شفقنا رسانه- مدیرمسئول روزنامه شرق، با انتقاد از حذف معافیت مالیاتی رسانهها، این اقدام را آخرین میخ بر تابوت مطبوعات توصیف کرد و گفت: این تصمیم در شرایطی گرفته میشود که رسانهها با انبوهی از مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند و عملاً نیمهجان باقی ماندهاند.
مهدی رحمانیان، مدیر مسئول روزنامه شرق در گفتوگویی با ایسنا، درباره الزام رسانهها به پرداخت مالیات از اندک درآمدهای تبلیغاتی آنهم در شرایطی که بسیاری از رسانهها با خطر تعطیلی و تعدیل نیرو مواجه شدهاند، اظهار کرد: این اقدام آخرین میخی است که بر تابوت مطبوعات کوبیده میشود. نخست آنکه حجم فعالیت مطبوعات به حدی نیست که درآمد مالیاتی آنها برای دولت حائز اهمیت باشد اما همین رقم برای خود رسانهها حیاتی است. با اجرای این قانون، همان نیمهجان بودن مطبوعات نیز از آنها گرفته میشود و عملاً از چرخه تأثیرگذاری خارج میشوند.
وی افزود: در جهان، یکی از راههای حمایت دولتها از رسانهها، معافیتهای بیمهای و مالیاتی است. در بسیاری از کشورها یا اصلاً مالیاتی دریافت نمیشود یا حداکثر تا چهار درصد است. اما در ایران، جای تعجب دارد که طی سالهای گذشته، دولتهای مختلف همواره تلاش کردهاند به نحوی یقه رسانهها را بگیرند، اما تاکنون موفق نشده بودند. متأسفانه در قانون بودجه جدید این اتفاق افتاده است.
رحمانیان خاطرنشان کرد: چند سال پیش در جلسهای با رئیس وقت سازمان مالیاتی، ایشان خود تأکید کرد که رقم حاصل از مالیات رسانهها آنقدر ناچیز است که ارزش درگیری با این بخش را ندارد. نمیدانم چه تدبیری در مسئولان جدید ایجاد شده که این رفتار را در پیش گرفتهاند.
مدیرمسئول روزنامه شرق در واکنش به اینکه علت حذف معافیت مالیاتی، جلوگیری از معافیتهای گسترده عنوان شده است، گفت: چه معافیت گستردهای؟ به نظر میرسد این افراد معنای گستردگی را درک نمیکنند. ثانیاً، بدترین زمانِ ممکن را برای این کار انتخاب کردهاند. زمانی که قیمت کاغذ سرسامآور رشد میکند، هر روز با نرخ جدیدی برای کاغذ و مرکب مواجهیم و هزینههای کارگری نیز افزایشی عجیب یافته است. این فشارها در نهایت به کارفرما منتقل میشود که توان تحمل آن را ندارد. وقتی این مسائل را کنار هم بگذاریم، ناگهان با سقف مالیاتی کمتر از یک میلیارد تومان روبهرو میشویم. این وضعیت نشان میدهد یا نبود اهلیت حرفهای در میان تصویبکنندگان این قانون وجود دارد یا تعمدی در کار است. خارج از این دو حالت نیست و هر دو نگرانکننده است؛ یعنی یا با مسئولانی روبه هستیم که اهلیت ندارند، یا قصد دارند رسانه را که موی دماغ آنهاست، محدود و تدریجاً از گردونه خارج کنند.
رحمانیان در پایان تأکید کرد: پیشنهاد من این است که چنین کارهایی را نکنند. هرچند امیدی به کمک نداریم اما حداقل آزار نرساندن، بزرگترین کمک است.