شفقنا- استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه دین در ذات و جوهره جامعه ما وجود دارد به نقش تاثیرگذار روحانیون و علمای دین بر ذهن و فکر مردم اشاره کرد و گفت: برخی تریبون داران به جای بیان سخنان دلگرم کننده و امیدآفرین، مطالبی را القا می کنند که اختلاف انگیز و به ضرر کشور و اسلام است.
حجت الاسلام والمسلمین محسن غرویان در گفت وگو با شفقنا درباره نقش معارف دینی در ترویج روحیه مسئولیت پذیری و حفظ انسجام و کرامت انسانی اظهار داشت: انسان دارای توانایی های محدودی است و به همه ابزارها و قوای موجود در عالم هستی تسلط ندارد به همین دلیل نمی تواند به همه مطلوبیت های خود برسد لذا نیازمند ارتباط با عالم غیب است و دعا راهی است که روح و جان ما را متصل به عالم غیب می کند و درحقیقت وسیله ای برای حس ارتباط ما با مبدا هستی است.
وی با بیان اینکه دعا و نیایش و توسل برای ما آرامش بخش است گفت: در مبانی اعتقادی ما این نکته وجود دارد که عالم و موجوداتی فراتر از عالم ماده هستند که در حوادث عالم تاثیرگذارند و یا این اعتقاد وجود دارد که رزق و روزی ما توسط خداوند فراهم می شود.
وی به گفتاری از امام علی (ع) در نهج البلاغه اشاره و اظهار کرد: حضرت فرمودند: «برخی کارها را تصمیم به انجام آن دارم اما انجام نمی شود و برخی امور را نمی خواهم انجام دهم ولی انجام می شود پس فراتر از اراده من اراده دیگری است».
وی ادامه داد: از اینجا معلوم می شود که دعا راهی برای برقراری ارتباط روحی با عالم غیب و ائمه (ع) است و این موجب تسکین قلبی برای ما در مصیبت ها و مشکلات و گرفتاری ها می شود.
وی با اشاره به شرایط حاکم بر کشور گفت: براساس باورها و اعتقادات، می خواهیم حس قدرتمندی پیدا کنیم و قوت روحی داشته باشیم، دعا می تواند این قوت و قدرت روحی به ما داده و امید به حل مشکل و امید به آینده پیدا کنیم. این امید به آینده از رهگذر دعا می تواند انسجام موجود را حفظ کند و به ما برای عبور از بحران ها کمک کند.
استاد حوزه علمیه قم درباره توصیه های آموزه های دینی در زمینه دستگیری از نیازمندان و همدلی گفت: از آیات و روایات چنین برمی آید که خداوند می خواهد ما «امت واحده» باشیم. در آیات داریم: «یدالله مع الجماعة» یا «واعتصموا بحبل الله جمیعا ولا تفرقوا». اگر در آموزه های دینی دقت کنیم می بینیم که دعوت به اجتماع و پرهیز از تفرقه می کند و رحمت الهی وقتی بر جامعه نازل می شود که افراد کنار هم باشند.
وی با اشاره به تجمعات شبانه مردم در میادین و خیابان ها اظهار داشت: در این اجتماعات باید هدف واحدی داشته باشیم و اختلافات را کنار بگذاریم. الان در برابر دشمن همه باید یکپارچه و «ید واحده» باشیم و اختلافات را کنار بگذاریم.
وی «وحدت» و «مسائل اقتصادی» را اولویت کنونی کشور دانست و گفت: مسائل اقتصادی فشار زیادی بر مردم وارد می کند، تحمل مردم هم حدّ و اندازه ای دارد. مسئولین باید به گونه ای عمل کنند که فشار اقتصادی، تورم و فقر به حدّ انفجار نرسد و مردم بتوانند تاب آورده و مقاومت کنند.
غرویان بر همدلی و انسجام بین دولت و ملت تاکید کرد و افزود: مردم لازم است در مصرف انرژی صرفه جویی کرده و از مصارف غیرضروری پرهیز کرده و به یکدیگر کمک کنند تا از این بحران به سلامت عبور کنیم.
وی در پاسخ به این سوال که معارف دینی چگونه می تواند روح امید را به نسل جوان منتقل کند، گفت: در روایت داریم که «الناس علی دین ملوکهم؛ مردم بر دین سران خود هستند». باید تفکر سردمداران و حاکمیت و مسئولین، رسیدگی به مسائل معیشت مردم باشد و آن را در اولویت قرار دهند البته این نافی توجه به مسائل فرهنگی و معنوی نیست. در روایت داریم که «مَن لا معاش له، لا معاد له؛ کسی که زندگی و معیشت او تامین نباشد، معاد هم به ذهن او نمی آید». باید زندگی معقول و متوسط مردم در این دنیا تامین شود و وظیفه اولیه دولت، فراهم کردن وسیله ازدواج و اشتغال جوانان است. آنچه ما می بینیم احساس یاس و ناامیدی در جوانان است و آرزوهای خود را از دست رفته می بینند. حاکمیت و دولت باید به جوانان امید تزریق کرده و هزینه زندگی را پایین تر آورده و ازدواج و اشتغال و فرزندآوری برای آنها سهل تر شود اما روز به روز سخت تر می شود و این آثار روانی بدی را برجای می گذارد.
وی ادامه داد: حقوق جوانان، آزادی های مشروع جوانان و امکانات زندگی برای آنها باید در همان سنین جوانی فراهم شود. ما روز به روز از آموزه های دین فاصله بیشتری می گیریم، جوانان افسرده تر می شوند، خروج نخبگان از کشور بیشتر می شود. مسئولان باید به دنبال راهی برای رفع این مسائل باشند.
وی درباره نقش مساجد و روحانیت در حفظ و تقویت انسجام اجتماعی گفت: دین در ذات و جوهره جامعه مذهبی ما وجود دارد و روحانیون و علمای دینی کسانی هستند که می توانند این جوهره را با سخنان وحدت آمیز حفظ و تقویت کنند.
وی اظهار داشت: متاسفانه برخی تریبون داران دائم روحیه تنفر نسبت به شخصیت ها و حتی بزرگان را تزریق می کنند. ثمره این حرکت، تفرقه و جدایی مردم از یکدیگر است که به ضرر مردم و اسلام است درحالیکه می توان سخنان دلگرم کننده و امیدآفرین زد.