شفقنا- روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز نوشت:صفبنديهاي طرفداران جنگ در يکطرف و طرفداران حل و فصل منازعات از طريق ديپلماسي در طرف ديگر، پيامهاي مهمي دارند که بايد به آنها توجه کرد. بيتفاوتي در برابر اين صفبنديها براي کشور و ملت زيانبار است.
باراک اوباما رئيس جمهور اسبق آمريکا در مصاحبهاي که همين هفته با نشريه نيويورکر انجام داده گفت نتانياهو دقيقاً همين مطالبي را که به ترامپ براي تحريک کردن او به جنگ عليه ايران گفته به من هم در دوران رياست جمهوري گفته بود ولي من به حرفهايش ترتيب اثر ندادم و حالا احساس ميکنم نتانياهو با وارد کردن ترامپ به جنگ عليه ايران به هدف خود رسيده است.
اين روزها نتانياهو، ترامپ، سناتورهاي افراطي جمهوريخواه در آمريکا و صهيونيستهاي تندرو در تلآويو به پيروي از لابي صهيونيستي در واشينگتن و نيويورک بر طبل جنگ با ايران ميکوبند. در منطقه خاورميانه عربي هم شيوخ امارات که مهرههاي دستآموز رژيم صهيونيستي هستند بر شيپور جنگ ميدمند در حالي که عقلاي جهان عرب از البرادعي گرفته تا يحيي ابوزکريا و رؤساي جمهور الجزاير و تونس و عراق گرفته تا اصحاب رسانهها و دانشگاهيان و رجال دين در کشورهاي عربي و حتي سران کشورهاي عربستان و قطر و کويت که زخم خورده جنگ اخير هستند نهتنها خواهان ادامه جنگ نيستند بلکه براي جلوگيري از ادامه آن تلاش ميکنند و طرفدار ادامه آتشبس و رسيدن طرفين به يک توافق پايدار با تضمين دور نگهداشتن منطقه از جنگ هستند. در ايران هم مسئولان نظام راهحل ديپلماسي و پايان دادن به درگيريها با توسل به مذاکره را ترجيح ميدهند.
مغالطه بزرگي که عدهاي در حال شکل دادن به آن هستند اينست که مذاکره را تسليم شدن وانمود ميکنند و با توسل به انواع ترفندها درصدد تحريک کردن افکار عمومي عليه ديپلماسي هستند. نتيجه اين مغالطه اينست که راهي غير از جنگ باقي نماند و بار ديگر کشور به سوي درگيري سوق داده شود.
اگر به صفبندي طرفداران جنگ و ديپلماسي نگاهي بيندازيم، کاملاً مشخص ميشود که با چنين مغالطهاي مخالفان ديپلماسي و مذاکره در آن صفي قرار ميگيرند که نتانياهو، ترامپ، لابي صهيونيستي، افراطيون جمهوريخواه سناي آمريکا و صهيونيستهاي تندروي تلآويو در آن قرار دارند. به همين دليل نميتوان گفت تمام کساني که ديپلماسي و مذاکره را نفي ميکنند بدخواهان ايران و ملت هستند. قطعاً بسياري از اين افراد دوستدار کشور و خواهان پيشرفت و اعتلاي ملت ايران هستند و هيچگونه نيت سوئي ندارند کمااينکه مخالفين ادامه جنگ و طرفداران روي آوردن به ديپلماسي و مذاکره نيز داراي همين ويژگيهاي مثبت هستند و به چيزي غير از خير و صلاح کشور و ملت فکر نميکنند.
اين وجه اشتراک که ميان طرفداران مذاکره و مخالفين آن وجود دارد براي کشورمان بسيار ارزشمند است و ميتوان با استفاده از آن بر اختلافات غلبه کرد و همگان را به يک فکر و يک تصميم رساند. در ميان اين دو جماعت قطعاً کسي وجود ندارد که در صورت تهاجم مجدد دشمنان با ايستادگي در مقابل آنان و دفاع قاطعانه و جانانه از کشور و نظام مخالف باشد. طرفداران ديپلماسي و مذاکره به اين دليل جنگ را ترجيح نميدهند که کشور دچار ويراني وسيعتر و ضايعات انساني بيشتر نشود، اما اگر دشمن حمله کند هيچکس در ضرورت ايستادگي در برابر تهاجم و پاسخ دندانشکن دادن به مهاجمان کمترين ترديدي به خود راه نميدهد. منظور از مذاکره نيز تسليم شدن در برابر خواستههاي دشمن نيست. ايران در حال حاضر به دليل قدرتي که از نظر دفاعي و پشتوانه مردمي بسيار قوي دارد بهيچوجه نبايد از حقوق خود کوتاه بيايد. حضور در پشت ميز مذاکره با نهايت عزت و اقتدار و بدون کمترين اغماض نسبت به حقوق کشور و ملت، قطعاً به نفع ايران خواهد بود. طرفداران مذاکره به چيزي غير از اين فکر نميکنند.
آنچه باقي ميماند اقدام شفاف و قاطعانه عقلاي قوم براي خاتمه دادن به اختلافات و تفرقه بر سر موضوعي است که با توجه به اينهمه وجوه اشتراک ميان موافقان و مخالفان مذاکره کاملاً قابل حل و فصل در رسيدن به تصميم مشترک است. بزرگان کشور با تکيه بر همين وجوه اشتراک، به نام صاحبان تريبون و اصحاب رسانه به ويژه رسانه ملي توصيه اکيد کنند در گفتارها، نوشتارها و رفتارهايشان بر تصميم مشترک متمرکز شوند و جبهه واحد داخلي را بيش از پيش تقويت کنند. ايران براي رسيدن به پيروزي نهائي شديداً به تقويت جبهه واحد داخلي نيازمند است. اين، اولين و مهمترين نياز کشور در شرايط حساس کنوني است.