شفقنا- روزنامه کیهان در مطلبی با عنوان« چرا این مقام آگاه ناشناخته است؟!» به قلم حسین شریعتمداری اورده است:
۱- در میان اهالی رسانه، لطیفهای با این مضمون نقل میشود که با پوزش از برخی مسئولان محترم کشورمان، نقل آن در این روزها بیمناسبت نیست و گاهی اوقات وصفالحال نیز هست(!) بخوانید: «به گزارش خبرنگار ما، یک مقام آگاه که نخواست نامش فاش شود به نکته مهم و سرنوشتسازی اشاره کرد که نخواست منتشر شود»!
این روزها در جریان جنگ تحمیلی رمضان، ایستادگی و رشادت مثالزدنی مجموعه نظام در سه جبهه میدان و خیابان و دیپلماسی، پوزه کثیف دشمن را به خاک مالیده و نه فقط برپایه مشاهدات عینی و ملموس، بلکه به اعتراف بسیاری از صاحبنظران و کارشناسان بلندآوازه جهان، شکست سنگین و پشیمانکنندهای را به آمریکا و رژیم صهیونیستی و حامیان ریز و درشت آنها تحمیل کرده است. با این حال باید گفت که در عرصه خبر و اطلاعرسانی شاهد یک نارسایی و یا کجسلیقگی هستیم که به آسانی درمانپذیر است.
۲- توضیح آنکه اخبار و گزارشهای میدان را سخنگویان ارتش، سپاه و نیروی انتظامی، به خوبی و با نگاهی آمیخته به صلابت برای مردم بازگو میکنند و به دشمن اجازه نمیدهند رخدادهای میدان را سانسور کند و یا آرزوهای برباد رفته و با شکست روبهرو شده خود را به خبر تبدیل کرده و منتشر کند. اخبار و گزارشهای مربوط به حضور خیابانی مردم در حمایت از اسلام و ایران و انقلاب که طی ۶۸ روز و شب بعد از شروع جنگ، در سراسر کشور جریان داشته و دارد نیز، همهجایی و فراگیر است و همینجا باید از تلاش چشمگیر و حرفهای صدا و سیما در پوشش خبری این رخداد که با جرأت میتوان گفت، در تاریخ بشر بینظیر است، صمیمانه قدردانی کرد. و اما، این خبردهی و اطلاعرسانی به مردم در عرصه دیپلماسی، آنگونه که انتظار میرود و بایسته است دیده نمیشود.
۳- بدیهی است که جنگ، شرایط و بایدها و نبایدهای خاص خود را دارد و برخی از اخبار و گزارشها برای پیشگیری از سوءاستفاده دشمن، باید ناگفته بماند.
نه اینکه مردم نامحرم باشند -که نیستند- بلکه از آن روی که اخبار سری و طبقهبندیشده نظام بایستی از چشم و گوش
نامحرمان و حرامیان دور بماند. اما، اولاً؛ همه اخبار و گزارشها از این نوع نیستند و سخن درباره اخباری است که از سوی خبرگزاریهای خارجی و یا مقامات غربی و عبری و عربی
منتشر میشود ولی مسئولان دستاندرکار کشورمان درباره آن سکوت میکنند و کمترین خبر و گزارشی به مردم نمیدهند. در این حالت بیآنکه بخواهند و یا بهتر است گفته شود بیآنکه متوجه باشند، اطلاعرسانی پیرامون آنچه در عرصه دیپلماسی میگذرد را به دشمن سپردهاند! آیا غیر از این است؟! به عنوان نمونه -و فقط یک نمونه- دیروز، کانالهای خبری؛ بیبیسی، رویترز، آکسیوس، دویچهوله، سیانان، ایندیپندنت، الجزیره، کانال ۱۲ رژیم صهیونیستی و… از طرح پیشنهادی و ۱۴ مادهای آمریکا به ایران گزارشهای نسبتاً مبسوط و مفصلی دادهاند و حتی برخی از آنها به متن این طرح نیز اشاره کردهاند ولی در این سوی ماجرا، مسئولان دستاندرکار کشورمان کمترین توضیحی درباره آن ندادهاند! و متأسفانه این قصه سر دراز دارد! و حال آنکه، آنچه در جریان مذاکرات و رد و بدل کردن پیامها و نظرات میان طرفین ماجرا میگذرد نمیتواند
سرّی و محرمانه تلقی شده و قابلیت اطلاعرسانی نداشته باشد. و مخصوصاً، وقتی طرف مقابل درباره محتوای مذاکرات داد سخن میدهد، کمترین انتظار آن است که مسئولان ما نیز با توضیحات خود برای مردم، به دشمن اجازه حرکت یکسویه
ندهند.
۴- و کوتاه سخن آنکه اولاً؛ عرصه دیپلماسی و روند مذاکرات بایستی یک سخنگوی رسمی و اعلامشده داشته باشد و در موضوعی با این اهمیت به توئیتهای -اکثراً به زبان انگلیسی- بسنده نشود! و ثانیاً؛ سخنگو باید یکی از شخصیتهای مطرح و شناختهشده باشد و از گزارشهایی با عنوان «یک مقام ارشد سیاسی که نخواست نامش فاش شود»! و امثال آن اجتناب شود. دلیل قابل توجیهی وجود ندارد که این مقام آگاه ناشناخته بماند؟!