شفقنا – دعای روز عید غدیر همراه با متن و معنی را می خوانیم:
در کتاب مفاتیح الجنان در خصوص اعمال ویژه روز عید غدیر آمده است که دو رکعت نماز کند و به سجده رود و صد مرتبه شکر خدا کند پس سر از سجده بردارد و بخواند:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ
اى خداى من از تو درخواست مى کنم که حمد و ستايش مخصوص توست که يکتايى و بى شريک
وَ أَنَّكَ وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ تَلِدْ وَ لَمْ تُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُواً أَحَدٌ
و يگانه و فرد و غنى بالذاتى نه فرزند کس و نه کسى فرزند توست و نه هيچکس مثل و همتاى توست
وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
که حضرت محمد (ص) بنده (خاص) و فرستاده تو بر خلق است درود تو بر او و آل او باد
يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ كَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَ
اى خدا تو را هر روز کار و شأنى است چنانکه از شأن توست که بر من تفضل فرمودى
بِأَنْ جَعَلْتَنِي مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِكَ وَ أَهْلِ دِينِكَ وَ أَهْلِ دَعْوَتِكَ
و مرا از اهل اجابت خود مقرر داشتى و اهل دين خود و لايق دعوت خويش گردانيدى
وَ وَفَّقْتَنِي لِذَلِكَ فِي مُبْتَدَإِ خَلْقِي تَفَضُّلاً مِنْكَ وَ كَرَماً وَ جُوداً
و بر اين کار در بدو خلقت من از تفضل و کرم و جودت مرا موفق داشتى
ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلاً وَ الْجُودَ جُوداً وَ الْكَرَمَ كَرَماً رَأْفَةً مِنْكَ وَ رَحْمَةً
سپس در پى فضل خود فضلى ديگر و از پى جودت جود ديگر و از پى کرم کرمى ديگر از راه رأفت و رحمت خود بر من فرمودى
إِلَى أَنْ جَدَّدْتَ ذَلِكَ الْعَهْدَ لِي تَجْدِيداً بَعْدَ تَجْدِيدِكَ خَلْقِي وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً نَاسِياً سَاهِياً غَافِلاً
تا آنکه اين عهد بر من مجدد کردى پس از خلقت من و من به کلى فراموش شده بودم و يا سهو و نسيان و غفلت (از نعمتهايت) بود
فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَكَ بِأَنْ ذَكَّرْتَنِي ذَلِكَ وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ هَدَيْتَنِي لَهُ
پس تو نعمت را بر من تمام عطا کردى که مرا در نظر داشتى و به نعمت ممنون گردانيدى و براى نعمت کامل مرا هدايت کردى
فَلْيَكُنْ مِنْ شَأْنِكَ يَا إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ أَنْ تُتِمَّ لِي ذَلِكَ
اى خداى من و سيد و مولاى من (درخواستم از تو اين است که) اين نعمت ايمان را
وَ لاَ تَسْلُبَنِيهِ حَتَّى تَتَوَفَّانِي عَلَى ذَلِكَ وَ أَنْتَ عَنِّي رَاضٍ فَإِنَّكَ أَحَقُّ الْمُنْعِمِينَ أَنْ تُتِمَّ نِعْمَتَكَ عَلَيَ
بر من تا هنگامى که مرا بميرانى باقى بدارى تا تو از من خوشنود باشى که البته ذى حقتر منعمانى نعمتت را بر من کامل گردان
اللَّهُمَّ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِيَكَ بِمَنِّكَ فَلَكَ الْحَمْدُ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ
اى خدا فرمان تو را شنيده و اطاعت کرديم و رسولت را که بسوى تو ما را دعوت کرد بلطف تو اجابت کرديم پس تو را سپاس بر آمرزش تو پروردگارا که بازگشت ما بسوى توست
آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ بِرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
ما به خداى يکتاى بى شريک ايمان آورديم و به رسول او حضرت محمد صلى الله عليه و آله گرويديم
وَ صَدَّقْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِيَ اللَّهِ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فِي مُوَالاَةِ مَوْلاَنَا وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ
و تصديق به نبوتش کرديم و او را که بسوى خدا مى خواند اجابت کرديم امر پيغمبر تو را پيروى کرديم درباره دوستى و اطاعت مولاى ما و مولاى همه مؤمنان
أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَبْدِ اللَّهِ وَ أَخِي رَسُولِهِ وَ الصِّدِّيقِ الْأَكْبَرِ وَ الْحُجَّةِ عَلَى بَرِيَّتِهِ
امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) که بنده خداست و برادر رسول او و صديق اکبر و حجت خدا بر خلق است
الْمُؤَيِّدِ بِهِ نَبِيَّهُ وَ دِينَهُ الْحَقَّ الْمُبِينَ عَلَماً لِدِينِ اللَّهِ وَ خَازِناً لِعِلْمِهِ
و به وجود او پيغمبر و دين خدا که بر حق بودنش آشکار است مؤيد و منصور شد و او علم گرديد براى حفظ دين خدا چون او مخزن علم حق
وَ عَيْبَةَ غَيْبِ اللَّهِ وَ مَوْضِعَ سِرِّ اللَّهِ وَ أَمِينَ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ شَاهِدَهُ فِي بَرِيَّتِهِ
و صندوق اسرار غيب الهى است و امين خدا بر خلق و موضع سر خدا و شاهد به حق در ميان خلق است
اللَّهُمَّ رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِياً يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا
اى خدا اى پروردگار ما نداى رسولى که خلق را به ايمان به خدا مى خواند به ندايش ايمان آورديم
رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ
پروردگارا پس گناهان ما را بيامرز و زشتيهاى ما را مستور ساز و ما را با نيکوکاران عالم بميران و محشور ساز
رَبَّنَا وَ آتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَ لاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ
پروردگار ما و از کرمت به ما آنچه را که بر پيمبرانت وعده دادى عطا فرما و ما را در قيامت خوار مگردان که تو هرگز خلاف وعده نخواهى کرد
فَإِنَّا يَا رَبَّنَا بِمَنِّكَ وَ لُطْفِكَ أَجَبْنَا دَاعِيَكَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَ صَدَّقْنَاهُ
اى خدا ما به لطف و احسان تو (ايمان آورده و) و پيغمبرت را اجابت کرديم و رسولت را پيروى نموديم
وَ صَدَّقْنَا مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ كَفَرْنَا بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ
و آن بزرگوار را و سيد و مولاى مؤمنان را تصديق کرديم و به جبت و طاغوت کافر شديم
فَوَلِّنَا مَا تَوَلَّيْنَا وَ احْشُرْنَا مَعَ أَئِمَّتِنَا فَإِنَّا بِهِمْ مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ وَ لَهُمْ مُسَلِّمُونَ
پس تو ايمان و ولايت ما را حفظ کن و ما را با ائمه خود محشور فرما که ما به آن بزرگواران به يقين ايمان آورده و تسليم امر آنها هستيم
آمَنَّا بِسِرِّهِمْ وَ عَلاَنِيَتِهِمْ وَ شَاهِدِهِمْ وَ غَائِبِهِمْ وَ حَيِّهِمْ وَ مَيِّتِهِمْ
به باطن و ظاهر آن امامان و شاهد و غايب آنها و زنده و مرده ايشان ايمان داريم
وَ رَضِينَا بِهِمْ أَئِمَّةً وَ قَادَةً وَ سَادَةً
و به امامت آنها و پيشوايى و آقايى آنها بر خود راضى و خوشنوديم
وَ حَسْبُنَا بِهِمْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ اللَّهِ دُونَ خَلْقِهِ لاَ نَبْتَغِي بِهِمْ بَدَلاً وَ لاَ نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ وَلِيجَةٍ
و واسطه بين ما و خدا آنان دون ديگر خلقان کافى خواهند بود و بدلى به جاى آنها نمى طلبيم و بوسيلهاى جز آنها توسل نمى جوييم
وَ بَرِئْنَا إِلَى اللَّهِ مِنْ كُلِّ مَنْ نَصَبَ لَهُمْ حَرْباً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ
و به درگاه خدا بيزارى مى جوييم از هر کس که با آنها به محاربه برخيزد از جن و انس و از خلق اولين و آخرين
وَ كَفَرْنَا بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ الْأَوْثَانِ الْأَرْبَعَةِ وَ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ
و کافريم به جبت و طاغوت (يعنى دشمنان آنها) و بتهاى چهارگانه و شيعيان و پيروانشان
وَ كُلِّ مَنْ وَالاَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلَى آخِرِهِ
و هر که آنها را دوست دارد از جنو انس از اول تا آخر روزگار
اللَّهُمَّ إِنَّا نُشْهِدُكَ أَنَّا نَدِينُ بِمَا دَانَ بِهِ مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ
اى خدا ما تو را گواه خود مى گيريم که ما به دينى که محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله دارند گرويديم
وَ قَوْلُنَا مَا قَالُوا وَ دِينُنَا مَا دَانُوا بِهِ
و قول ما قول آنها و آيين ما آيين آنها است
مَا قَالُوا بِهِ قُلْنَا وَ مَا دَانُوا بِهِ دِنَّا وَ مَا أَنْكَرُوا أَنْكَرْنَا وَ مَنْ وَالَوْا وَالَيْنَا
هر چه آنها گفتند در دين بدان قايليم و هر دينى دارند آن را اختيار کرديم و هر چه را آنها منکرند ما هم انکار کرده و هر چه را دوست دارند ما دوست مي داريم
وَ مَنْ عَادَوْا عَادَيْنَا وَ مَنْ لَعَنُوا لَعَنَّا وَ مَنْ تَبَرَّءُوا مِنْهُ تَبَرَّأْنَا مِنْهُ وَ مَنْ تَرَحَّمُوا عَلَيْهِ تَرَحَّمْنَا عَلَيْهِ
و با هر که دشمنند ما نيز دشمنيم و به هر که لعنت کنند ما هم لعن کنيم و از هر که بيزارى جويند ما هم بيزارى جوييم و با هر که مهربانند ما هم مهربانيم
آمَنَّا وَ سَلَّمْنَا وَ رَضِينَا وَ اتَّبَعْنَا مَوَالِيَنَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ
ما به آن امامان خود ايمان آورده و تسليم امر آنها و راضى به رضاى آنها هستيم درود خدا بر روان پاک آنها باد
اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لَنَا ذَلِكَ وَ لاَ تَسْلُبْنَاهُ وَ اجْعَلْهُ مُسْتَقِرّاً ثَابِتاً عِنْدَنَا وَ لاَ تَجْعَلْهُ مُسْتَعَاراً
اى خدا پس تو اين نعمت ايمان را بر ما تمام گردان و کامل فرما و اين کمال از ما مگير و مستقر و ثابت نزد ما گردان و عاريت قرار مده
وَ أَحْيِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا عَلَيْهِ وَ أَمِتْنَا إِذَا أَمَتَّنَا عَلَيْهِ
و ما را بر اين زنده دار و بر آن بميران
آلُ مُحَمَّدٍ أَئِمَّتُنَا فَبِهِمْ نَأْتَمُّ وَ إِيَّاهُمْ نُوَالِي وَ عَدُوَّهُمْ عَدُوَّ اللَّهِ نُعَادِي
که آل محمد امامان ما هستند ما هم به آنها اقتدا کرده و آنها را دوست داريم و دشمن آنان را که دشمن خدا است دشمن داريم
فَاجْعَلْنَا مَعَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ فَإِنَّا بِذَلِكَ رَاضُونَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
پس تو حشر ما را با آنها قرار ده در دنيا و آخرت و از مقربان خود گردان که ما به اين نعمت راضى و خوشنوديم اى مهربانترين مهربانان عالم
پس باز به سجده رود و صد مرتبه
الْحَمْدُ لِلَّهِ
و صد مرتبه
شُكْراً لِلَّهِ
بگويد و روايت شده که هر که اين عمل را بجا آورد ثواب کسى داشته باشد که در روز عيد غدير نزد حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله حاضر شده باشد و با آن حضرت بيعت کرده باشد بر ولايت الخبر و بهتر آنکه اين نماز را نزديک به زوال گزارد که حضرت رسول صلى الله عليه و آله در آن ساعت امير المؤمنين عليه السلام را در غدير خم به امامت و خلافت براى مردم نصب فرمود و در رکعت اول قدر و در دوم توحيد بخواند.