شفقنا- سخنران مراسم بزرگداشت حضرت آیت الله فیاض ویژگی های حوزه علمیه نجف اشرف را برشمرد و سپس به بیان خصوصیات حضرت آیت الله فیاض پرداخت
به گزارش خبرنگار شفقنا، حجت الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی در مراسم بزرگداشت مرحوم آیت الله العظمی فیاض از مراجع تقلید نجف اشرف که در دفتر حضرت آیت الله العظمی سیستانی برگزار شد، با یادآوری مناسبت های مهم ماه ذی الحجه اظهار داشت: حوزه علمیه نجف اشرف یک حوزه هزارساله «عالم پرور»، «مدرس پرور»، «مرجع پرور» است که با فرازونشیب های فراوانی هم همراه بوده است. این حوزه علمیه صدها تالیف و تحقیق و تقریر و مدرس تربیت کرده که بخشی در همانجا ماندند و بخشی دیگر به شهرها و کشورهای جهان رفتند و منشا اثر شدند.
وی با بیان اینکه حدود ۶ کتاب درباره حوزه علمیه نجف نوشته شده است، گفت: به زعم من، حوزه علمیه نجف را به هفت دوره می توان تقسیم کرد؛ دوره اول، تاسیس این حوزه است. همانگونه که می دانید با سقوط آل بویه و تسلط ترکان سلجوقی، شیخ طوسی، حوزه بغداد را از دست داد، کتابخانه و منزل ایشان آتش گرفت لذا شیخ طوسی موسس حوزه در نجف در سال ۴۴۸ است.
وی با معرفی کتاب «الحوزه العلمیه فی النجف الاشرف» گفت: صاحب این کتاب معتقد است که قبل از شیخ طوسی هم در نجف اشرف حوزه علمیه برپا بوده و در آنجا درس گفته می شده و البته آنها را هم نقد می کند.
وی در عین حال تاکید کرد: ما اولین دوره نجف اشرف را دوره صدسال شیخ طوسی می دانیم که از ۴۴۸ شروع شد و تا ۵۴۰ هجری طول کشید.
وی دوره دوم را دوران رکود حوزه علمیه نجف (قرن هفتم تا نهم) دانست و گفت: حوزه علمیه نجف در این سه قرن نشاط و شاگردپروری خود را از دست داد و حوزه عملا به حلّه و کربلا منتقل شد و در آن زمان، حلّه بسیار فعال شد و بزرگانی همچون علامه حلی و محقق حلی تربیت شدند.
وی دوره سوم را دوره تجدید حوزه نجف دانست و افزود: این دوره، قرن دهم هجری است که با آمدن مقدس اردبیلی، فاضل مقداد دوباره اوج گرفت و به دوران اولیه خود بازگشت.
وی قرن یازدهم و دوازدهم را دوران رکود دوباره حوزه نجف برشمرد و بیان کرد: ظهور اخباری گری در بین شیعه سبب شد آیت الله وحید بهبهانی، حوزه را در کربلا ادامه دهد و حوزه نجف مجدد دچار رکود و توقف شد.
وی قرن سیزدهم را دوره پنجم حوزه نجف دانست که دوران اوج و شکوفایی این حوزه است و گفت: مرحوم سید بحرالعلوم شاگرد آیت الله وحید بهبهانی در این دوره به نجف اشرف آمد و صاحب جواهر، شیخ جعفر کاشف الغطاء، شیخ انصاری، میرزای نائینی، آخوند خراسانی از جمله بزرگانی بودند که حوزه نجف را در این دوره شکل دادند و ادامه پیدا کرد.
رفیعی، دوره ششم نجف اشرف را مقارن تسلط حزب بعث بر عراق دانست و گفت: حوزه نجف قبل از ۲۰۰۳ مجدد دچار رکود شد و بسیاری از علما به قم آمدند و عملا حوزه نجف، نشاط و شاگردپروری گذشته خود را نداشت.
وی هفتمین دوره حوزه نجف اشرف را دوران معاصر دانست و بیان کرد: الحمدلله حوزه در اوج قرار گرفته و رشد بیشتری هم پیدا خواهد کرد.
استاد حوزه علمیه قم به ویژگی های حوزه علمیه نجف اشرف اشاره کرد و افزود: «فراملیتی» بودن یکی از ویژگی های حوزه نجف اشرف است و موید آن حضور بزرگانی چون حضرت آیت الله فیاض از افغانستان، حضرت آیت الله سیستانی از ایران و … است.
وی «آزاداندیشی» را ویژگی دیگر حوزه نجف برشمرد و خاطرنشان کرد: در دوران شیخ طوسی تا بیش از یک قرن مقلّد شیخ بودند، کسی نقد نمی کرد، حوزه تابع شیخ طوسسی بود اما آزاداندیشی ویژگی دوم نجف است و می بینیم کتاب «الطهاره»، «الصلاه» «نکاح» بارها و بارها نقد شده است.
وی «استقلال اقتصادی و سیاسی» را سومین ویژگی حوزه نجف برشمرد و گفت: این حوزه هرگز به حکومت ها وابسته نبوده است.
وی «تقویت عمیق فقه و اصول» را ویژگی چهارم حوزه نجف دانست و گفت: کتاب های عمیق، فقه و اصول دقیق در این حوزه با نگاه نقادانه و آزاداندیشی از ویژگی های حوزه نجف است.
استاد رفیعی «ورود به عرصه های سیاسی» را پنجمین ویژگی حوزه نجف برشمرد و افزود: حوزه مبرّا از سیاست نبوده است. «صوره العشرین» را میرزای دوم ایجاد کرد که منجر به خروج استعمار بریتانیا و انگلیس از عراق شد. فتوای تحریم تنباکو از نجف اشرف کلید خورد. شهید صدر حزب الدعوه را تاسیس کرد و ایستاد و جان خود را فدا کرد.
وی، حوزه علمیه نجف اشرف را افتخار شیعه دانست و در بخش دوم سخنان خود به شخصیت آیت الله العظمی فیاض اشاره کرد و گفت: ایشان تربیت شده مکتب علمی آیت الله العظمی خوئی بود. مرحوم آیت الله خوئی درباره آیت الله فیاض گفتند: «ازجمله کسانی که موفق به تربیت او شده ام و بحث های بلند و عالی مرا در فقه و اصول حاضر گردیده، نورچشمم، علامه مدقق و فاضل شیخ محمداسحاق فیاض دامت تاییداته است. ایشان جلد اول کتاب خود را «المحاضرات فی اصول فقه» بر من عرضه نمود. این کتاب، تقریر بحث های من است که با سبک و شیوه روان، دریافت دقیق و قابل ستایش و شگفت انگیز، آن را به نگارش درآورده است».
وی با اشاره به فرازهای پیام حضرت آیت الله العظمی سیستانی گفت: ایشان ارتحال آیت الله فیاض را «خسارت» می دانند و خصوصیات دیگری که درباره ایشان در این پیام برمی شمرند.
وی به آثار علمی حضرت آیت الله فیاض اشاره کرد و بیان داشت: ایشان بیش از ۴۰ عنوان کتاب داشته است. ایشان قلمی عمیق، ژرف و عالمانه داشت.
وی به دیدگاه سیاسی حضرت آیت الله فیاض اشاره کرد و گفت: ایشان کتابی راجع به حکومت اسلامی و ولایت فقیه دارند. در بخشی از کتاب ایشان می خوانیم: «ولایت فقیه دلیل نمی خواهد و مقتضای قاعده است». حوزه نجف، حوزه باورمند به ولایت فقیه است گرچه اختلاف نظر در حدود ولایت فقیه وجود دارد.
وی «تواضع و فروتنی» را ویژگی دیگر حضرت آیت الله فیاض دانست و اظهار داشت: ایشان خود را در نجف اشرف مطرح نکرد. علم بر دوش حضرت آیت الله سیستانی بود و به احترام ایشان خدمتشان می رفتند.
وی با اشاره به نامه اسقف مسیحی عراق گفت: اسقف مسیحی در نامه تسلیت خود آورده است: «ایشان مظهر وحدت، اعتدال و صلح بود».
وی توسل و روضه و ارتباط با اباعبدالله را ویژگی دیگر این مرجع تقلید عنوان کرد.