شفقنا – پژوهشگران با استفاده از هوش مصنوعی و بررسی دهها هزار تصویر پزشکی دریافتهاند که سلامت غده تیموس، عضوی کوچک و تا حد زیادی نادیدهگرفتهشده در سیستم ایمنی، ارتباط مستقیمی با طول عمر، خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و سرطان و حتی موفقیت درمانهای نوین سرطان دارد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، پژوهشگران مرکز پژوهشی مَس جنرال برایگم شواهد تازهای پیدا کردهاند که نشان میدهد غده «تیموس»، عضوی کوچک از سیستم ایمنی که سالها تصور میشد پس از دوران کودکی اهمیت چندانی ندارد، ممکن است نقش مهمی در سلامت بزرگسالان ایفا کند.
نتایج دو مطالعه جدید نشان میدهد افرادی که تیموس سالمتری دارند، معمولاً عمر طولانیتری میکنند، کمتر به بیماریهای جدی مبتلا میشوند و بیماران سرطانی که غده تیموس سالمتری دارند نیز پاسخ بهتری به درمانهای ایمنیدرمانی نشان میدهند.
این یافتهها در دو مقاله همزمان در مجله علمی نیچر منتشر شده و برخی از باورهای قدیمی درباره این اندام را به چالش کشیده است. محققان میگویند تیموس برخلاف تصور رایج، در تمام طول زندگی فعال باقی میماند و میتواند در آینده به ابزاری برای ارزیابی خطر بیماریها و تصمیمگیریهای درمانی تبدیل شود.
تیموس در قسمت بالایی قفسه سینه قرار دارد و وظیفه اصلی آن آموزش و آمادهسازی سلولهای تی است؛ سلولهایی که بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن را تشکیل میدهند و در مقابله با عفونتها و بیماریها نقش دارند.
از آنجا که این غده پس از بلوغ بهتدریج کوچکتر میشود و تولید سلولهای جدید تی در آن کاهش مییابد، بسیاری از دانشمندان تصور میکردند نقش آن در بزرگسالی چندان مهم نیست. به همین دلیل، تیموس در مقایسه با سایر اندامهای سیستم ایمنی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته بود.
محققان برای بررسی این موضوع از هوش مصنوعی استفاده کردند و تصاویر سیتیاسکن بیش از ۲۵ هزار نفر شرکتکننده در یک برنامه غربالگری سرطان ریه و بیش از ۲۵۰۰ نفر از شرکتکنندگان در مطالعهای دیگر را تحلیل کردند. هوش مصنوعی اندازه، ساختار و ترکیب بافتی تیموس را بررسی کرد و بر اساس این اطلاعات، برای هر فرد یک «امتیاز سلامت تیموس» تعیین شد.
نتایج نشان داد افرادی که امتیاز بالاتری داشتند، در مقایسه با کسانی که تیموس ضعیفتری داشتند حدود ۵۰ درصد کمتر در معرض مرگ ناشی از هر علت قرار داشتند، ۶۳ درصد کمتر در معرض مرگ ناشی از بیماریهای قلبی و عروقی بودند و ۳۶ درصد کمتر به سرطان ریه مبتلا میشدند.
این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن و سایر شرایط سلامتی نیز همچنان مشاهده شد.
پژوهشگران معتقدند با ضعیف شدن تیموس، تنوع سلولهای تی نیز کاهش پیدا میکند. در نتیجه سیستم ایمنی توانایی کمتری برای شناسایی و مقابله با تهدیدهای جدید، از جمله سلولهای سرطانی، پیدا میکند.
مطالعه همچنین نشان داد برخی عوامل با سلامت ضعیفتر تیموس ارتباط دارند؛ از جمله التهاب مزمن در بدن، سیگار کشیدن و اضافهوزن و چاقی. این یافتهها نشان میدهد سبک زندگی و میزان التهاب مزمن میتوانند بر توانایی سیستم ایمنی برای حفظ کارایی خود در طول زمان اثر بگذارند.
در مطالعه دوم، محققان اطلاعات بیش از ۱۲۰۰ بیمار سرطانی را که تحت درمان ایمنیدرمانی قرار گرفته بودند بررسی کردند. نتایج نشان داد بیمارانی که تیموس سالمتری داشتند ۳۷ درصد کمتر با پیشرفت سرطان روبهرو شدند و ۴۴ درصد کمتر در معرض مرگ قرار داشتند. این نتایج حتی پس از در نظر گرفتن تفاوتهای مربوط به نوع سرطان، ویژگیهای بیماران و روش درمانی نیز پابرجا بود.
به گفته پژوهشگران، این موضوع نشان میدهد تیموس ممکن است نقشی بسیار مهمتر از آنچه تاکنون تصور میشد در موفقیت ایمنیدرمانیهای سرطان داشته باشد. البته دانشمندان تأکید میکنند که برای تأیید این یافتهها به مطالعات بیشتری نیاز است و روش تصویربرداری مورد استفاده هنوز برای استفاده روزمره در بیمارستانها آماده نیست.
همچنین اگرچه سیگار، چاقی و التهاب مزمن با سلامت تیموس ارتباط داشتهاند، اما این تحقیقات هنوز نشان ندادهاند که تغییر این عوامل حتماً باعث بهبود عملکرد تیموس میشود.
با این حال، پژوهشگران معتقدند که درک بهتر وضعیت این اندام کوچک و فراموششده میتواند در آینده به پزشکان کمک کند خطر بیماریها را دقیقتر ارزیابی کنند و تصمیمهای درمانی مؤثرتری بگیرند. همانطور که سرپرست این تحقیقات میگوید، شاید تیموس همان قطعه گمشدهای باشد که بخشی از تفاوت میان روند پیری افراد و موفقیت یا شکست برخی درمانهای سرطان را توضیح میدهد.
این خبر را اینجا ببینید.