شفقنا- صنعت هواپیمایی جهان با افزایش ناگهانی قیمت نفت مواجه شده و شرکتها برای مقابله با فشارهای مالی، بلیتها را افزایش داده و ظرفیت پروازها را کاهش میدهند. کارشناسان هشدار میدهند که سودآوری شرکتها به میزان تقاضای مسافران بستگی دارد، زیرا افزایش هزینه سوخت میتواند بودجه خانوارها را تحت فشار قرار داده و تمایل به سفر را کاهش دهد.
به گزارش شفقنا؛ خبرگزاری سیانای نوشت: «پیش از آغاز درگیری میان آمریکا و اسرائیل با ایران در ماه گذشته، پیشبینی میشد که صنعت هواپیمایی در سال ۲۰۲۶ به رکورد سود ۴۱ میلیارد دلاری دست یابد. با این حال، دو برابر شدن قیمت سوخت جت، این پیشبینی را تهدید کرده و شرکتها را مجبور به بازنگری در شبکه پروازها و استراتژیهای عملیاتی خود کرده است. خطوط هوایی از جمله United Airlines، Air New Zealand و SAS Scandinavia کاهش ظرفیت و افزایش نرخ بلیت را اعلام کردهاند و برخی شرکتها نیز هزینه سوخت اضافی وضع کردهاند».
ریگاس دوگانیس، مدیر پیشین Olympic Airways و مشاور خطوط هوایی، درباره وضعیت فعلی میگوید: «شرکتها با یک چالش وجودی روبهرو هستند؛ آنها هم باید نرخ بلیتها را کاهش دهند تا تقاضای ضعیف را تحریک کنند و هم مجبورند نرخها را بالا ببرند تا هزینههای سوخت را پوشش دهند؛ این همان طوفان کامل است.»
سال گذشته، صنعت هواپیمایی رکورد ترافیک مسافر جهانی پس از همهگیری را ثبت کرد و حدود ۹ درصد بالاتر از سطح پیش از کرونا قرار گرفت، با وجود مشکلات زنجیره تأمین که تحویل هواپیماهای جدید را کند کرده بود. این تقاضای بالا و محدودیت در رشد ظرفیت باعث شد شرکتها قدرت قیمتی قابل توجهی داشته باشند و صندلیهای بیشتری را در هر پرواز پر کنند.
با این حال، افزایش نرخ بلیتها برای جبران قیمت سوخت جت چالش بزرگی ایجاد کرده است و فشار بر مصرفکنندگان از افزایش قیمت بنزین میتواند هزینههای غیرضروری را محدود کند. Andrew Lobbenberg، رئیس تحقیقات بازار حمل و نقل اروپا در Barclays، میگوید: «تنها راه افزایش نرخها، کاهش ظرفیت است و انتظار میرود شرکتها این سیاست را دوباره اجرا کنند».
برخی خطوط هوایی مانند United Airlines اعلام کردهاند که برای پوشش هزینههای سوخت، نیاز به افزایش ۲۰ درصدی نرخ بلیت دارند. Cathay Pacific نیز در یک ماه گذشته دو بار هزینه سوخت اضافه کرده و پرواز سیدنی-لندن اکنون ۸۰۰ دلار هزینه سوخت دارد.
کارشناسان هشدار میدهند که حمل و نقل ارزانقیمت بیشترین آسیب را میبیند، زیرا مسافران حساس به قیمت ممکن است به جای پرواز، به قطار یا اتوبوس روی بیاورند. این وضعیت همچنین چالشی برای خطوط هوایی با ظرفیت محدود یا هواپیماهای قدیمی است که مصرف سوخت بالاتری دارند و جایگزینی آنها با مدلهای جدید به دلیل مشکلات زنجیره تأمین به تأخیر افتاده است.
این بحران نفتی، چهارمین شوک بزرگ برای صنعت هواپیمایی از ابتدای قرن بیستویکم است؛ اولین در سال ۲۰۰۷-۲۰۰۸ پیش از بحران مالی جهانی، دوم پس از بهار عربی، سوم در پی جنگ روسیه و اوکراین و حالا این موج جدید ناشی از درگیری در خاورمیانه است.
دان تیلور، مشاور شرکت IBA، میگوید: «این شوک نفتی فاصله بین خطوط هوایی قوی و ضعیف را بیشتر خواهد کرد. شرکتهایی که ترازنامه قوی، قدرت قیمتگذاری و دسترسی مطمئن به منابع مالی دارند بهتر میتوانند فشارهای فعلی را تحمل کنند، در حالی که خطوط ضعیفتر با سودآوری پایین ممکن است با مشکلات مالی جدی روبهرو شوند».
در نهایت، صنعت هواپیمایی در شرایطی قرار دارد که تعادل میان افزایش قیمت بلیت و حفظ تقاضای مسافران، به مهمترین عامل تعیینکننده سودآوری تبدیل شده است و آینده نزدیک، آزمونی سخت برای شرکتهای هوایی در سراسر جهان خواهد بود.