شفقنا- سفیر ایران در واتیکان تأکید کرد که صدای صلح، هرچند در میان هیاهوی جنگ ضعیف به نظر آید، اما در حقیقت، ژرفترین و ماندگارترین صداست؛ چراکه ریشه در حقیقتی دارد که نه با زور خاموش میشود و نه با اهانت از میان میرود. این صدا، صدای خداوند است در وجدان انسان؛ صدایی که همواره میگوید: ظلم مکن، و در برابر ظلم سکوت مکن.
به گزارش شفقنا، متن کامل نامه حجت الاسلام و المسلمین دکتر محمدحسین مختاری بدین شرح است:
عالیجناب پاپ لئون چهاردهم رهبر کاتولیک های جهان
با سلام و احترام
در روزگاری که افقهای زمین از غبار خشونت و آتش جنگ تیره گشته و فریاد بیپناهان در میان هیاهوی قدرتطلبان گم میشود، صدای مردان الهی—چه در محراب کلیسا و چه در ساحت امت—چونان نوری در ظلمت میدرخشد و وجدانهای خفته را بیدار میسازد. در چنین هنگامهای، ایستادن پیشوایان دینی در برابر ظلم و تعدی، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه ادای رسالتی است که ریشه در وحی، در کلام خدا، و در سنت پیامبران دارد. از همین منظر، آنگاه که هر پیشوای راستین دینی، زبان به دفاع از مظلومان میگشاید و در برابر تجاوز و خونریزی میایستد، در حقیقت پژواک همان ندایی است که از دل انجیل برمیخیزد: «خوشا به حال صلحجویان»، و همزمان بازتاب آن دعوت جاودانه که در سنت اسلامی به صورت «کونوا لِلظّالِمِ خَصماً و لِلمَظلومِ عَوناً» تجلی یافته است.
وقتی رهبر دینی، با زبانی آکنده از ایمان و وجدان، در برابر جنگطلبی و تجاوز میایستد، چنین موضعی، نهتنها حق، بلکه وظیفهای مقدس است. سکوت در برابر ظلم، بهمثابه همدستی با آن تلقی میشود؛ و کلامی که در دفاع از مظلوم برنخیزد، از روح دین تهی خواهد بود. بنابراین، آنگاه که عالیجناب یا هر رهبر الهی دیگر، از رنج مردمان عادی سخن میگوید—از کودکانی که زیر آوار جنگ مدفون میشوند، از مادرانی که داغدار میگردند، و از سرزمینهایی که به خاک و خون کشیده میشوند—در حقیقت زبان وجدان بشری است که از حنجرهی او به سخن درمیآید. این صدا، صدای ایمان است؛ ایمانی که نه در شعائر خشک، بلکه در دفاع از حیات، کرامت و صلح معنا مییابد.
اخیرا با کمال تأسف، جهان شاهد اهانت و بی مهری دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا نسبت به حضرت عالی که منادی صلح و عدالت و نیز مقابله با خشونت و جنگ افروزی می باشید، بوده است. اینجانب ضمن تقبیح این قبیل رفتارهای نابخردانه، تأکید می نماید هیچ دولت یا قدرتی حق ندارد چنین صدایی را بهسبب دعوت به صلح، مورد ملامت یا اهانت قرار دهد. قدرت، اگر از اخلاق تهی گردد، به ابزاری کور بدل میشود؛ اما دین، در اصیلترین صورت خود، همواره ناظر و ناقد قدرت است، نه تابع آن. توهین به رهبران دینی که در مسیر صلح و عدالت سخن میگویند، در حقیقت توهین به همان ارزشهایی است که بنیان هر جامعهی انسانی را شکل میدهد. اینگونه رفتارها، نه نشانهی اقتدار، بلکه علامت ضعف در برابر حقیقتی است که نمیتوان آن را خاموش ساخت.
جهان امروز، بیش از هر زمان، نیازمند همصدایی سنتهای الهی در برابر خشونت است. اگر صدای انجیل و ندای قرآن در دفاع از مظلومان به هم نزدیک شود، افقی تازه از امید در برابر انسان گشوده خواهد شد. در این افق، رهبران دینی نه بهعنوان بازیگران سیاسی، بلکه بهمثابه نگهبانان معنا و وجدان، نقشآفرینی میکنند. آنان با یادآوری حقیقتی فراتر از منافع زودگذر، انسان را به بازگشت به اصل خویش — یعنی رحمت، عدالت و صلح — فرامیخوانند.
خدمت رهبر عالی جهان مسیحیت باید عرض کنم که ایستادن در کنار مظلوم، هرچند هزینهمند باشد، اما همان راهی است که پیامبران پیمودند و اولیای الهی بدان وفادار ماندند. صدای صلح، هرچند در میان هیاهوی جنگ ضعیف به نظر آید، اما در حقیقت، ژرفترین و ماندگارترین صداست؛ چراکه ریشه در حقیقتی دارد که نه با زور خاموش میشود و نه با اهانت از میان میرود. این صدا، صدای خداوند است در وجدان انسان؛ صدایی که همواره میگوید: ظلم مکن، و در برابر ظلم سکوت مکن.
دفاع از مظلوم، نه صرفاً یک انتخاب، بلکه پاسخی است به دعوتی قدسی؛ دعوتی که از دل آسمانها و کتابهای الهی به گوش جان رسیده است. آنجا که محبت، جایگزین خشونت میشود و عدالت، بر تخت قدرت مینشیند، انسان به حقیقت خویش نزدیکتر میشود. و چه زیباست آن لحظه که دلهای پراکنده، در همدردی با رنج دیگری، به یک صدا بدل میشوند؛ صدایی که آرام، اما استوار، در برابر طوفان ظلم میایستد و زمزمه میکند: هنوز امید زنده است.
در خاتمه از حضرتعالی به خاطر اتخاذ مواضع قاطع و روشن در حمایت از صلح و همزیستی مسالمت آمیز و مقابله با جنگ و خون ریزی که در زمان حاضر توسط مستکبران عالم بخصوص در خاورمیانه شعله ور گردیده است، تشکر و قدردانی ویژه به عمل می آید. امید است بر اساس وعده قطعی الهی، جهان عاری از خشونت و بیدادگری در انتظار همه آزادیخواهان و حق طلبان در سراسر گیتی باشد.
محمد حسین مختاری
سفیر جمهوری اسلامی ایران در واتیکان