شفقنا- حجت الاسلام و المسلمین هادی سروش در یادداشتی به مناسبت میلاد صاحب الزمان(عج) نوشت:
اهل معرفت در هر ساحتی، تلاش در کسب معرفت و ارتقاء معرفت خود هستند و در مسیر معرفت آرام و قرار ندارند.
در زمینه مواجهه با انسان کاملی که مظهر جامع تمام اسماءالله است، یعنی ؛ حصرت امام مهدی (ع) نه تنها او را امیر قافله انسانیت دانسته و در تمام لحظات عمر خود از امامت او درس گرفته ، بلکه در مسیر ارتقاء روح خود هستند. در این وادی به محورهای مهمی توجه وافر دارند.
تلاش برای “درک او”
در آموزه های دینی اهلبیت (ع) ما را بجای درخواست ملاقات با حضرت امام مهدی (عج) ، تشویق به “درک او” نموده اند. درک او ، یعنی؛ یافتن او ، یعنی باور او و او را حس کردن است البته به حس عرفانی و نه حس جسمانی.
در آموزه های اهلبیت (ع) ؛ “تشرف ملکوتی به حضور ایشان است بطوری است که مومن خردمند و فهیم را که در عصر “غیبت” زندگی میکند ، غیبت را برای او تبدیل به “حضور” میکند. عبارت حدیث امام سجاد (ع) طبق شیخ صدوق چنین است : “الغیبه بمنزله المشاهده” (کمال الدین / ۳۲۰)
و نیز ایشان و جناب کلینی روایت کرده ؛ اگر او نیست ولی آداب او هست باید باید نگاه عمیق آن آداب را دید و پیاده کرد . آدابی که دربردارنده وظائف شخصی مانند عبادت و کسب حلال و.. تا وظائف خانوادگی مانند صله رحم و .. تا وظائف اجتماعی مانند معاشرت اخلاقی و برنتافتن ظلم و .. است . (کمال الدین /۲۸۶ ، کافی ج۱ص۲۷۲باب الغیبه)
وفاداری مستمر و خالصانه؛
اهل معرفت در راستای با قطب عالَم امکان حضرت امام مهدی (ع) دارایِ یک وفاداری مستمر و وفاداریِ خالصانه هستند و ارتباط آنان مقطعی و یا به انگیزه های غیر الهی نیست.
حضرت رسول (ص) فرمود: “خوشا به حال آنان که در دوران غیبت دارایِ صبر و تحمل هستند و بر محبت نسبت به او استوارند ؛ طوبی للصابرین فی غیبته ، طوبی للمقیمین علی محبته (ینابیع الموده ، ج ۳ ص ۱۰۱)
طبق فرمایش امام صادق (ع) ؛ آنان هر صبح وچ شام را با یاد مولای خود و انتظار فرج می گذارنند ؛ یتوقع الفرج صباحا و مساء(بحار ج ۵۲ص۱۲۳)
نمونه از این مشتاقانِ اهل معرفت ، جناب علی بن مهزیار است که در دوران غیبت صغری ۲۰ سفر به حج مشرف شد تا شاید امام را ملاقات کند.. (دلائل الامامه / ۲۸۹ ، کمال الدین باب ۴۳ ، الغیبه شیخ طوسی)
تلاش برای بدست آوردن حالِ حضور
بلندای عظمت حضرت ولیعصر(عج) را میتوان از جمله بسیار عجیب حضرت صادق(ع) یافت که فرمود:
«اگر او را درک کنم، تمام عمرم خادم او می شوم ; و لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی»(غیبت نعمانی باب ۱۳ ص۲۲۵)
مقصود از این سنخ “حضور” حضور فیزیکی نیست بلکه یک نحوه حضور معنوی است .
همان “مقام حضوری” که اولیاء در رابطه با خدا ، درک می کنند .
تردیدی نیست این “حال” یعنی حال حضور ، با واژه ها به توصیف در نمی آید.
وقتی از عارف مشهور آیت الله قاضی سوال کردند آیا به “حضور حضرت صاحب الامر(عج)” میتوان رسید؟ پاسخ داد؛ مگر اولیاء الهی به حضور خدای متعال تشرف پیدا نکرده اند ؟ اگر بحضور خدا میتوان رسید به حضور عبد خاص او هم میتوان مشرف شد.
در بیان نورانی و بی مانندِ حضرت زین العابدین(ع) ؛ کسی هستند که با معرفت و خرد و فهم خود ، غیبت را به حضور مبدل نموده اند . و شرط حضور محضرش (عج) را در “خلوص وصداقت” و نیز “الگوی مناسب برای دینداری” معرفی فرموده است.(کمال الدین /۳۲۳)
راهنمایانِ مخلص و صادقِ به دین
در پایان ضرورت دارد به نکته توجه کنید که اهل معرفت در زمینه حضرت مهدی (عج) عابدانِ گوشه نشینی نیستند که از مسئولیتِ ابلاغ و تبلیغ دین شانه خالی کنند، آنان شخصیت راستین در شیعه هستند که با نیت خالصانه و صادقانه در هر فرصتی خواه فرصت های عمومی در جامعه و یا جلسات خصوصی در راستای تبلیغ واقعی دین کوشا هستند. این بیان نورانی حضرت زین العابدین (ع) است که بعد گریه شدید فرمود : “در زمانه غیبت ، آنان که به امامت اعتقاد دارند و منتظر حضرت (عج) هستند ، شخصیت آنان بر خِرد و فهم استوار بوده ، و آنان شیعیانی در کمال اخلاص و صداقت هستند که در تمام حالات علنی و پنهان دعوت کنندگان واقعی به دین هستند؛ أُولَئِكَ الْمُخْلَصُونَ حَقّاً وَ شِيعَتُنَا صِدْقاً وَ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سِرّاً وَ جَهْراً ” (بحار ، ج ۵۲ ص ۱۲۲ از کمال الدین)
خدا روزی همه ما بفرماید.