شفقنا – پژوهشگران در یک کارآزمایی بزرگ بالینی موفق شدند یکی از مهمترین اهداف ژنتیکی سرطان لوزالمعده را که دههها «غیرقابل درمان با دارو» تلقی میشد، هدف قرار دهند. داروی جدیدی به نام داراکسونراسیب توانست در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته لوزالمعده، مدت بقا را تقریباً دو برابر کند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، سرطان لوزالمعده یکی از مرگبارترین سرطانها به شمار میرود و به دلیل نبود روشهای مؤثر غربالگری، اغلب زمانی تشخیص داده میشود که بیماری به سایر اندامها گسترش یافته است. بیش از ۹۰ درصد این تومورها به جهش در ژن KRAS وابستهاند؛ ژنی که مانند یک کلید دائماً روشن، رشد سلولهای سرطانی را متوقفنشدنی میکند.
ژن KRAS پروتئینی را می سازد که در مسیرهای سیگنال دهی سلولی نقش دارد و رشد سلولی، بلوغ سلولی و مرگ سلولی را کنترل می کند. اشکال جهش یافته (تغییر یافته) ژن KRAS در برخی از انواع سرطان از جمله سرطان ریه سلول غیر کوچک، سرطان لوزالمعده و سرطان پانکراس یافت شده است.
دانشمندان سالها KRAS را هدفی «غیردارویی» میدانستند، اما داراکسونراسیب با رویکردی متفاوت توانسته این مانع را پشت سر بگذارد. این دارو بهجای اتصال مستقیم به KRAS، از طریق پروتئینی به نام سیکلوافیلین A عملکرد آن را مهار میکند و جلوی تکثیر سلولهای سرطانی را میگیرد.
نتایج فاز سوم این مطالعه روی ۵۰۰ بیمار نشان داد میانگین بقای بیماران از ۶.۷ ماه به ۱۳.۲ ماه افزایش یافته و خطر مرگ نیز حدود ۶۰ درصد کاهش یافته است. همچنین بیماران دریافتکننده این دارو نسبت به بیمارانی که شیمیدرمانی شدند کیفیت زندگی بهتری داشته و کمتر به دلیل عوارض جانبی ناچار به قطع درمان شدهاند.
پژوهشگران معتقدند این دستاورد میتواند آغازگر نسل تازهای از درمانهای هدفمند برای سرطان لوزالمعده باشد؛ بیماریای که تاکنون گزینههای درمانی بسیار محدودی در اختیار بیماران قرار میداد.
این خبر را اینجا ببینید.