شفقنا – در خط مقدم این مسیر، مردی ایستاده که بار امید یک ملت را بر دوش دارد.
به گزارش شفقنا ورزشی تاریخ پیش از آنکه نوشته شود، در نگاه یک مرد شکل میگیرد؛ مردی که در خط مقدم ایستاده. زیر پرچم سهرنگ ایران، جایی میان هیاهوی سکوها و رؤیای میلیونها نفر، مأموریتی بزرگ آغاز شده؛ مأموریتی برای عبور از مرزی که سالها دستنیافتنی به نظر میرسید. فوتبال ایران تنها برای حضور در جام جهانی نمیجنگد؛ برای ساختن فصلی تازه از تاریخ میجنگد. فصلی که در آن، رؤیای صعود از مرحله گروهی و رسیدن به جمع تیمهای حذفی جهان، دیگر یک آرزو نیست؛ یک هدف است. هدفی که با باور، اتحاد و اراده معنا پیدا میکند.
در خط مقدم این مسیر، مردی ایستاده که بار امید یک ملت را بر دوش دارد. نگاهش به آینده است و گامهایش به سوی افقی که فوتبال ایران سالها در انتظار آن بوده. راه آسان نیست اما حماسهها هرگز در مسیرهای آسان متولد نمیشوند. امروز پرچم ایران در باد میرقصد و صدای یک ملت از سکوها به گوش میرسد: وقت آن رسیده؛ وقت عبور از مرزهای گذشته، وقت فتح قلهای تازه و وقت آنکه فوتبال ایران، چشم در چشم تاریخ، بزرگترین رؤیای خود را به واقعیت تبدیل کند.
توپ برای بعضیها فقط یک ابزار کار نیست؛ بخشی از حافظه آنهاست. سالها میگذرد، نقشها عوض میشود، پیراهن بازی جای خود را به لباس مربیگری میدهد، اما رابطه با توپ همان رابطه قدیمی باقی میماند. این قاب هم از همان جنس است؛ مردی کنار زمین، با توپی زیر پا و نگاهی که انگار سالها خاطره فوتبال را مرور میکند. تصویری ساده، اما پر از معنا برای کسی که تمام زندگی حرفهایاش را در مستطیل سبز گذرانده. پشت این حرکت ساده، سالها حضور در زمین، دویدن در میانه میدان، تصمیمگیری زیر فشار و تجربه مسابقههای بزرگ قرار گرفته است.
امیر قلعهنویی از آن نسل فوتبالیستهایی است که قبل از نشستن روی نیمکت، سالها در متن بازی زندگی کردهاند. هافبک میانی بود؛ جایی در قلب زمین که بازیکن باید هم بازی را ببیند، هم مدیریت کند و هم برای دیگران تصمیم بگیرد. شاید همین تجربه است که امروز در قامت یک سرمربی نیز به کمک او آمده؛ مربیای که مسئولیت یکی از دشوارترین مأموریتهای فوتبال ایران را بر عهده دارد.
جام جهانی برای هر مربی یک آزمون بزرگ است، اما برای یک مربی ایرانی، این چالش ابعاد دیگری هم پیدا میکند. قلعهنویی قرار است نخستین سرمربی ایرانی پس از جام جهانی ۱۹۷۸ باشد که تیم ملی را در این رقابتها هدایت میکند؛ اتفاقی که نزدیک به نیم قرن انتظار را پشت سر خود دارد. این فقط یک آمار تاریخی نیست؛ نشانه اعتمادی است که به دانش و توانایی یک مربی داخلی داده شده است.
منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال