موجب هرج و مرج و بیانضباطی در جامعه میشود زیرا جامعه امروزی قرار است بر مبنای میثاق ملی مورد وفاق جمعی مدیریت شود که در چارچوب آن از یکطرف همه میتوانند نظر خود را مطرح کنند و از طرف دیگر افرادی که با رأی مردم مسئولیت اداره کشورها را برعهده دارند حق دارند تصمیم بگیرند و عمل کنند و البته مسئولیت ناشی از تصمیمات و عملکردهایشان را هم باید بپذیرند. با رعایت این چارچوب، در عین حال که آزادی عقیده و بیان رعایت میشود، مسئولان و متولیان اداره کشور هم میتوانند به وظایف خود براساس آنچه تشخیص میدهند و به مصلحت کشور و مردم میدانند عمل کنند. این، همان حکومت قانون است که در هر جامعهای رعایت شود مردم آن جامعه سعادتمند خواهند بود.
آنچه حکومت قانون را تهدید میکند، یکی تجاوز از مرزهای اخلاقی است و دیگری تبعیض میان صاحبان نظرها و عقاید مختلف. عدهای به دلیل ملاحظاتی که حکمرانان با آنان دارند مجازند هر اقدامی که میخواهند انجام بدهند، هر شعاری که میخواهند بدهند، به هر کس هر تهمتی که مایل هستند بزنند و مسئولان امنیتی مجاز به برخورد با آنها و ممانعت از شکسته شدن قانون توسط آنها نیستند و در همان زمان و همان شرایط، عدهای دیگر از مردم حق ندارند درباره همان موضوع کوچکترین تجمعی برپا کنند و حرفشان را با مردم در میان بگذارند. این تبعیض، ناقض حقوق عامه است.
در بخش تجاوز از مرزهای اخلاقی عملکرد همان جماعتی که بدون نیاز به مجوز در هر جا و هر زمان و به هر شکلی که بخواهند افراد خود را جمع میکنند و هرچه بخواهند علیه رقبای خود میگویند، با میثاق ملی و قانون در تضاد است. مدارا با این جماعت متجاوز به مرزهای اخلاقی و شکننده قانون و میثاق ملی علاوه بر اینکه تبعیض آشکار به نفع یک جمع و علیه جمع دیگر است و از مصادیق بارز تبعیض محسوب میشود، جامعه را به سوی حاکمیت زور و قلدری به پیش میبرد که با حقوق عامه در تضاد اساسی است. درست در همین نقطه است که دیکتاتوری شکل میگیرد و میثاق ملی و قانون و اخلاق لگدمال میشوند.
این روزها که عدهای با روشهای ضداخلاقی در هر کوی و برزن و در مقابل هر وزارتخانه یا دستگاه دیگر جمع میشوند و هرچه میخواهند علیه رقبای سیاسی خود میگویند و حتی مردم را به شورش دعوت میکنند، کاملاً روشن است که هدفشان حفاظت از منافع ملی نیست و درصدد کنار زدن رقیب و به دست گرفتن قدرت هستند. شاید بسیاری از افراد حاضر در این بازیهای سیاسی را نتوان متهم به غرضورزی کرد ولی تردیدی نیست که صحنهگردانان اصلی این بازیها ترکیبی از یک باند سیاسی، یک حزب خاص و بقایای یک دولت ناکام هستند که برای بازگشت به قدرت عجله دارند. آنها مذاکرهکنندگان را به خیانت و حتی حرکت در جهت خلاف مسیر نظام متهم میکنند در حالی که میدانند اصل مذاکره و محتوای توافق براساس مصوبات شورای عالی امنیت ملی و چارچوبهای مشخص شده توسط نظام صورت گرفته است. بدین ترتیب، این جماعت که مذاکرهکنندگان را به مخالفت با نظام متهم میکنند در واقع خودشان در جهت مخالف مسیر نظام در حرکت هستند.
علاوه بر اینها به نظر میرسد عناصر پشت پرده این بازیهای سیاسی از مشکلات معیشتی مردم هیچ اطلاعی ندارند و جنگ را وسیلهای برای تفریح میدانند. کسانی که از واقعیتهای تلخ ناشی از جنگ اطلاع دارند اگر ذرهای غیرت ملی داشته باشند حاضر نمیشوند بر طبل جنگ بکوبند و مذاکرهکنندگان را آماج تهمت و اهانت قرار دهند. این روش را نمیتوان استفاده از آزادی بیان و عقیده دانست. این، بدترین نوع سوءاستفاده از آزادی است.
***
تصحیح
در سرمقاله دیروز در پاراگراف پنجم سطرهای ۱۴ و ۱۵ عبارت «اینها و آن دسته متأثر از تبلیغات دشمن حتی حاضر نشدند قتلعام دانشآموزان میناب را محکوم کنند…» صحیح است.