شفقنا – اسرائیل که بهشدت خواهان اقدام علیه ایران است، نگران است ایالات متحده در قبال جمهوری اسلامی نرمش نشان دهد و در نهایت بهدنبال توافقی با تهران برود.
به گزارش شفقنا، اسکای نیوز نوشت: در خاورمیانه هیچچیز هرگز ساده نیست، و اینبار هم همینگونه بود. بنیامین نتانیاهو بهتازگی به تلآویو بازگشته بود که دوستش در کاخ سفید حملهای تند علیه فردی در رأس سیاست اسرائیل آغاز کرد.
نه، منظور نتانیاهو نبود؛ کسی که دونالد ترامپ همچنان او را دوست نزدیک خود میداند.
خشم ترامپ متوجه رئیس اسرائیل، اسحاق هرتزوگ، بود.
رئیسجمهور آمریکا گفت هرتزوگ باید «از خودش شرمنده باشد» بهدلیل آنکه نتانیاهو را عفو نکرده است؛ در حالی که نتانیاهو هنوز به هیچ جرمی محکوم نشده است.
نتانیاهو البته از سوی دادگاههای اسرائیل به جرایمی از جمله رشوه، تقلب و نقض اعتماد متهم شده است. روند رسیدگی کیفری به پرونده او نزدیک به شش سال است که ادامه دارد و بارها با تأخیرها و بهانههای مختلف متوقف شده است.
نخستوزیر اسرائیل بارها از حضور در دادگاه خودداری کرده و استدلال کرده اداره کشور زمان زیادی از او میگیرد.
او همواره تأکید کرده بود که میخواهد بیگناهی خود را در دادگاه ثابت کند، اما در پایان سال گذشته رسماً درخواست عفو در خصوص این اتهامات را مطرح کرد.
وی گفت این پرونده به عاملی انحرافی تبدیل شده است؛ در حالی که مخالفانش تأکید کردند «فقط افراد گناهکار درخواست عفو میکنند».
تا آن زمان، ترامپ زمینه را آماده کرده و آشکارا گفته بود که نتانیاهو شایسته عفو است.
ترامپ بهعنوان رئیسجمهوری که طی سال گذشته نزدیک به دو هزار نفر را ـ چه متهم و چه محکوم ـ مورد عفو قرار داده است، ممکن است این موضوع را کاری ساده بداند. اما به نظر میرسد هرتزوگ نظر متفاوتی دارد.
هرتزوگ در بیانیهای اعلام کرد که روند حقوقی مربوط به این تصمیم طولانی و پیچیده است و او نمیتواند بهتنهایی درباره آن تصمیم بگیرد.
او همچنین گفت «قدردان عمیق رئیسجمهور ترامپ» است؛ همان فردی که ساعاتی پیش گفته بود هرتزوگ باید از خودش شرمنده باشد.
سخت است تصور کنیم چه میزان توهینی لازم است تا یک سیاستمدار اسرائیلی بهطور علنی ترامپ را محکوم کند، اما هنوز به آن نقطه نرسیدهایم.
با این حال، تنشها وجود دارد.
این ششمین سفر نتانیاهو به واشنگتن از زمان بازگشت ترامپ به قدرت بود، اما کمسروصداترین آنها به شمار میرفت.
او بدون تشریفات وارد شد و پس از دیدار نیز نشست خبری برگزار نشد.
اما ظرایف پیامها روشن بود.
نتانیاهو و همکارانش در کابینه اسرائیل نگراناند که آمریکاییها در نهایت در برابر ایران نرمش نشان دهند؛ با تهران بر سر غنیسازی هستهای به توافق برسند، تحریمها را کاهش دهند و در عین حال کاری برای محدود کردن زرادخانه موشکهای بالستیک ایران یا نفوذ آن از طریق نیروهای هم پیمان ـ از جمله حماس، حزبالله لبنان یا حوثیهای یمن ـ انجام ندهند.
نتانیاهو گفت: «از شما پنهان نمیکنم که نسبت به ماهیت هرگونه توافق با ایران تردید کلی خود را ابراز کردم»؛ شاید انتقادیترین اظهارنظری که تاکنون درباره ترامپ مطرح کرده است.
لحظاتی بعد، گویی برای آرام کردن طرف آمریکایی، او ترامپ را «دوستی بزرگ برای دولت اسرائیل که مانند او وجود ندارد» توصیف کرد.
اکنون دیگر نمیتوان شکافی را که میان آمریکا . اسرائیل ـ که سالها متحد نزدیک بودهاند ـ شکل گرفته پنهان کرد.
اسرائیل بهشدت خواهان اقدام علیه انباشت روبهرشد موشکهای ایران است، در حالی که تمرکز آمریکا بر متوقف کردن غنیسازی هستهای قرار دارد.
جیدی ونس نسبت به اقدام نظامی آمریکا ابراز تردید کرده و هشدار داده است که در صورت پاسخ ایران از طریق هدف قرار دادن پایگاههای آمریکا در خاورمیانه، تلفات آمریکایی محتمل خواهد بود؛ امری که به احتمال زیاد رخ میدهد.
در پشت صحنه، اسرائیل در حال برنامهریزی برای سناریویی است که در صورت احساس ضرورت، بهطور یکجانبه اقدام کند؛ اما چنین اقدامی همچنان نیازمند همراهی دولت ترامپ است.
برای نمونه، حتی اگر آمریکاییها مستقیماً از سلاح استفاده نکنند، آیا حاضر خواهند بود موشکهایی را که برای سامانه دفاع هوایی «گنبد آهنین» اسرائیل حیاتی است، دوباره تأمین کنند؟
شاید پاسخ مثبت باشد، اما آیا از آن مطمئن هستیم؟
با این حال، نتانیاهو باید با احتیاط گام بردارد.
او اواخر امسال با انتخابات عمومی روبهروست و تضمینی وجود ندارد که پس از آن همچنان نخستوزیر باقی بماند.
او علاوه بر اتهامات کیفری در اسرائیل، از سوی دادگاه کیفری بینالمللی نیز به ارتکاب جنایات جنگی متهم شده است.
کشورهای زیادی وجود دارند که او بهدلیل خطر بازداشت نمیتواند به آنها سفر کند.
نخستوزیر اسرائیل در نگاه بسیاری به شخصیتی طردشده تبدیل شده است، با دوستان دیپلماتیک بلندپایه بسیار اندک — جز یک نفر: ترامپ!