شفقنا – بر اساس نظرسنجی انجمن روانشناسی آمریکا (APA)، پذیرش ابزارهای هوش مصنوعی در حوزه سلامت روان به سرعت افزایش یافته است؛ به طوری که اکنون بیش از نیمی (۵۶٪) از روانشناسان از این ابزارها در وظایف روزمره خود استفاده میکنند. این در حالی است که این رقم در سال ۲۰۲۴ تنها ۲۹٪ بوده است.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، علیرغم استفاده فزاینده برای مدیریت کارهای اداری، اکثریت قاطع متخصصان (۹۲٪) نگرانیهای عمیقی در مورد ایمنی و حریم خصوصی بیماران دارند.
۱. هوش مصنوعی در کجا استفاده میشود؟
روانشناسان عمدتاً از هوش مصنوعی برای کاهش فشارهای اداری استفاده میکنند، نه برای درمان مستقیم بیماران:
– بیش از نیمی از کاربران هوش مصنوعی، از آن برای کمک به نوشتن ایمیلها و سایر مواد اداری استفاده میکنند.
– حدود یک سوم از آنها برای خلاصهسازی یادداشتهای بالینی یا تولید محتوا استفاده میکنند.
آرتور سی. ایوانز جونیور، مدیر عامل انجمن روانشناسی آمریکا میگوید: روانشناسان جذب این رشته میشوند تا زندگی مردم را بهبود بخشند، اما ساعات زیادی را صرف کارهای اداری و الزامات پیچیده شرکتهای بیمه میکنند. استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی ایمن و اخلاقی میتواند کارایی را افزایش داده و به آنها اجازه دهد افراد بیشتری را تحت پوشش قرار دهند.
۲. نگرانیهای اصلی در مورد ایمنی و اخلاق
علیرغم مزایای کارایی، ۹۲٪ روانشناسان نگرانیهایی را در مورد هوش مصنوعی ابراز کردند. مهمترین این نگرانیها عبارتند از:
نقض دادهها (۶۷٪): این نگرانی رایجترین دغدغه است، به ویژه در سلامت روان که حفظ محرمانگی افشای بیماران یک اصل اساسی است.
آسیبهای اجتماعی پیشبینی نشده (۶۴٪): ترس از اثرات نامطلوب و ناخواسته اجتماعی این فناوری.
سوگیری و تبعیض (۶۳٪): نگرانی در مورد اینکه مدلهای هوش مصنوعی آموزشدیده بر روی دادهها ممکن است سوگیریها را تداوم بخشیده یا خدمات نابرابری به گروههای به حاشیه رانده شده ارائه دهند.
خروجیهای نادرست و توهم (۶۰٪): نگرانی از تمایل مدلهای مولد هوش مصنوعی به ارائه اطلاعات نادرست یا ساختگی به عنوان واقعیت (توهم)، که میتواند منجر به تشخیص غلط شود.
۳. خط قرمز بالینی: کار درمانی همچنان در دست انسان است
آمار نشان میدهد که روانشناسان آگاهی خود را نسبت به نگرانیها حفظ کردهاند و هوش مصنوعی را عمدتاً از وظایف بالینی مستقیم دور نگه داشتهاند:
فقط ۸٪ از کاربران هوش مصنوعی، از آن برای کمک به تشخیص بالینی استفاده کردند.
فقط ۵٪ از آنها از چتباتها برای تعامل مستقیم با بیمار استفاده کردند.
این نرخ پایین نشان میدهد که در حالی که متخصصان مایلند کارهای کاغذی را به الگوریتمها واگذار کنند، در مورد سپردن ظرافتهای روانشناسی انسان به آنها تردید جدی دارند.
۴. فشارهای فعلی بر روانشناسان
این تحول تکنولوژیک در حالی رخ میدهد که نیروی کار روانشناسی تحت فشار شدیدی قرار دارد:
عدم پذیرش بیمار جدید: نزدیک به نیمی از روانشناسان اظهار کردند که ظرفیت پذیرش بیمار جدیدی ندارند.
افزایش شدت علائم: حدود ۴۵٪ از پاسخدهندگان گزارش کردند که شدت علائم بیمارانشان در حال افزایش است.
مشکلات اقتصادی: کمتر از دو سوم روانشناسان بیمه قبول میکنند، چرا که نرخهای بازپرداخت ناکافی و الزامات اداری پیچیده، وقت آنها را میگیرد.
انجمن روانشناسی آمریکا توصیههایی را برای اطمینان از ممارست اخلاقی صادر کرده است، از جمله کسب رضایت آگاهانه از بیماران در مورد نحوه استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و ارزیابی ابزارها برای سوگیریهای بالقوه.
این خبر را اینجا ببینید.