شفقنارسانه_ صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهد.
«تجارت سیاه فيلترشكن» تیتر روزنامه اعتماد است که در گزارشی به خرید و فروش وی پی ان با قیمت بالا در ایام جنگ پرداخت و توضیح داد: «بررسيها نشان ميدهد كه قيمت فيلترشكن در بازار و در شرايطي كه همچنان سايه جنگ بر سر كشور است بسيار بالاست و بسته به حجم آن متفاوت است. يكي از فروشندگان موبايل در غرب تهران در مورد قيمت هر يك گيگ فيلترشكن به «اعتماد» ميگويد: به راحتي ميتوانيد با وصل شدن به فيلترشكن به سايتهايي كه فيلتر هستند متصل شويد، قيمت هر يك گيگ فيلترشكن در محدوده ۹۰۰ هزار تومان است و در انواع مختلف فيلترشكن از V2 Box و v7 pro vpn موجود هست و در حجمهاي بالاتر قيمتها هم بالاتر ميرود. يك فروشنده ديگر گوشي موبايل در مركز شهر به «اعتماد» ميگويد: قيمت فيلترشكن متفاوت است ۵ گيگ فيلترشكن ۴ ميليون تومان و ۱۰ گيگ فيلترشكن ۹ ميليون تومان است.محدوديت زماني هم ندارد و تا زماني كه اين حجم به اتمام برسد زمان دارد.»
«زندگی معلق در هتل لاله» تیتر روزنامه شرق است و در گزارشی به بیان روایت جنگزدگانی پرداخت که خانه را در انفجار جا گذاشتند. این روزنامه نوشت: « ایستادهایم در لابی هتل پنج ستاره لاله؛ ساختمانی که پیشتر نماد اقامت موقت و سفر بود، اما اکنون به محل زندگی بخشی از جنگزدگان جنگ دوم تهران تبدیل شده است. در نگاه اول، نظم و سکوت هتل تغییری نکرده، اما پشت این ظاهر آرام، روایتهایی از فروپاشی ناگهانی زندگی جریان دارد. روایت ساکنان جدید اتاقهای این هتل، در جزئیات متفاوت اما در مضمون یکسان است. همه از یک نقطه آغاز میکنند: صدای انفجار و پایان زندگی عادی در یک لحظه. انفجارهایی که به گفته آنها نهفقط دیوارها و سقفها، بلکه پردهها و فرشها را نیز دریده و خانهها را به فضاهایی بیدر و پنجره تبدیل کرده است. برخی از واحدهای مسکونی نیازمند مقاومسازی هستند، برخی تعمیرات اساسی میخواهند و برخی عملا باید از نو ساخته شوند. در میان ساکنان، پیرمردی ۶۹ساله از زندگیای میگوید که نزدیک به نیمقرن در کنار همسرش ساخته بود؛ زندگیای که به گفته او، حتی یک فنجان ساده هم از آن نمانده است. تقریبا همه ساکنان بر یک نکته مشترک تأکید دارند: خستگی از زندگی در هتل و بلاتکلیفی. این خستگی در میان کسانی که زودتر خانههایشان را از دست دادهاند، بیشتر دیده میشود؛ افرادی که مدت طولانیتری در وضعیت اسکان موقت باقی ماندهاند.»
