شفقنا – تأکید بر اهمیت دعا برای تعجیل در فرج، در روایات نقلشده از امامان شیعه نمود ویژهای دارد؛ چنانکه در برخی قنوتهای منسوب به ایشان، این موضوع بهروشنی دیده میشود. در همین راستا در کتاب «مکیال مکارم» با نقل سید بن طاووس از امام زینالعابدین(ع)، به نمونهای از این دعاها اشاره شده است.
به گزارش شفقنا در کتاب «مكيال المكارم في فوائد الدعاء للقائم » امده است:
شاهد بر این دعاهای امامان علیهم السلام برای تعجیل فَرَج ، در تعدادی از قنوتهایی است که از آنها روایت شده ، ما آنچه در این باره از ایشان علیهم السلام به دست ما رسیده در اینجا می آوریم ، توفیق از خدا است :
سیّد أجل علی بن طاووس قدس سره در کتاب مُهَجُ الدَعوات ضمن حدیثی که از ترس طولانی شدن مطلب از آوردن آن خودداری کردیم از امام زین العابدین علیه السلام چنین آورده :
« اللَّهُمَّ إنَّ جِبِلَّةَ البَشَرِیَّةِ وَ طِبَاعَ الإنْسَانیَّةِ وَ مَا جَرَتْ عَلَیْهِ تَرْکِیبَاتُ النَّفْسِیَّةِ وَ انْعَقَدَتْ بِهِ عُقُودُ النَّشَئَةِ تَعْجِزُ عَنْ حَمْلِ وَارِدَاتِ الأَقْضِیَةِ إلَّا مَا وَفَّقْتَ لَهُ أَهْلَ الْإصْطِفآءِ وَ أَعَنْتَ عَلَیهِ ذَوی الْإجْتِبآء اللَّهُمَّ وَ إِنَّ الْقُلُوبَ فِی قَبْضَتِکَ وَ المَشِیَّةَ لَکَ فِی مَلْکَتِکَ وَ قَدْ تَعْلَمُ أَیْ رَبِّ مَا الرَّغْبَةُ إِلَیهِ فِی کَشْفِهِ وَاقِعَةٌ لِأَوْقَاتِهَا بِقُدْرَتِکَ وَاقِفَةٌ بِحَدِّکَ مِنْ إِرادَتِکَ وَ إِنِّی لَأَعْلَمُ أَنَّ لَکَ دَارَ جَزَاءٍ مِنَ الخَیرِ وَ الشَّرّ مَثُوبَةً وَ عُقُوبةً وَ أَنَّ لَکَ یَوْمَاً تَأَخُذُ فِیهِ بِالحقِّ وَ أَنَّ أَنَاتَکَ أَشْبَهُ الْأَشْیَاءِ بِکَرَمِکَ وَ ألْیَقُهَا بِمَا وَصَفْتَ بِهِ نَفْسَکَ فِی عَطْفِکَ وَ تَرَؤُّفِکَ وَ أَنْتَ بِالْمِرْصادِ لِکُلِّ ظَالِمٍ فِی وَخِیمِ عُقْباهُ وَ سُوءِ مَثْوَاهُ اللَّهُمَّ وَ إنَّکَ قَدْ أوْ سَعْتَ خَلْقَکَ رَحْمَةً وَ حِلْماً وَ قَدْ بُدِّلَتْ اَحْکامُکَ وَ غُیِّرَتْ سُنَنُ نَبِیِّکَ وَ تَمَرَّدَ الظَالِمُونَ عَلَی خُلَصَاءِکَ وَ اسْتَبَاحُوا حَرِیمَکَ وَ رَکِبُوا مَرَاکِبَ الْإسْتِمْرَارِ عَلَی الْجُرْأَةِ عَلَیْکَ اللَّهُمَّ فَبَادِرْهُمْ بِقَواصِفِ سَخَطِکَ وَ عَوَاصِفِ تَنْکِیلاتِکَ وَ اجْتِثاثِ غَضَبِکَ وَ طَهِّرِ الْبِلَادَ مِنْهُمْ وَ اعْفُ عَنْها آثارَهُمْ وَ احْطُطْ مِنْ قَاعَاتِهَا وَ مَظَانِّهَا مَنَارَهُمْ وَ اصْطَلِمْهُمْ بِبَوَارِکَ حَتّی لآتُبْقِ مِنْهُمْ دِعَامَةً لِناجِمٍ وَ لَا عَلَماً لِآمٍّ وَ لَا مَنَاصاً لِقَاصِدٍ وَ لَا رَائِداً لِمُرْتادٍ اللَّهُمَّ امْحُ آثارَهُمْ وَ اطْمِسْ عَلَی أَمْوَالِهِمْ وَ دِیَارِهِمْ وَ امْحَقْ أَعْقَابَهُمْ وَ افْکُکْ أصْلَابَهُمْ وَ عَجِّلْ إلی عَذَابِکَ السَّرمَدِ انْقِلَابَهُمْ وَ أَقِمْ لِلْحَقِّ مَنَاصِبَهُ وَ اقْدَحْ لِلرَّشَادِ زِنَادَهُ وَ أَثرِ لِلثَّارِ مُثیرَهُ وَ أَیِّدْ بِالْعَوْنِ مُرْتادَهُ وَ وَفِّرْ مِنَ النَّصْرِ زَادَهُ حَتّی یَعُودَ اَلحقُّ بِجِدَّتِهِ وَ یُنیرَ مَعَالِمَ مَقاصِدِهِ وَ یَسْلُکَهُ أَهْلُهُ بِالْأَمَنَةِ حَقَّ سُلُوکِهِ إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَی ءٍ قَدِیرٌ؛
پروردگارا به راستی که أصل خلقت بشری و طبیعت انسانی ، و آنچه ترکیباتِ نفسانی بر آن نهاده شده و بنده های آفرینش به آن بسته است ، از تحمل آنچه از قضاها فرا می رسد عاجزند مگر آنچه برگزیدگانت را بدان موفق فرموده و نخبگانت را بر پذیرش آن یاری داده ای . پروردگارا همانا دلها در قبضه قدرت تو است ، مشیّت و خواست در اختیار تو ، و ای پروردگار تو می دانی که توجّه ما به درگاهت از برای برطرف کردنش ( = قضا ) در جای خودش از قدرت تو واقع نیست ، و در محدوده اراده و خواست تو نیفتاده است ، [شرایط و زمینه های لازم برای برطرف کردنش فراهم نمی باشد] ، و من می دانم که تو را سرای جزا دادن هر خیر و شرّی هست ، پاداش و کیفر ، و تو را روزی است که در آن به خاطر حق مؤاخذه خواهی فرمود ، و همانا بردباری تو شبیه ترین چیزها به کرمت و سزاوارترین شی ء به آنچه خودت را در عطف و رأفت وصف کرده ای می باشد ، و تو در کمین هر ستمگری هستی که عاقبت کارش وخیم و منزلگاهش سخت خواهد بود . پروردگارا و به راستی که تو رحمت و بردباریت را بر تمامی خلقت فراگیر ساخته ای ، در حالی که أحکام و دستوراتت عوض شد ، و سنتهای فرستاده ات صلی الله علیه وآله وسلم تغییر کرد ، و ستمگران بر خالصانت سرکشی کردند ، و هتک حریمت را مباح شمردند ، و پیوسته با تجرّی بر ساحت کبریایی تو تاختند . پروردگارا پس با خشم شکننده ات و طوفانهای عقوبتت و غضب ریشه کن کننده ات آنها را برگیر ، و جهان را از لوث وجودشان پاک گردان ، و آثارشان را از آن محو کن ، و از صحنه ها و مخفیگاههای زمین نشانه های آنان را برافکن ، و با هلاک خویش آنها را از بیخ برکَن ، تا برای آنها هیچ زمینه ای برای روییدن باقی نگذاری و نشانی برای روهروی به سوی آنان نگه نداری و راه خلاصی برایش ننهی و جایی برای جوینده ای ترک نگویی ، پروردگارا آثارشان را محو فرمای و ثروتها و دیارشان را نابود ساز ، و جانشینانشان را هلاک گردان ، و اصلابشان را از هم جدا کن ، و به عذاب جاودانیت افتادنشان را زودتر برسان و مناصب حق را برپای دار ، و آتش راهنمایی را فروزان دار ، و برای خونخواهی تهییج کننده آن را برانگیز ، و خواسته آن را با کمک خویش تأیید کن ، و نصرتش را افزون فرمای تا حق با همان تازگیش بازگردد ، و نشانه های پیمودنش روشن شود ، و أهل حق با ایمنی راه آن را بپیمایند ، و حقّ پیمودنش را أدا نمایند ، به راستی که تو بر هر چیزی توانایی .
بر پژوهنده روشن بین مأنوس با کلمات أئمه اطهار علیهم السلام پوشیده نیست که این دعا برای ظهور مولای غایب از نظرمان حضرت مهدی – رواحنا فداه – می باشد ، و درخواست فَرَج آنزرگوار از درگاه پروردگار است ، قرائن متعددی نیز در آن هست که أهل إعتبار آنها را می شناسند . اگر بگویید : شاید منظور از عبارت : « و برای خونخواهی تهییج کننده آن را برانگیز » مختار باشد . می گویم : بی تردید مراد از آن حضرت صاحب الزمان است ، دعاها و أخبار چندی نیز بر آن دلالت می کند که در قنوت روایت شده از آن بزرگوار – که خداوند فَرَجش را نزدیک فرماید – خواهد آمد .