شفقنا – پژوهشگران دانشگاه نورثوسترن کشف کردهاند داروی مونتلوکاست (معروف به سینگولیر) که سالهاست برای درمان آسم و آلرژی تجویز میشود، ممکن است به مبارزه با سرطانهای تهاجمی مانند سرطان سینه سهگانه منفی (که ایمونوتراپی در آنها اغلب شکست میخورد) کمک کند. این دارو با مسدود کردن مولکولی به نام، CysLTR1مانع از فریب سیستم ایمنی توسط تومورها میشود و سلولهای سفید سرطانی را به سلولهای مبارزه با سرطان تبدیل میکند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، مولکول CysLTR1 که نقش کلیدی در آسم و التهاب دارد، در این مطالعه به عنوان یک «کلید خاموش و روشن» شناسایی شد که تومورها از آن برای تغییر ماهیت گروهی از گلبولهای سفید به نام «نوتروفیلها» استفاده میکنند. در حالت عادی، نوتروفیلها باید به سیستم ایمنی در حمله به تومور کمک کنند، اما سرطان این سلولها را فریب میدهد تا تبدیل به محافظ تومور شوند. وقتی محققان این مسیر را (چه با حذف ژنتیکی و چه با داروهای موجود مانند مونتلوکاست) مسدود کردند، رشد تومور کند شد و پاسخ به ایمونوتراپی (که قبلاً شکست خورده بود) بازگشت.
دکتر بین ژانگ، نویسنده ارشد مطالعه و استاد ایمونولوژی سرطان در دانشگاه نورثوسترن، میگوید: وقتی این کلید را خاموش کردیم (چه از نظر ژنتیکی و چه با داروهای موجود)، نه تنها رشد تومور را کند کردیم، بلکه به سیستم ایمنی کمک کردیم توانایی خود را برای مبارزه با سرطان باز یابد. نکته مهم این است که به جای حذف این گلبولهای سفید مضر، توانستیم آنها را دوباره برنامهریزی کنیم تا به سلولهایی تبدیل شوند که از حمله ایمنی پشتیبانی میکنند.
محققان آزمایشات خود را روی مدلهای حیوانی سرطان سینه سهگانه منفی، ملانوما، سرطان تخمدان، سرطان روده بزرگ و سرطان پروستات انجام دادند و سپس نتایج را با تحلیل سلولهای ایمنی انسان و مجموعه دادههای بزرگ بیماران سرطانی تأیید کردند. در تمام مدلها، مسدود کردن CysLTR1 باعث کاهش رشد تومور و بهبود بقا شد. همچنین در تحلیل دادههای بیماران، مشخص شد افرادی که فعالیت CysLTR1 بالاتری داشتند، بقای کمتری داشته و پاسخ ضعیفتری به ایمونوتراپی نشان دادند.
از آنجا که مونتلوکاست یک داروی تأییدشده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) با سابقه مصرف طولانی و مشخصات ایمنی شناختهشده است، محققان امیدوارند فاز بالینی این درمان به سرعت آغاز شود.
دکتر ژانگ میگوید: ما ممکن است بتوانیم به سرعت و با خیال راحت این دارو را در بیماران سرطانی (به ویژه در سرطانهای تهاجمی مانند سرطان سینه سهگانه منفی که به گزینههای جدید نیاز فوری دارد) آزمایش کنیم تا اثربخشی ایمونوتراپی را افزایش دهیم. گامهای بعدی تأیید این مکانیسم در بیماران، شناسایی افرادی که بیشترین بهره را میبرند و طراحی کارآزماییهای بالینی دقیق است.
این خبر را اینجا ببینید.