شفقنا- یک پژوهشگر فناوری اطلاعات با بیان اینکه ما کشورهای جهان سوم نباید پذیرش جبرگرایانه فناوری داشته باشیم، گفت: اگر قرار باشد دموکراسی پایدار باشد زندگی و سرنوشت او نباید دست فناوری باشد بلکه باید دست خود انسان باشد.
به گزارش شفقنا، خانم سارا جوان آملی در نشست علمی نواندیشی دینی و حقوق زنان که در پژوهشکده اندیشه دینی معاصر برگزار شد، گفت: در کشورهای توسعه یافته، دانشکده هایی تاسیس شدند که فقط علوم میان رشته ای تدریس می کنند، علومی که مهندسان فناوری، فلاسفه و اساتید علوم انسانی در آن هستند چون جهان از حدود دو دهه گذشته با بحران هایی مواجه شده که همیشه کشورهای پیشرو در اولین نگاه دانشکده ها را تجهیز و علوم میان رشته ای را فعال می کنند تا ارتباط علوم انسانی و دیجیتال بتواند تغییری را ایجاد کند.
وی تصریح کرد: فناوری های دیجیتال پتانسیل عظیمی را برای پیشرفت بشر خصوصا در سال های اخیر در زمینه هوش مصنوعی ایجاد کرده اما در این بین ما همیشه مشکلاتی حیاتی در زمینه دیجیتال سازی داریم. تحولاتی که فناوری و دیجیتال در جهان ایجاد کرده، شکل زیست اجتماعی انسان، روابط قدرت و الگوهای معرفتی را تغییر داده است. و پرسش هایی چون هویت انسان و زن، بدن دیجیتال، اقتصاد توجه، عدالت الگوریتمی، اخلاق داده، دگرگونی های روابط خانوادگی را مطرح شده است.
وی به دو حوزه دین و تکنیک اشاره کرد و گفت: ما به ظاهر همیشه فکر می کردیم از زمان انقلاب صنعتی این دو قلمرو خیلی با هم متفاوتند اما در سطوح مختلف فلسفی و اجتماعی نقاط اشتراک خیلی فراوانی دارند.
وی ادامه داد: براساس تحقیقات صورت گرفته، تغییرات فناوری در تجربه زیستی زنان بیشتر از مردان احساس می شود. دانشگاهی که نقش مهمی در جاافتادن انسان گرایی دیجیتال ایفا کرد دانشگاه فناوری وین است. فلسفه فناوری می گوید انسان ابزار است اما انسان گرایی دیجیتال یک ذات تفکر انتقادی دارد، غایت مدار و ارزش محور است و انسان را در مرکز می گذارد و می گوید فناوری باید در خدمت آزادی و رشد اخلاقی و کرامت انسان باشد.
وی با بیان اینکه ما کشورهای جهان سوم نباید پذیرش جبرگرایانه فناوری داشته باشیم، گفت: اگر قرار باشد دموکراسی پایدار باشد زندگی و سرنوشت او نباید دست فناوری باشد بلکه باید دست خود انسان باشد.
وی گفت: انسان گری دیجیتال یک چارچوب اخلاقی انسان محوربرای فهم هدایت دیجیتال جهان است. نواندیشی دینی هم در حقیقت همین مطلب را می گوید و بیان می دارد انسان فاعل است، زن فاعل است و منفعل نیست. در جهان دینی سنتی که برای زن هم بین سنت و مدرنیته گیر کرده دچار یک بحران شده است. نواندیشی دینی می خواهد زن را فاعل اخلاقی و معرفتی ببیند وزن را سوژه ای فعال ببیند، تفسیر مردسالارانه را کنار بگذارد، زن به سوژه ی تولید اندیشه تبدیل شود، کرامتش به رسمیت شناخته شود همه اینها جزو سرفصل های انسانگرایی دیجیتال هم است.
جوان آملی با اشاره به تحقیقات صورت گرفته بیان کرد: زنان بیشتر از هرقشر دیگری در نقطه ی تلاقی سنت و مدرنیته قرار دارند به جهت روانشناسی و اجتماعی.
وی به دنیای مجازی انسان اشاره کرد و گفت: این مجازی بودن ها، هویت مجازی داشتن ها، فناوری های نو، سواد رسانه ای، شکل گیری هویت های سیال، افزایش میان فرهنگی ها و جهانی شدن، ساختارهای اجتماعی ما را زیر سوال برده است. دیگر مفاهیمی مثل بدن دیجیتال، حریم خصوصی قدرت، اطاعت، مردانگی، زنانگی، زمان، مکان، جمع، اجتماع و مرجعیت همه معنایی نو پیدا کرده است. موضوعات زنان هم قطعا با این عناوین تحت تاثیر قرار گرفته و بر این اساس آقای وتنر می گوید جهان معاصر که در آن، مرزهای قدرت، جنسیت و دین دستخوش تحولاتی شده فناوری، ارتباطات دیجیتال، تغییرات شناختی و دگرگونی های اخلاقی نه تنها شیوه زیست انسان را تغییر داده بلکه افق های تازه ای برای تفسیر بازخوانی به وجود آورده و نواندیشی دینی هم در این زمان صدای تازه ای در الهیات معاصر ایجاد کرده است.
وی در پایان گفت: در سال 2018 به کوشش پروفسور هانس ورتنر از دانشگاه فنی وین، قانون هوش مصنوعی در کمیسیون اتحادیه اروپا و شورای اتحادیه اروپا که متشکل از بیست و هفت کشور بود تصویب شد. شرکت های بزرگ فناوری با اینکه سدی بودند این وزنه بزرگ بود و توانستند بیانیه خود را وارد کنند.