شفقنا رسانه- بازیگران فیلمهای اخیر اعدامهای داعش کودکان ده دوازده سالهای هستند که هنوز به سن قانونی نرسیدهاند و شاید چندان نتوانند مسئولیت رفتارهای خود را برعهده بگیرند. با توجه به این که در روزنامهنگاری اصول ویژهای برای مصاحبه با کودکان یا انتشار عکس آنها وجود دارد، در بازنشر این فیلم و عکسهای آنها به چه نکاتی باید توجه کرد؟ این افراد ممکن است در آینده سرنوشت متفاوتی داشته باشند و دربارهیانگیزهها و نیات آنها برای شرکت در این فیلم اطلاعاتی وجود ندارد؛ حتی مردی در مصاحبه با روزنامهی دیلی میل ادعا کرد یکی از این کودکان، فرزند او است که مادرش چند سال پیش بعد از جدایی این کودک را دزدیده و به سوریه فرار کرده است، آیا پوشاندن بخشی از چهره و چشمها میتوانست تصویر بهتری برای ارائه در یک رسانه عمومی باشد؟ روزنامه شرق هفتم شهریور این عکس را منتشر کرد. اما روند و معیارهای انتخاب این عکس چگونه بود؟
مهدی رحمانیان مدیرمسئول روزنامه شرق به شفقنا رسانه میگوید: عکس را معمولا شورای سردبیری انتخاب میکند، سردبیر آن را تأیید میکند و نهایتاً من میبینم که اگر مورد تأیید باشد، قبول میکنم. آنچه در این عکس، مورد نظر اعضا بود و من هم قبول داشتم، اتفاق افتادن فاجعهای جدید و تربیت آدمکش است. یعنی بچههای دوازده سیزده ساله دست به اسلحه میبرند و آدم میکشند و این نشان میدهد داعش در حال آموزش آدمکشی است.
او با تأیید تلخ بودن عکس معتقد است: انتشار این عکس در حقیقت یک هشدار است و رسانه وظیفه دارد به جامعه هشدار دهد که پیرامون ما چه اتفاقی در حال افتادن است، باید هشیار بود و به گونهای جلوی این فجایع را گرفت.
عباس کوثری، دبیر عکس روزنامه شرق به شفقنا رسانه میگوید: وقتی یک گروهک تروریستی از این بچهها با ملیتهای مختلف سوء استفاده میکند، همه مطبوعات در همه جای دنیا این موضوع را پوشش میدهند و از این عکسها استفاده میکنند. استفاده از عکس خبری به این شکل، بدون اشکال است. به نظر من لازم است مردم دنیا از این اقدام مطلع شوند و نشان داد که سن خشونت پایین آمده است.
او ادامه میدهد: استفاده از کودکان در عملیات انتحاری و کشتار جدید است و قبلا کسی با این اتفاق مواجه نشده است و تجربهای از آن نیست. بنابراین براساس قوانین قبل نمیتوان برای انتشار این عکسها اقدام کرد.
کوثری به انتشار عکسهای آیلان کودک 3 ساله سوری غرق شده در دریای مدیترانه اشاره و بیان میکند: در این زمینه هم از چاپ عکس کودکان استفاده شده است بنابراین در این عکس ها هم احساسات ترحم برانگیز وجود دارد و هم اطلاعرسانی.
رحمانیان هم با توجه به این که این تصویر در فضای رسانهای منتشر شده است و روزنامه شرق اولین انتشار دهنده آن نیست، در انتشار آن منعی نمیبیند و میگوید: ممکن است از این حیث ایراد گرفته شود اما ایراد مهم تر آموزش آدم کشی است. این بچه ها از طفولیت آدم کش بار میآیند که به شکلی باید آن را اطلاع رسانی کرد.
کوثری هم چنین نگاهی را تایید میکند: این کار یک جریان رسانهای است و دست ما نیست و چاپ نشدن آن توسط یک روزنامه چیزی را عوض نمیکند چون این عکس در کل دنیا در حال چاپ است. بنابراین روزنامهنگاران در تمام دنیا جنبه مثبت و اطلاع رسانی آن را میبینند.
