شفقنا- با پایان یافتن سفر پاپ لئون چهاردهم به لبنان، رفتوآمد هیئتهای عربی و بینالمللی به این کشور افزایش یافت، اما نتایج این دیدارها ــ چه موجب خوشبینی باشد و چه بدبینی ــ هنوز روشن نشده است. در ظاهر امر، پیامهای صریحی از حمایت دیده میشود و تلاشهایی برای گشودن راههایی که به لبنان کمک کند تا از چالشهای امنیتی و سیاسی عبور کرده و به مرحلهای باثباتتر برسد.
به گزارش شفقنا، «سامر کرکی»، نویسنده و پژوهشگر سیاسی، در گفتوگو با خبرگزاری «شفقنا» معتقد است این رفتوآمدها برکتی در خود ندارد و سرشار از درخواستهایی با رویکردی تحکمآمیز است که کاملاً با مطالبات اسرائیل همسوست؛ آن هم در حالی که ماشین سیاسی و رسانهای بزرگی در داخل لبنان در جهت خلع سلاح و موضوعات مشابه فعال است.
وی افزود: با وجود تلاشهای پیشین برای تعلیق موضوع سلاح، این تلاشها لغو شده و بار دیگر موضوع «تحویل سلاح» یا «خلع آن» مطرح شده است.
کرکی همچنین وقایعی را که طی دو روز گذشته و در پی جنجال ایجاد شده درباره تحرک آوارگان سوری در سالگرد سقوط نظام پیشین سوریه رخ داد، نشانهای از مرحلهای تیره و بسیار دشوار دانست و ادامه داد: «در روزهای اخیر، میشال عیسی، سفیر آمریکا در لبنان، بیشتر در مرکز توجه قرار خواهد گرفت و همزمان اظهاراتی از سوی اورتاگوس و باراک مطرح میشود. هدف از این تحرکات ضربه زدن به آگاهی جمعیِ محیط مقاومت است؛ اینکه هیچ گزینهای جز مذاکره، آن هم تحت شروط اسرائیلی، باقی نمانده است؛ منطقهای اقتصادی در اینسو، منطقهای امنیتی در آنسو، و در همان حال چماق سنگین همچنان بالای سر است؛ یعنی تداوم پهپادها، تجاوزها و ترورها. و به شما گفته میشود که باید به این وضعیت عادت کنید، زیرا دیپلماسی ناتوان از انجام کاری است جز پذیرش امتیازات بیشتر.»
تا روشن شدن سرانجام این تحرکات، نیاز شهروندان ــ بهویژه ساکنان جنوب ــ به اقدامات واقعی دوچندان شده است؛ اقداماتی که بتواند چرخهٔ روزانهٔ تجاوزات را مهار کرده و حداقلی از آرامش را برای آنان فراهم کند، دور از وعدههایی که همچنان میان سیاست و میدان معلق ماندهاند.