شفقنا – دیلی تلگراف نوشت: شاید ایران به نکتهای پی برده که دونالد ترامپ درنیافته است – داشتن کارتهای خوب همیشه به معنای داشتن دستِ قوی نیست
به گزارش شفقنا، دیلی تلگراف در مطللبی به قلم آدریان بلومفیلد، خبرنگار ارشد امور خارجی این رسانه نوشت:
دونالد ترامپ به قیاسهای کارتی علاقه دارد. سال گذشته گفت ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، هیچ کارتی در دست ندارد؛ اشارهای به اینکه پیروزی روسیه اجتنابناپذیر است.
در رویارویی با ایران، رئیسجمهور آمریکا ظاهراً همه کارتها را در اختیار دارد – قدرتمندترین مرد جهان که عظیمترین توان نظامی سیاره را علیه رژیمی متمرکز کرده که در سالهای اخیر در چندین جبهه تضعیف شده است.
اما ضعف در برابر قدرت تسلیم نشده است، و این موضوع ترامپ را متحیر کرده است. پس چه شد آن گفته «توسیدید» که «قوی آنچه را میتواند انجام میدهد و ضعیف آنچه را باید، تحمل میکند»؟
استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، این هفته با لحنی آمیخته به کلافگی گفت رئیسجمهور «متعجب» است که چرا ایران «تسلیم نشده است».
شاید ایران به چیزی پی برده که ترامپ درنیافته است: داشتن کارتهای خوب همیشه به معنای داشتن دستِ برنده نیست.
ترامپ مانند یک بازیکن ناآزموده بریج، بیشازحد پیشنهاد داده و اکنون برای انجام تعهدش تقلا میکند.
پس از عملیات موفق برای دستگیری نیکولاس مادورو در ونزوئلا، رئیسجمهور آمریکا گمان داشت میتواند همان موفقیت را در خاورمیانه تکرار کند. وعده او برای «نجات» معترضان ایرانی آنان را جسور کرد که در خیابانها بمانند؛ جایی که هزاران نفرشان کشته شدند.
اما مخاطرات در حال افزایش است. ترامپ اکنون با واقعیتهای ژئوپلیتیکی روبهرو میشود که مدتها از آنها گریخته بود. نابودی تأسیسات هستهای ایران در سال گذشته – نمایشی دیگر از قدرت نظامی آمریکا – ظاهراً او را متقاعد کرده که جنگ آسان است.
آن مأموریت تا حدی موفق بود چون هدفی روشن و محدود داشت. این یکی چنین نیست. منتقدان میگویند ترامپ گویی مصمم به جنگ است، اما نمیداند دقیقاً چه میخواهد. اقدام نظامی بدون هدف اعلامشده بهندرت دستورالعمل موفقیت است.
ایران احساس میکند ترامپ در تنگناست. با وجود برتری نظامی واشنگتن، تهران همچنان بازدارندگی نامتقارن در اختیار دارد – میتواند هزینههایی تحمیل کند که شاید بیش از آن چیزی باشد که دولت ترامپ حاضر به تحمل آن است.
ایران در واکنش به اقدامات قبلی آمریکا – از جمله حملات به تأسیسات هستهای یا ترور [شهید] قاسم سلیمانی در سال ۲۰۲۰ – با خویشتنداری پاسخ داد.
مقامهای ارشد در تهران هشدار میدهند که این بار متفاوت خواهد بود.
ایران بهجای فروکش کردن، تنش را تشدید خواهد کرد، زیرا میداند حملات موشکهای بالستیک به پایگاههای آمریکا در سراسر خاورمیانه میتواند ترامپ را به جنگی طولانی بکشاند؛ همان جنگی که او زمانی آن را محکوم میکرد و این امر میتواند بخشی مهم از پایگاه حمایتیاش را از او دور کند.
این دوراهی بخشی از پیچیدگیهای دیپلماتیک هفتههای اخیر را توضیح میدهد. در برخی مقاطع، مطالبات آمریکا حداکثری بوده است؛ از ایران خواسته شده نهتنها از جاهطلبی هستهای بلکه از برنامه موشکی و حمایت از گروههای مسلح ضداسرائیلی نیز دست بکشد.
با این حال، ترامپ در سخنرانی سالانه خود این هفته ظاهراً سطح مطالبات را پایین آورد و گفت تهران میتواند با گفتن «آن کلمات محرمانه: ما هرگز سلاح هستهای نخواهیم داشت» از جنگ جلوگیری کند.
اما این هرگز مسئله اصلی نبوده است. ایران سالهاست چنین تعهدی را تکرار کرده و حتی فتوایی درباره ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای خود صادر کرده است. مسئله آنچه ایران میگوید نیست؛ بلکه آن چیزی است که انجام میدهد.
تغییرپذیری موضع آمریکا ممکن است ابهام راهبردی باشد – یا بازتابی از تردید واشنگتن درباره معنای موفقیت.
تهران ممکن است به این نتیجه برسد که ترامپ به دنبال مصالحهای مبهم است و میتوان آن را فراهم کرد.
ایران از موشکها، زیرساخت هستهای یا نیروهای منطقهای خود دست نخواهد کشید. اما میتواند تعهد هستهای خود را تکرار کرده و محدودیتهایی بر غنیسازی بپذیرد؛ چیزی که در حال حاضر نیز قادر به انجامش نیست.
حتی اگر ایران امتیازاتی دیگر بدهد – مانند ازسرگیری بازرسیهای هستهای سازمان ملل یا اجازه دسترسی شرکتهای آمریکایی به بخش انرژی ایران – باز هم برای ترامپ دشوار خواهد بود که آن را بهعنوان پیروزی قاطع دیپلماتیک معرفی کند.
جناحهای تندرو در کمیناند. لیندسی گراهام، سناتور جمهوریخواه و متحد سرسخت ترامپ، هشدار داد اگر «بحثی درباره اجازه دادن به ایران برای مقدار بسیار اندکی غنیسازی برای حفظ آبرو مطرح شود… هرگز».
با این حال، شکست ممکن است بیش از ایران به ترامپ آسیب بزند. رژیم ایران ظاهراً مطمئن است که میتواند حمله آمریکا را تاب بیاورد و بهگونهای پاسخ دهد که برای رئیسجمهور آمریکا هزینهزا باشد.
نشانهها امیدوارکننده نیستند. نظرسنجی یوگاو این هفته نشان داد تنها ۲۷ درصد آمریکاییها از حمله به ایران حمایت میکنند – رقمی که در صورت کشته شدن سربازان آمریکایی یا گرفتار شدن در جنگی فرسایشی، احتمالاً کاهش خواهد یافت.
ترامپ در موقعیتی دشوار قرار گرفته است. منتقدان خواهند گفت این وضعیت حاصل تصمیمات خود اوست.