شفقنا- بر اساس گزارش جدید «مؤسسه تحقیقات صلح اسلو» با عنوان «روندهای درگیری»، سال ۲۰۲۵ شاهد ثبت بالاترین تعداد درگیریهای مسلحانه میان کشورها از زمان پایان جنگ جهانی دوم بوده است؛ همزمان با افزایش چشمگیر حملات علیه غیرنظامیان.
به گزارش شفقنا؛ وبگاه عرب48 نوشت: «طبق این گزارش، در سال گذشته میلادی ۶۵ درگیری مسلحانه با مشارکت دستکم یک دولت ثبت شده که بالاترین رقم از سال ۱۹۴۶ تاکنون محسوب میشود».
در بخش دیگری از گزارش آمده است که درگیریهای میان کشورها نیز به بالاترین سطح در ۸۰ سال گذشته رسیده و تعداد آنها دو برابر شده و به هشت مورد افزایش یافته است. از جمله این موارد به درگیریهای مرزی میان هند و پاکستان، افغانستان و پاکستان، کامبوج و تایلند، همچنین جنگ روسیه و اوکراین و عملیات نظامی اسرائیل در سوریه اشاره شده است.
«سِری آیس روستاد»، پژوهشگر این مؤسسه، با اشاره به وضعیت جهانی گفته است که سال گذشته از نظر شدت خشونت، یکی از سالهای بسیار نگرانکننده بوده و «بهسختی میتوان جنبه مثبتی در دادهها یافت».
این گزارش همچنین نشان میدهد که سال گذشته حدود ۲۴۵ هزار نفر در نتیجه درگیریهای مستقیم یا خشونت سیاسی جان خود را از دست دادهاند. از این تعداد، حدود ۷۶ هزار و ۵۰۰ نفر در حملاتی کشته شدهاند که مستقیماً غیرنظامیان را هدف قرار داده است؛ رقمی که نسبت به ۱۴ هزار و ۲۰۰ مورد در سال ۲۰۲۴ افزایش قابل توجهی داشته است.
بر اساس این مطالعه، بخش بزرگی از افزایش تلفات غیرنظامیان ناشی از درگیری میان ارتش سودان و نیروهای پشتیبانی سریع بوده است؛ بهویژه در پی محاصرهها و کشتارهای گسترده در شهر الفاشر در منطقه دارفور که حدود ۶۰ هزار کشته برجای گذاشته است.
این گزارش تأکید میکند که جهان در پنج تا شش سال گذشته با همپوشانی چندین بحران بزرگ همزمان مواجه بوده و هیچ وقفهای در چرخه درگیریها ایجاد نشده است.
در این میان، آفریقا همچنان آسیبدیدهترین منطقه جهان معرفی شده و پس از آن آسیا، خاورمیانه، قاره آمریکا و اروپا قرار دارند.
در بخش دیگری از گزارش، اسرائیل در حال حاضر در چندین جبهه درگیری فعال است؛ از جمله غزه، سوریه و لبنان، و همچنین درگیریهای مرتبط با ایران و یمن.
همچنین در این گزارش به بازگشت سیاستهای دونالد ترامپ به قدرت در آمریکا اشاره شده و ادعا شده است که این روند با افزایش تنشها و محدودیتهای تجاری همراه بوده است. در مجموع، گزارش نتیجه میگیرد که جهان در شرایطی از افزایش قطببندی سیاسی و کاهش همکاریهای بینالمللی قرار گرفته است.











