شفقنا- رئیس پژوهشگاه حوزه و دانشگاه گفت: داده های بیرونی چه در حوزه اقتصاد چه در حوزه سیاست و حکمرانی چه در حوزه فرهنگ مناسب با واقعیت های جامعه ما نیست. بگذارید به خطوط قرمز نرسیم اگر این روند اقتصادی هشدار آمیز پیش برود بر اساس سیاست های مقوله بندی های بیرونی جامعه را با مخاطرات جدی مواجه خواهد کرد.
به گزارش شفقنا، حجت الاسلام سعیدی روشن در همایش ملی «مکتب و سیره پیامبر اعظم (ص)؛ علوم انسانی اسلامی انسان ساز و جامعه پرداز» که در پژوهشگاه حوزه و دانشگاه برگزار شد، اظهار داشت: وحدت حوزه و دانشگاه یک پروژه نیست که یک بار انجام بگیرد و به اتمام برسد بلکه یک پروسه اجتماعی است.
وی گفت: امروز روابط خیلی مطلوبی میان دانشگاه ها و حوزه و نیز عالمان دانشگاه، سیاست گذاران دانشگاه و همچنین حوزه و میان استادان محققان حوزه و دانشگاه برقرار است و البته می بایست افزون تر شود.
رئیس پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به نامگذاری امسال به نام پیامبر اکرم (ص) از سوی دولت چهاردهم گفت: خدای متعال فرمود: «قد جاءکم من الله نور و کتاب مبین». بعضی از بزرگان فرمودند که این نور همان پیامبر گرامی اسلام است و کتاب همان کتاب قانون است و دستورالعمل الهی حاوی مجموعه معارف الهی و برای حیات فردی و اجتماعی انسان هست.
وی افزود: پیامبر با جاهلیت فکری و اعتقادی مبارزه کرد، خرافه ها را از بین برد، علم آورد عقل های مدفون رو زنده کرد، فطرت ها را بیدار نمود، با جاهلیت فکری و اعتقادی مبارزه کرد و ان روال جاهلی را تبدیل به بیداری توحیدی کرد. پیامبر با نظامات و سنت های جاهلی که مردم را برده زورمداران و ثروت داران قرار داده بود، نظام طبقاتی تلخ که گروهی در طبقات پایین و گروهی در طبقات بالا قرار می گرفتند به هم زد. توحید اجتماعی در این بعد تحقق پیدا کرد که همگان مانند دانه های شانه ها در پیشگاه الهی برابرند و فضیلت به تقواست.
وی افزود: پیامبر گرامی اسلام با ارزش های جاهلی و باطل، رفتارهای نامطلوب عصبیه الجامعه مبارزه کرد، نابخردی های رفتاری و ارزشی را تبدیل به هنجارهای اخلاقی کرد و انسان ها را «حرّ» تربیت کرد. زادی انسان ها به این است که انسان ها فقط بنده خدا باشند نه بنده همه.
رئیس پژوهشگاه حوزه و دانشگاه گفت: کار پیامبر این بود که انسان را از تنگنای حیات محدود دنیا بیرون اورده و چشم انداز وسیعی را در پیش روی او قرار دهد. به رغم برخی ویژگی های دیگر که در شعر و نثر جاهلی وجود دارد یک نکته ی پنهانی که دائم و دائم و پیوسته جاهلیت را رنج می دهد نومیدی از حیات سپنجی است. کاری که پیامبر کرد گفت نه مرگ نابودی نیست بلکه انتقال به حیات دیگری است. این چنان بود که پیامبر دنیای نویی را با جهان بینی نو به جهان بشریت عرضه کرد و مدنیتی را پدید آورد که تا آن زمان بی سابقه بود.
وی ادامه داد: قرآن میراث مانای پیامبر گرامی اسلام است و راه نجات امت اسلام و همه بشریت بازگشت به قرآن است. قرآن خط سیر و حرکت و جریان تاریخ را در دو مدار حق و باطل قرار می دهد. ارزیابی قرآن از نظام تکوینی عالم این است که باطل جولان دارد ولی مانند کف خروشان هنگام سیل یا کف جوشان ظرف هایی است که فلزات را درون آن می جوشانند. کف ها رفتنی اند اما آنچه که نافع به حال آدمیان هست ماندنی است.
سعیدی روشن با بیان اینکه تکیه بر خدا و صبر به معنای دست گذاشتن روی دست نیست، گفت: تلاش مومنانه جواب می دهد و پیروزی می آورد.
وی خاطرنشان کرد: با پیامبر گرامی اسلام میثاق می بندیم که قرآن را پاس بداریم، به قرآن برگردیم، به قوانین الهی قرآن و به توحید قرآن که اساس توحید قرآن نظامات اجتماعی صالح است و بنای یک محیطی است که در آن، انسان ها ساخته شوند.
وی تاکید کرد: توحید یک امر ذهنی محض نیست بلکه یک اعتقاد تعهدآور و مسئولیت زایی است که خود پیامبر را از وقتی که به پیامبری رسید خواب راحت را از او گرفت.
وی این سوال را مطرح کرد که آیا امروز یافته های علمی ما مرتبط با واقعیت های عینی جامعه هست؟ آیا ما لازم ها و لازم ترها و آنی ترها را توجه می کنیم یا ما گرفتار برخی از سنت های علمی هستیم که از دویست – سیصد سال قبل از جای دیگر به ما منتقل شده است؟ دیدگاه ها یا مفروضاتی که مبتنی بر تجربه گرایی، رویکرد پوزیتیوستی در واقع علم و نظریه را با واقع جدا کرد، نظریه را با محیط تولید نظریه و اقتضائات آن محیط جدا کرد.
وی ادامه داد: گویا ما ناخواسته گرفتار این باوریم در حالی که امروز به درستی بعضی از فیلسوفان علم موکدا بیان می کنند که نظریه ها بریده و منفصل از محیط تولید، ارزش ها، فرهنگ، تاریخ، جامعه و باورها جدا نیستند یک رابطه دو سویه ای است میان نظریه و به اصطلاح محل تولید نظریه به ویژه در علوم اجتماعی.
وی افزود: سنت دیگری که از دوران تجربه گرایی در محیط های علمی ما خواسته یا ناخواسته به جا مانده، جدایی واقعیت از ارزش است. این هر دو مقوله امروز از دید فیلسوفان علم ناصحیح است.
وی با بیان اینکه مسائل اجتماعی سطوح مختلفی دارد، گفت: مسائل علمی یک جامعه برخی جزو مسائل زیربنایی و به اصطلاح علوم پایه تلقی می شود و دیربازده است، برخی مسائل کاربردی، آنی، گشایشگر و اداره کننده امور اجتماع هست. امروز پرسش من این است که جایگاه ما به عنوان حوزه و جایگاه ما به عنوان دانشگاه در ارتباط با اداره جامعه چیست؟ آیا ما رسالت و مسئولیتی در ارتباط با مسائل اقتصاد، حکمرانی، سیاست گذاری، مسائل اجتماعی و تربیتی و فرهنگی نداریم؟ چرا عالمان حوزه و دانشگاه این رابطه را برقرار نمی کنند؟
وی تاکید کرد: ما دنباله رو جریانی هستیم که خواه ناخواه در ما اثر گذاشته است. ما باید در آموزش های خود تجدید نظر کنیم. به اعتقاد بنده، «طرح کاد» بهترین طرح بود که منقطع شد.
وی خطاب به معاون وزیر علوم گفت: ما در دانشگاه به خصوص در رشته های علوم اجتماعی نیاز به آزمایشگاه داریم، وقتی تقاضا می کنیم به آزمایشگاه نیاز داریم، حتی مسئولان وزارت علوم تعجب می کنند یا سازمان برنامه و بودجه حرف ما را متوجه نمی شوند در حالی که علوم انسانی در حوزه های روان شناسی، جامعه شناسی و اقتصاد به آزمایشگاه نیاز دارد.
وی با بیان اینکه تئوری هایی که دانشمندان و دانشجویان ما خواندند با زاد و بوم زیست اجتماعی ما ملازم نیست، گفت: اگر حوزویان ما در نیابند که نظام اسلامی چه نیازهای دینی برای اداره جامعه دارد، زیربناهای تمدن نوین اسلامی به جایی نمی رسد.
سعیدی روشن تاکید کرد: حوزه ی فرهنگ، اقتصاد و حکمرانی اجتماعی نیازمند بازبینی درونی است و داده های بیرونی چه در حوزه اقتصاد چه در حوزه سیاست و حکمرانی چه در حوزه فرهنگ مناسب با واقعیت های جامعه ما نیست. بگذارید به خطوط قرمز نرسیم اگر این روند اقتصادی هشدار آمیز پیش برود بر اساس سیاست های مقوله بندی های بیرونی جامعه را با مخاطرات جدی مواجه خواهد کرد. بیایید و بیاییم از دانشمندان و متخصصان خود بر اساس مبانی دینی مبانی علمی راهکار بخواهیم.