شفقنا- استاد درس خارج حوزه علمیه قم با تاکید بر پرهیز از ايجاد اختلاف و دوگانگی در ميان صفوف مردم خاطرنشان کرد: همه افرادی که در خصوص دفاع از حاکميت ملی اتفاق نظر يافته اند، ممکن است در امور گوناگونی با يکديگر دارای اختلاف نظر باشند اما در شرايطی که کشور زير هجمه دشمن خارجی است، اين اختلافات نبايد بروز و ظهوری پيدا کند و اولويت اول کشور بايد دفع تجاوز و حفظ تماميت ارضی باشد.
به گزارش شفقنا، متن سخنان حجت الاسلام والمسلمین سید علی موسوی اردبیلی در درس خارج خود پیرامون حوادث اخیر کشور به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله ربّ العالمين، والصلاة والسلام علی سيّدنا و نبيّنا أبي القاسم المصطفی محمّد، و علی اهل بيته الطيبين الطاهرين، و لعنة الله علی أعدائهم أجمعين، من الآن إلی لقاء يوم الدين
لازم می دانم در آغاز درس پس از تعطيلات ماه مبارک رمضان و ايام نوروز، چند جمله ای در خصوص حوادث اخير کشور خدمتتان عرض کنم.
در اين ايام مردم ايران مصيبتهای زيادی را تحمل کرده اند و رشادتهای بسياری نيز از خود بروز داده اند. بزرگترين مصيبتی که متحمل شديم، فقدان رهبر شهيد انقلاب بود که البته خداوند متعال به برکت خون مطهر ايشان، شور و شوقی حسينی در کشور ايجاد کرد تا مردم با همه علايق و سلايق و طوائف، يک صدا گردند و دشمن را از کرده خود پشيمان سازند.
جانهای پاک بسيار ديگری نيز در اين مدت از دست رفت؛ از فرماندهان نظامی و مقامات سياسی تا مردم عادی و خصوصاً کودکان مظلوم و معصومی چون فرزندان مدرسه ميناب. از خداوند متعال درخواست عاجزانه داريم که منتقم اين جانهای پاک باشد و با نصرت خود، مردم ايران را ياری رساند، و دشمنان آنان را بيش از پيش خوار و سرشکسته کند، و التيامی به جانهای درد کشيده از اين مصيبتها عنايت نمايد.
آنچه که در اين شرايط واجد بيشترين اهميت است، اين است که از ايجاد اختلاف و دوگانگی در ميان صفوف مردم اجتناب گردد. قطعاً همه افرادی که در خصوص دفاع از حاکميت ملی اتفاق نظر يافته اند، دارای فکر و سليقه واحدی نيستند و ممکن است در امور گوناگونی با يکديگر دارای اختلاف نظر باشند، اما در شرايطی که کشور زير هجمه دشمن خارجی است، اين اختلافات نبايد بروز و ظهوری پيدا کند و اولويت اول کشور بايد دفع تجاوز و حفظ تماميت ارضی باشد. همه امکانات کشور بايد در اين جهت بسيج شود تا بتوانيم با اتحاد و همدلی و با هدايت و فرماندهی مسؤولان نظام و «رهبری معظم انقلاب»، از اين مرحله خطرناک عبور کنيم و نزد خداوند متعال و حضرت بقية الله الأعظم و نسلهای آتی، سرفراز و سربلند گرديم ان شاء الله.
البته پس از فرا رسيدن فتح و ظفر قطعی به اميد خداوند متعال، مسؤولان محترم بايد تلاش خود را در جهت تأمين حداکثری خواسته های به حق مردم بنمايند. اين مردم با تمام مشکلاتی که در طول سالهای بسيار تحمل کرده اند، اين بار نيز به مانند دفعات قبل اثبات کردند که برای حفظ کشور خود و دفع خطرات از آن، حاضرند از همه خواسته های خود صرفنظر کنند و با هوشياری و بلند نظری که در آنان است، مجالی برای عرض اندام به بدخواهان ميهن خود نمی دهند.
شکرانه اين ايثار اين است که گردانندگان امور پس از دفع خطر فوری از مملکت، در جهت تأمين منافع مردم، حداکثر تلاش و کوشش خود را به کار گيرند و همان گونه که امام بزرگوار فرمودند، مردم را واقعاً و در مقام عمل ولی نعمت خود بدانند و اکتفاء به تکرار اين مطلب در شعارهای خود نکنند.
همچنين بايد قدردانی ويژه ای داشته باشيم از رزمندگان جان بر کفی که با شجاعتی مثال زدنی و بدون ترس و واهمه از مرگ، مردانه در حال دفاع از آب و خاک خود هستند و صحنه هايی از مردانگی را ترسيم کرده اند که تا سالها و قرنها در ياد و خاطره جمعی مردان و زنان اين سرزمين باقی خواهد ماند. خداوند متعال به آنان توان بيشتر و نيروی افزونی عنايت کند و شهدای آنان را با شهدای کربلا محشور نمايد و به ما توفيق قدردانی از رشادتهای آنان را عنايت فرمايد.
در اين جا می خواهم نکته ای نيز اضافه کنم و آن اين که در اين مدت ديديم که بسياری از کسانی که نظام سياسی حاکم بر مملکت را قبول نداشتند نيز در دفاع از ميهن خود همراهی خوبی در محکوميت تجاوز داشتند و بلکه برخی از آنان شايد اقدامات عملی نيز در اين راستا انجام داده اند که جای تقدير و تشکر دارد و اميد داريم که همين امر، نقطه همگرايی ما بين آنان و نظام گردد و با سعه صدر و وسعت ديد، با چنين افرادی برخورد شود. تحمل ديدگاههای مخالفی که معاند نيستند هرچند نوع فکر و سليقه ما را نپذيرند، موجب تحکيم پايه های نظام است نه اين که آن را تضعيف و سست کند.
البته بودند افرادی هم که همراهی با دشمن متجاوز را به عنوان کنش سياسی خود انتخاب کردند با اين بهانه که برای مبارزه با نظامی که آن را قبول ندارند، تکيه کردن به اجنبی نيز ممکن است. من نمی دانم اين افراد آيا واقعاً دارای چنين طرز فکری هستند و باور قلبی به آن دارند يا اين که برای دست يافتن به منافع شخصی خود اين توجيه را ارائه می کنند که البته احتمال دوم را قوی تر می دانم، زيرا بعيد است که کسی با حداقل حس وطن دوستی چنين تحليلی داشته باشد و دست يافتن به اهداف خود را حتی به بهای نابودی وطن و از دست رفتن جان هموطنان دنبال کند، اما به اميد خداوند سبحان علاوه بر اين که از دست يافتن به خواسته خود باز خواهند ماند، ننگی ابدی نيز بر پيشانی آنان نشسته است که با هيچ توجيهی نمی توانند از سايه شرمساری آن خارج گردند، اگر چيزی به اسم شرمساری در آنان باقی مانده باشد.
لازم است از مسلمانان جهان که در محکوميت اين تجاوز در کنار ايران ايستادند نيز تشکر کنيم. البته فداکاری و ايستادگی شيعيان لبنان و عراق و يمن از همراهی کلامی و يا بذل مال فراتر رفته و در بذل جان نيز با مردم ايران همراهی کرده اند. ما قدردان مجاهدت و ايثار اين عزيزان هستيم و قطعاً اولين کسانی که در صبح روز پيروزی ـ ان شاء الله ـ شريک ايرانيان در ظفرمندی هستند، رزمندگان لبنانی و عراقی و يمنی هستند.
از خداوند متعال می خواهم که فتح و نصرت خود را از ما دريغ نفرمايد و در ظهور ولی امرمان تعجيل نمايد و به احسن وجه خساراتی را که به اين مردم وارد شده است، جبران نمايد.
در پايان دست نياز به درگاه احدی بلند کرده و عرض می داريم: اللهمّ إنّا نشکو إليك فقد نبيّنا صلواتك عليه وآله وغيبة وليّنا وکثرة عدوّنا وقلّة عددنا وشدّة الفتن بنا وتظاهر الزمان علينا فصلّ علی محمّد وآله وأعنّا علی ذلك بفتح منك تعجّله وبضرّ تکشفه ونصر تعزّه وسلطان حقّ تظهره ورحمة منك تجلّلناها وعافية منك تلبسناها برحمتك يا أرحم الراحمين.
والسلام عليکم و رحمة الله وبرکاته.