شفقنا-در دهمین جلسه درس اخلاق مسیر بندگی، با تأکید بر عقلانیت در سلوک دینی و بیان نمونههایی از آن در سیره اهلبیت علیهم السلام، به تبیین ابعاد سهگانه دعوت به سوی خداوند متعال پرداخت.
به گزارش شفقنا، آیت الله محمدی خراسانی در دهمین جلسه از سلسله دروس اخلاقی «مسیر بندگی» که هجدهم آذرماه، در دفتر آیت الله فقیهی برگزار شد، دعوت به سوی پروردگار را مهمترین مسئولیت انبیای الهی و اوصیای ایشان دانست و با استناد به آیه شریفه «وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ»، جایگاه دعوت عملی را برتر از دعوت زبانی معرفی کرد.
وی با ذکر حکایتی از مرحوم آیتالله میلانی یادآور شد: چگونه ذکر الهی و آرامش ایشان پس از جراحی، موجب هدایت یک پزشک غیرمسلمان و گرایش او به اسلام شد. این نمونه، به تعبیر استاد، نشاندهنده قدرت بیبدیل دعوت عملی در جذب دلها و تغییر مسیر زندگی انسانهاست.
محمدی خراسانی در ادامه، اخلاق نیکو را دومین شیوه دعوت الیالله دانست و با اشاره به سیره پیامبر اکرم (ص) گفت: قرآن کریم و اخلاق نیکوی رسول خدا دو معجزه جاویدان آن حضرت بودند.
وی با ذکر نمونهای از زندگی شهید آیتالله سید محمدباقر صدر و تأثیر علمیت و تواضع ایشان بر دگرگونی فکری دکتر محمد تیجانی تونسی، نقش اخلاق در هدایت انسانها را برجسته کرد. همچنین با اشاره به توصیه حضرت عیسی مسیح (ع) به حواریون مبنی بر پرهیز از تکبر، تأکید کرد: دانشمند متکبر هرچند سخن حق بگوید، کلامش بیاثر خواهد بود.
وی در ادامه با استناد به آیه ۱۲۵ سوره نحل «ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»، سه شیوه دعوت زبانی را تبیین کرد: حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن. وی عقلانیت را یکی از معانی حکمت دانست و تأکید کرد: دعوت حکیمانه، دعوتی خردمندانه و مبتنی بر برنامهریزی است.
استاد برجسته اخلاق در ادامه با ذکر نمونههایی از سیره اهلبیت (ع)، عقلانیت را محور اصلی دعوت آنان معرفی کرد. سکوت ۲۵ ساله امیرالمؤمنین علی (ع) پس از غصب خلافت، نمونهای از عقلانیت در تصمیمگیری دانسته شد که موجب حفظ اساس دین گردید. همچنین وصیتنامه سیاسی حضرت زهرا (س) و مخفی ماندن قبر ایشان، بهعنوان نمونهای از حکمت الهی و عقلانیت در تاریخ اسلام مورد اشاره قرار گرفت.
وی سپس به بیان ویژگیهای انسان عاقل پرداخت و با نقل روایاتی از اهلبیت (ع) گفت: انسان عاقل کسی است که کاستیهای دینی، فکری، اخلاقی و ادبی خود را شناسایی کند و در رفع آنها بکوشد.