شفقنا آینده- کریستین کاریل ستوننویس فارنپالیسی و خبرنگار سابق نشریاتی چون نیوزویک و یو.اس. نیوز در گزارشی تحت عنوان «دومین دردسر بزرگ ولادیمیر پوتین» در نشریه فارنپالیسی نوشته که با توجه به اینکه وضعیت جنگ روسیه در اوکراین به خوبی پیش نمیرود، ولادیمیر پوتین ممکن است به زودی با باتلاق دیگری در چچن روبرو شود.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از نشریه فارنپالیسی؛ ولادیمیر پوتین رئیسجمهور روسیه این روزها نگرانیهای زیادی دارد. آنچه که او در ابتدا به عنوان یک عملیات سریع تغییر رژیم در اوکراین برنامهریزی کرده بود، حالا دیگر حتی از جنگ اتحاد جماهیر شوروی علیه آلمان نازی هم طولانیترشده- و همچنین کییف هم به طور فزایندهای توانسته جنگ را به قلب روسیه بیاورد. (در روز سوم ماه ژوئن مهمانانی که در مجمع بینالمللی پوتین در سنپترزبورگ حضور داشتند، با دیدن آتشهای شعلهور پهپادهای اوکراینی از خواب بیدار شدند)! همزمان؛ اقتصاد روسیه نیز نشانههای جدی از فشار نشان میدهد. و در این میان حتی چین هم که مهمترین دوست و حامی پوتین به شمار میآید، نشان داده که حاضر نیست از مسکو حمایت نامحدود داشته باشد.
اما مشکل دیگری در پس زمینه در حال شکلگیری است- که در زمانی که پوتین کمترین توانی برای غلبه بر این مشکل را ندارد، میتواند نوعی بیثباتی جدی ایجاد کند. کرملین با بحران بالقوه جانشینی در چچن روبرو است؛ یک جمهوری کوچک در منطقه قفقاز شمالی که که بهرغم اندازه کوچک خود سابقه طولانی در ایجاد آشفتگی دارد.
اما این مشکل چیست؟
رمضان قدیروف رئیسجمهور ۴۹ ساله چچن، از یک بیماری جدی احتمالاً لاعلاج رنج میبرد که میتواند هر لحظه او را از صحنه خارج کند.
جانشین مورد علاقه قدیروف پسر ۱۸ سالهاش آدام است- که البته برای تصاحب تاج و تخت بسیار جوان است. البته پوتین میتواند با دادن کنترل اسمی به آدام تحت هدایت یک متحد مورد اعتماد یا حتی یک نایبالسلطنه از مسکو خانواده قدیروف را در قدرت نگه دارد. اما چنین راه حلی میتواند سختتر از آن چیزی باشد که به نظر میرسد. حکومت خشن رمضان در ۲۲ سال گذشته- که برخی او را کیم جونگ ایل قفقاز لقب دادهاند- نارضایتیهای بیشماری را در فرهنگ قبیلهای چچن- که سنتهای عمیقاً ریشهدار خونریزی دارد- به وجود آورده است. او همچنین بسیاری از رقبای خود را به تبعید رانده است.
و البته در چهار سال گذشته عامل پیچیده دیگری به این مجموعه اضافه شده است: جنگ در اوکراین، جایی که چچنیها در هر دو طرف میجنگند. اوکراینیها که رسماً استقلال چچن از روسیه را در سال ۲۰۲۲ به رسمیت شناختند، تمام تلاش خود را برای تقویت مخالفان قدیروف انجام دادهاند- و دلیلش هم این است که به خوبی میدانند که شعلهور کردن یک جنگ جدید در این جمهوری باعث تخلیه گسترده منابع روسیه میشود. موضوعی که در زمانی که پوتین با مرحله جدید و خطرناکی از جنگ خود علیه کییف روبروست، ارزش و اهمیت مضاعفی هم میتواند داشته باشد.
اوکراینیها چیزی را به یاد دارند که بسیاری از غربیها فراموش کردهاند. پوتین به پشتوانه شهرتش به عنوان سرکوبگر بیرحم شورشیان چچن در اواخر دهه ۱۹۹۰ به ریاستجمهوری روسیه رسید. این مامور سابق کا گ ب با وعده تعقیب بیرحمانه جداییطلبان چچنی محبوبیت خود را در بین رأیدهندگان روسی افزایش داد. در واقع، او این رویکرد سرسختانه را با ارتباط عملگرایانه با یکی از رهبران جنبش مقاومت چچن ترکیب کرد- که کسی نبود مگر احمد قدیروف که به مدت شش سال به عنوان بالاترین مقام مذهبی مسلمان در این جمهوری خدمت کرده بود…
برای مطالعه متن کامل خبر اینجا مراجعه کنید