شفقنا آینده- شبکه خبری بلومبرگ در گزارشی تحت عنوان فرعی «سیاست نوستالژی» از خروج شماری از رهبران نامدار گذشته از سایه سکوت نوشته است. به نوشته بلومبرگ؛ دلیل اصلی نگارش این مطلب مقالهای ۵۶۰۰ کلمهای است که تونی بلر نخستوزیر سابق بریتانیا در آن به وضعیت این کشور پرداخته است.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از شبکه خبری بلومبرگ؛ نوستالژی نیروی قدرتمندی در عرصه سیاست است.
شاهد این مثال ازدیاد یا به بیانی دیگر افزایش تعداد احزابی است که آرزو یا هدف بازگشت به دورانی را دنبال میکنند که مهاجرت ظاهراً هنوز زیاد نشده بود، خودروها در ایجاد آلودگی آزاد بودند، مردم مشاغل «مناسب» داشتند و کشورهای اروپایی در سراسر جهان محترم و معتبر بودند.
این احساسی است که در لفاظیهای احزاب و جریاناتی مانند «حزب آلترناتیو برای آلمان» و «حزب اصلاحات بریتانیا» به رهبری نایجل فاراژ موج میزند؛ دو حزبی که هرکدام با بهرهبرداری از ضعف دولتهای مستقر، در صدر نظرسنجیهای کشورهای قدرتمند و معتبر خود قرار گرفتهاند.
[تجلی تاریخ یا نوستالژی گذشته را علاوه بر هدفگذاری برخی از احزاب در بازگشت به دوران پرشکوه گذشته] در بازگشت شماری از رهبران سابق هم میتوان دید که ناگهان از سایه بیرون آمده و دوباره در کانون توجه قرار گرفتهاند.
در روزهای اخیر تونی بلر نخستوزیر سابق بریتانیا با مقالهای ۵۶۰۰ کلمهای به وضعیت ملت و دولت بریتانیا پرداخته است- که به همان اندازه که به دلیل تازگیاش در دوران تیکتاک برجسته شده، به دلیل محتوایش نیز برجسته به نظر میرسد.
البته در مورد مقاله تونی بلر شاید بتوان در مورد اصل مطلب بحث کرد- که جز نوعی محافظهکاری کوچک نیست که ریشه حزب کارگر او را پنهان میکند؛ اما در مورد نحوه ارائه آن بحث و نظر چندانی وجود ندارد.
بلر از زمانی که بریتانیا را در کنار ایالات متحده آمریکا به جنگ عراق کشاند، تبدیل به چهرهای بدنام در محافل کارگری و البته در میان مردم بریتانیا شده است. با این حال او تاکنون در سه انتخابات عمومی پیروز شده- و هیچکس نمیتواند او را مانند کییر استارمر نخستوزیر حال حاضر به نداشتن جنم و جوهره سیاسی متهم کند.
اتحادیه اروپا نیز همچنین- و به همین ترتیب- دنبال مذاکرهکنندهای است که هم بتواند با ولادیمیر پوتین تعامل کند و هم اینکه اروپا را نیز سر میز مذاکره برای پایان دادن به جنگ روسیه علیه اوکراین صاجب جایگاهی درخور کند.
[در میان دیگر قدیمیهای بازگشته] دو نام دیگری که بیشتر از همه مطرح میشوند؛ یکی ماریو دراگی رئیس سابق بانک مرکزی اروپا است و دیگری هم آنگلا مرکل صدراعظم دیرینه آلمان- که هر دو چهرهها و فیگورهای سنگینوزنی هستند که سابقه رهبری و هدایت اروپا را در دورههای قبلی بحران وجودی این قاره در کارنامه دارند.
همه اینها نشان از بازگشت به دورانی دارند که دولتها هنوز پایدار بودند و میتوانستند به هر نحو ممکن از آشفتگی عبور کنند.
اما [کتمان نمیتوان کرد که] دوران حکمرانی آنها پیش از دوران رأیدهندگان بیقرار امروزی بود- که به رهبران سیاسی فرصتی برای ایجاد تغییر نمیدهند.
بلر در دوران خود بیشتر به دلیل حکمرانی با کمک کلمات قصار مورد انتقاد قرار میگرفت- و از این نظر دوران او با زمان حال و سیاست امروزی تفاوت بسیاری دارد که به میمها و لحظات ویدیویی کوتاه تقلیل یافته است.
با این حال پرسش اصلی در چشمانداز سیاسی ضعیف فعلی میتواند این باشد که چرا هر کدام از این سیاستمداران دنبال بازگشت هستند.
ادامه این مطلب و متن کامل آن را میتوانید اینجا بخوانید