شفقنا- عدم تمرکز ترامپ بر حقوق بشر در چین، انحراف بزرگی در دیپلماس آمریکا محسوب میشود.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا؛ دونالد ترامپ پیش از عزیمت به پکن در پاسخ به این سوال که آیا پرونده جیمی لای، فعال طرفدار دموکراسی زندانی در هنگ کنگ را با رئیس جمهور چین مطرح خواهد کرد، گفت: «من او را مطرح خواهم کرد. اما مثل این است که از من بپرسید، اگر کومی به زندان برود، آیا او را آزاد میکنید؟» این ممکن است برای من سخت باشد.» اشاره ترامپ به جیمز بی کومی، مدیر سابق افبیآی بود که همواره هدف عصبانیت و ناراحتی ترامپ قرار داشت.
نگرش سهلانگارانه ترامپ نسبت به حقوق بشر جای تعجب ندارد. از زمانی که ترامپ روی کار آمده دولت او حملات گستردهای را به آزادیهای مدنی، از یورشهای مهاجرتی گرفته تا کاهش بودجه گروههای حقوق مدنی، آغاز کرده است.
بنا به گزارش گاردین: از طرف دیگر
غیبت تقریباً کامل حقوق بشر در گفتگوهای فعلی آمریکا و چین، گسستی آشکار از دیپلماسی نسلهای گذشته است – که هم نشاندهندهی دگرگونی سیاسی آمریکا در دوران ترامپ و هم نشاندهندهی اعتماد به نفس فزایندهی چین در عرصهی جهانی است به گونهای که به نظر میرسد حزب کمونیست چین اکنون در برابر به اصطلاح محکومیتها و جامعه بینالمللی مصون است.
وقتی جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۸ از پکن بازدید کرد، اصرار داشت که در مراسم کلیسای یکشنبه شرکت کند تا ادعای خود را برای آزادی مذهبی در چین مطرح کند. وقتی باراک اوباما سال بعد به طور رسمی از چین بازدید کرد، از هو جینتائو، رئیس جمهور وقت چین، خواست تا مذاکرات با دالایی لاما، رهبر معنوی تبعیدی تبت، را از سر بگیرد.
هم بوش و هم اوباما به جنایات جنگی و نقض حقوق بشر در رابطه با «جنگ علیه تروریسم» متهم شدهاند. اما حمایت علنی آنها از اقلیتها و فعالان در چین مورد استقبال جنبش نوپای مدنی در چین قرار گرفت.
عقبنشینی آمریکا از موضع ادعایی خود در قبال حقوق بشر – حتی اگر همیشه تا حدودی دروغین بوده باشد – مهم است چون بسیاری در جهان آمریکا را به عنوان مدافع جهانی حقوق بشر میشناسند.
گاردین نوشت: این درحالی است که وضعیت حقوق بشری در چین از زمانی که شی جین پینگ روی کار آمده، بدتر شده است. یک مورد تاریخی، مسلمانان اویغور هستند.
در دوران حکومت او، چین شبکهای از اردوگاههای بازآموزی را در منطقه شمال غربی سین کیانگ اجرا کرد که تا ۱ میلیون اویغور و سایر اقلیتهای ترک را به نام مبارزه با افراطگرایی زندانی کرد. سازمان ملل متحد اعلام کرده که سیاستهای چین در سینکیانگ میتواند جنایت علیه بشریت محسوب شود، اگرچه پکن این ادعاها را به شدت رد میکند.
در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، او موضع تهاجمیتری در قبال چین اتخاذ کرد. تیم ارشد او شامل بسیاری از سیاستمداران ضدچین بودند، مانند مایک پمپئو، وزیر امور خارجه سابق و مت پوتینگر، معاون سابق مشاور امنیت ملی. دولت اول ترامپ چندین مقام را به اتهام ارتباط با نقض حقوق بشر در سین کیانگ و هنگ کنگ تحریم کرده بود. اما به نظر میرسد آن دوران گذشته و ترامپ، رهبری که خود گرایشهای استبدادی زیادی را نشان داده است، از شی جین پینگ تمجید کرده است.
چین که قدرت اقتصادی و نظامی آن در دهههای گذشته به سرعت افزایش یافته است، در برابر انتقادات غرب نیز مقاومتر شده است، انتقاداتی که مدتها به عنوان سخنرانی و ریاکاری تفسیر میشد. در سال ۲۰۲۱، شورای دولتی چین گزارشی ۲۸ صفحهای در مورد نقض حقوق بشر در ایالات متحده منتشر کرد که با نقل قولی از جورج فلوید، آغاز میشد: «نمیتوانم نفس بکشم».
گزارش را در گاردین ببینید
