شفقنا – پژوهش جدیدی که توسط دانشگاه تیانجین و دانشگاه چینی هنگکنگ انجام شده، نشان میدهد انسانها توانایی بسیار کمی در تشخیص تفاوت بین صدای انسان واقعی و صدای تولیدشده توسط هوش مصنوعی دارند. در این مطالعه، گروهی از محققان با استفاده از اندازهگیریهای رفتاری و فعالیت مغزی، توانایی افراد در این زمینه را بررسی کردند. آنها همچنین ارزیابی کردند که آیا آموزش کوتاهمدت میتواند این قابلیت را بهبود بخشد یا خیر.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، در این آزمایش، ۳۰ شرکتکننده به جملاتی گوش دادند که یا توسط انسانهای واقعی بیان شده بودند یا توسط هوش مصنوعی تولید شده بودند. از آنها خواسته شد قبل و بعد از یک دوره آموزشی کوتاه، تشخیص دهند که گوینده انسان است یا ماشین. یافتهها نشان داد که شرکتکنندگان عملکرد بسیار ضعیفی در تشخیص این دو نوع صدا داشتند و آموزش کوتاهمدت تنها تأثیر ناچیزی بر بهبود توانایی آنها گذاشت.
اما نکته جالب توجه در سطح عصبی و مغزی رخ داد. اگرچه افراد نمیتوانستند به طور رفتاری و عملی تفاوت را تشخیص دهند، اما اسکنهای مغزی نشان داد که پس از آموزش، واکنشهای مغزی آنها نسبت به صدای انسان در مقایسه با صدای هوش مصنوعی متمایزتر شده بود. به عبارت دیگر، مغز در سطح ناخودآگاه تفاوتها را ثبت میکرد، حتی اگر فرد نمیتوانست آگاهانه تصمیم درستی بگیرد.
محقق ارشد این پژوهش در توضیح این پدیده عنوان کرد: به نظر میرسد سیستم شنوایی مغز شروع به تشخیص تفاوتهای ظریف آکوستیک میکند، حتی اگر افراد هنوز نتوانند به طور قابل اعتمادی این تشخیص را به یک تصمیم رفتاری تبدیل کنند. او این یافته را امیدوارکننده توصیف میکند، زیرا نشان میدهد که آموزش میتواند در سطح عمیقتری مؤثر باشد و نقطه شروعی برای ساخت روشهای بهتر تشخیص صداهای جعلی (دیپفیک) فراهم کند.
این تحقیق نشان میدهد که انسانها هنوز در حال تطبیق یافتن با محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی هستند. به گفته محققان، عملکرد ضعیف افراد در تشخیص این صداها به معنای نبود تفاوتهای قابل تشخیص نیست، بلکه به این معناست که ما هنوز یاد نگرفتهایم از نشانههای درست برای این تشخیص استفاده کنیم. مغز ما سیگنالها را دریافت میکند، اما هنوز نمیتوانیم آنها را به درستی تفسیر کنیم.
این خبر را اینجا ببینید.