شفقنا – پژوهشگران هشدار دادهاند گروهی از آمیبهای آزادزی که در آب و خاک زندگی میکنند، ممکن است به یکی از تهدیدهای کمتر شناختهشده اما روبهرشد برای سلامت عمومی جهان تبدیل شوند. به گفته دانشمندان، این موجودات نهتنها قادرند بیماریهای مرگبار ایجاد کنند، بلکه میتوانند به پناهگاهی برای باکتریها و ویروسهای خطرناک تبدیل شوند و حتی اثربخشی برخی روشهای تصفیه آب را کاهش دهند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، در مقالهای که در نشریه بیوکنتامینانت منتشر شده، محققان عوامل متعددی از جمله تغییرات اقلیمی، فرسودگی زیرساختهای آبرسانی و ضعف سامانههای پایش را از دلایل افزایش نگرانیها درباره گسترش این آمیبها دانستهاند. آنها معتقدند با افزایش دمای زمین، برخی گونههای مقاوم به گرما قادر خواهند بود در مناطقی که پیشتر برایشان مناسب نبود نیز زنده بمانند و گسترش پیدا کنند.
آمیبهای آزادزی موجوداتی تکسلولی هستند که بهطور طبیعی در رودخانهها، دریاچهها، خاک و سامانههای توزیع آب یافت میشوند. اگرچه بیشتر آنها برای انسان بیخطرند، اما برخی گونهها میتوانند بیماریهای بسیار جدی ایجاد کنند. یکی از شناختهشدهترین نمونهها، آمیب نگلریا فاولری است که به «آمیب مغزخوار» شهرت دارد و در موارد نادر میتواند پس از ورود آب آلوده از طریق بینی، موجب عفونتی مرگبار در مغز شود.
دانشمندان میگویند یکی از دلایل اصلی نگرانی درباره این موجودات، توانایی بالای آنها در بقا در شرایط سخت است. برخی از این آمیبها میتوانند دماهای بالا، مواد ضدعفونیکنندهای مانند کلر و حتی شرایط موجود در شبکههای توزیع آب را تحمل کنند؛ ویژگیای که کنترل و حذف آنها را دشوار میکند.
با این حال، خطر این آمیبها تنها به خودشان محدود نمیشود. پژوهشگران هشدار دادهاند که این موجودات میتوانند بهعنوان «اسب تروآ» برای سایر عوامل بیماریزا عمل کنند. باکتریها و ویروسها قادرند درون آمیبها پنهان شوند و از تماس مستقیم با مواد ضدعفونیکننده در امان بمانند. این موضوع نهتنها بقای طولانیتر عوامل بیماریزا در سامانههای آب را ممکن میکند، بلکه ممکن است در گسترش مقاومت آنتیبیوتیکی نیز نقش داشته باشد.
به گفته محققان، در سالهای اخیر چندین مورد ابتلا به بیماریهای مرتبط با آمیبها در ارتباط با آبهای مراکز تفریحی در کشورهای مختلف گزارش شده است. آنها هشدار میدهند که با گرمتر شدن آبها و افزایش دما در بسیاری از مناطق جهان، احتمال مواجهه انسان با این موجودات نیز بیشتر خواهد شد.
نویسندگان این پژوهش خواستار اتخاذ رویکردی موسوم به «یک سلامت» شدهاند؛ راهبردی که سلامت انسان، محیط زیست و مدیریت منابع آب را بهصورت یکپارچه در نظر میگیرد. آنها معتقدند توسعه سامانههای پایش پیشرفته، ابزارهای تشخیصی سریعتر و فناوریهای نوین تصفیه آب میتواند نقش مهمی در کاهش خطرات ناشی از این آمیبها ایفا کند.
لونگفی شو، از پژوهشگران این مطالعه، تأکید کرده است که آمیبها صرفاً یک مسئله پزشکی یا زیستمحیطی نیستند، بلکه در نقطه تلاقی هر دو حوزه قرار دارند و مقابله با آنها نیازمند راهکارهایی هماهنگ و چندجانبه است؛ راهکارهایی که بتوانند تهدید را پیش از تبدیل شدن به یک بحران گسترده مهار کنند.
این خبر را اینجا ببینید.