شفقنا آینده- رواندرمانی همیشه یک فعالیت عمیقاً انسانی بوده است: بیمار صحبت میکند، درمانگر گوش میدهد و پاسخ میدهد، و فرایند بهبود از طریق گفتوگو شکل میگیرد. اما با رشد سریع هوش مصنوعی مکالمهمحور، بهویژه مدلهای زبانی بزرگ (LLMs)، این الگو بهسرعت در حال تغییر است.
به گزارش شفقنا از مدیکال نیوز، تیمی از پژوهشگران دانشگاه یوتا در حال بررسی این تغییر هستند نه با این پرسش که «آیا رباتها جای درمانگران را میگیرند؟» بلکه با طرح پرسشهای عملیتر: چه چیز را خودکار میکنیم و تا چه حد؟
زاک ایمِل، استاد روانشناسی آموزشی و نویسنده اصلی مطالعهای با عنوان «چارچوبی برای اتوماسیون در رواندرمانی» میگوید: «در تاریخ فناوریهای نو، تقریباً همیشه صحبت از همکاری است، و اینکه این فناوری چگونه از متخصص انسانی در انجام کاری که میتواند انجام دهد، پشتیبانی میکند. شاید مفید باشد که چارچوبهایی برای درک انواع مختلف کارهایی که میتوان از طریق اتوماسیون انجام داد، در نظر بگیریم و این همان کاری است که این مقاله انجام میدهد.»
این پژوهش نتیجه همکاری میانرشتهای میان محققان دانشکده مهندسی، دانشکده پزشکی و دانشکده آموزش دانشگاه یوتاست.
بهطور ساده، اتوماسیون یعنی انجام کارهایی توسط ماشین که پیشتر انسان انجام میداد. در رواندرمانی، این میتواند از یک چتبات که نکات از پیش نوشتهشده مقابله با استرس را ارائه میدهد تا سیستمهای هوش مصنوعی که یادداشتبرداری میکنند، جلسات درمان را تحلیل کرده و به درمانگران بازخورد میدهند، یا حتی مستقیماً با بیماران صحبت میکنند، گسترده باشد.
منبع: مدیکال نیوز